Het is natuurlijk een heel lang hek dat de Amerikanen aan het bouwen zijn om illegale Mexicanen (lees: criminele gelukszoekers) buiten te houden die middels hard werken een graantje welvaart willen meepikken. Dat hek loopt grotendeels door onherbergzaam, heet gebied. Woestijn, zeg maar. En al zijn er vrijwilligers, het blijft gewoon ontzettend moeilijk om een yank of redneck voor dat werk te vinden.

Dus wat doe je dan als bouwbedrijf?

The Economist, het tijdschrift dat nu al wekenlang geen enkele aandacht voor Rita Verdonk kan opbrengen, heeft een ontluisterend verhaal over ecologisch geteeld, fair trade en lokaal geproduceerd voedsel. Mooi als symbolisch signaal van consumenten dat ze bewust willen leven, maar indien op grote schaal ingevoerd schadelijk voor het milieu en de inkomenspositie van boeren in arme landen.

Lees verder

In vervolg op het eerdere nieuws mailde Cor Offman me: “In aanvulling op mijn verhaal kan ik je melden dat de man vanmorgen is geopereerd. Gisteren werd bij de controle op de poli geconstateerd dat hij een infectie heeft opgelopen. Te vroegtijdig wegsturen kan dus vervelende consequenties hebben, ook voor het ziekenhuis, want nu zal hij weer een aantal ligdagen kosten.

Lees verder

Mailtje van Cor Ofman, voorzitter van de Linker Wang en pastor te Amsterdam: “Ik hoorde over deze man dat hij uit angst voor politiecontrole bij een metro ingang naar beneden was gesprongen, zes meter lager terecht gekomen met gebroken voeten. Die werden in het ziekenhuis zoals dat heet ‘conservatief behandeld’: hij mag er de komende zes weken niet op lopen.

Toen ik vrijdag een week geleden hem opzocht in het ziekenhuis, was me door de maatschappelijk werkster te verstaan gegeven dat hij, omdat hij als onverzekerde was opgenomen, zo snel mogelijk geloosd moest worden, zij het niet nadat een goede wondverzorging mogelijk zou zijn. Hij bleek diezelfde dag nog uit het ziekenhuis ontslagen te zijn.

Lees verder

Nog even over de handjesweigeraar. Blijkens zijn optreden op televisie en uitspraken in de krant (“Kent u Rosa Parks? … Dat was een zwarte vrouw die wereldberoemd is geworden omdat ze weigerde haar plaats in de bus af te staan aan een blanke medepassagier”) heeft zijn actie meer te maken met een messiascomplex of ongewoon groot ego dan met gelovigheid.

Maar ondertussen houdt hij de gemoederen goed bezig, blijkens de aantallen reacties op bijvoorbeeld AD (244) en GeenStijl (365). Ik mis alleen de kamervragen. Dat maakt de ‘schandalige behandeling’ van Faizel Enait vooralsnog van geringere importantie dan het overgewaaide Lingo-stormpje.

Als krantenlezer ben je natuurlijk wel wat gewend, maar soms lees je toch nog iets dat je voor onmogelijk had gehouden. Zoals een artikel in de New York Times van afgelopen maandag over duizenden rechters in kleine stadjes in Amerika die met weinig meer dan een highschool diploma mensen tot boetes veroordelen of achter de tralies stoppen. Citaat:

Several people in the small town of Dannemora were intimidated by their longtime justice, Thomas R. Buckley, a phone-company repairman who cursed at defendants and jailed them without bail or a trial, state disciplinary officials found. Feuding with a neighbor over her dog’s running loose, he threatened to jail her and ordered the dog killed. “I just follow my own common sense,” Mr. Buckley, in an interview, said of his 13 years on the bench. “And the hell with the law.”

Nog een citaat: Decade after decade and up to this day, people have often been denied fundamental legal rights. Defendants have been jailed illegally. Others have been subjected to racial and sexual bigotry so explicit it seems to come from some other place and time. People have been denied the right to a trial, an impartial judge and the presumption of innocence. (met dank aan Retecool)

De Viva, voor degenen onder jullie die dat nog niet hadden meegekregen, heeft een nieuwe hoofdredactrice, Karin van Gilst. Die is afkomstig van Intermediair, van welk blad zij het sex-appeal danig heeft weten te verhogen. De Viva moet van Karin juist minder over sex gaan en een iets serieuzere toon aanslaan.

Dus staat in het eerste restylde nummer van deze week een interview met een politica, Ayaan Hirsi Ali, dat omzichtig toewerkt naar de ultieme Viva-vraag: zeg Ayaan, dat je besneden bent en zo, heeft dat, zeg maar, nog een beetje invloed op je sexleven?

Waarop wijselijk geen antwoord volgt.

Berichtje uit het AD van vandaag: “Een Britse man is woensdag aangehouden op verdenking van terrorisme omdat hij in een taxi meezong met een nummer van de punkgroep The Clash. De taxichauffeur waarschuwde de politie, omdat de man zong ‘Het is nu oorlog, de strijd komt eraan.

Vandaag is het pi-dag (3/14 volgens de Amerikaanse datumnotatie, vandaar). Een bijzonder pi-dag zelfs, want pi bestaat 300 jaar. Daar werd ik op geattendeerd door de wiskundemeisjes, die vandaag hun weblog begonnen met een aantal pi-anekdotes. Dat maakt de nerd in mij wakker. Net als in veel dichters, overigens, want er is waarschijnlijk geen stukje wiskunde dat zoveel poëzie geïnspireerd heeft, bij onder andere Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska. Hetgeen mij brengt bij de boekenweek die morgen begint. Die mag van mij volgend jaar over wiskunde gaan. Dan kan ik misschien mijn oude artikel over Kurt Gödel nog eens recyclen.

Mijn favoriete weblog Retecool had vandaag een item over een msn-groep aangaande biodiversiteit. Er wordt gepleit voor de bescherming van bacteriën (gebruik geen zeep!) en voor behoud van de blondine. Jazeker, de blondine, want het overgrote deel van de wereldbevolking heeft zwart haar en die zwartharigen zijn momenteel bezig met een invasie van het blonde leefgebied, hetgeen in het kader van de biodiversiteit krachtig bestreden dient te worden. Anders sterft de blondine misschien uit en dat wil natuurlijk niemand op zijn geweten hebben. Ik wil maar zeggen: op zijn tijd kan racisme behoorlijk hilarisch zijn.