U gebruikt een verouderde browser. Om die reden werkt deze site wellicht niet naar behoren.Direct naar hoofdinhoud

Resultaten voor de categorie Rotterdam

Vanaf 1 januari mag in Rotterdamse buurt- en wijkcentra niet meer geklaverjasd worden. Met het verbod wil het gemeentebestuur de toegankelijkheid van de centra bevorderen. ‘Met name voor jongeren is het vervelend als buurthuizen gedomineerd worden door veelal oudere kaartspelers’, zegt verantwoordelijk wethouder Sven de Langen (CDA). ‘Ze voelen zich daardoor minder thuis. Door het klaverjasverbod willen we benadrukken dat de buurtcentra er zijn voor iedereen. Klaverjassers blijven natuurlijk welkom in de buurtcentra, zolang ze maar niet klaverjassen of tegen anderen zeggen dat ze klaverjassen leuk vinden.’

De Langen krijgt bijval van VVD-raadslid Simon Becker: ‘Dit is een principekwestie. Stel dat je geen zin meer hebt in klaverjassen, dan voel je je niet welkom in het wijkgebouw als je voormalige vrienden daar gewoon doorgaan met kaarten.’

Lees meerRotterdam verbiedt klaverjassen in buurthuizen

Nog geen half jaar geleden is het dat publicist Hans van Willigenburg en dichter Daniël Dee de Rotterdamse uitgeverij Douane nieuw leven inbliezen met de belofte het traditionele lezerspubliek van vrouwen tussen de 35 en 65 te gaan schofferen. En nu al ligt er een mooie najaarsfolder met daarin onder andere aangekondigd de (eindelijk!) debuutroman van Michelle van Dijk, die net de schofferingsleeftijd bereikt heeft.

Ons voornaamste motief om literair uitgever te willen zijn, is uitgerekend de belofte zelf verrast te worden: iets lezen (het liefst als eerste, natuurlijk) dat ons volkomen van de kaart veegt.

Aldus het voorwoord van de folder. Lijkt me een goed voornemen. Voor de stad Rotterdam valt het te hopen dat Douane slaagt in zijn opzet om een stevige voet aan de grond te krijgen als middelgrote uitgeverij. Met Rotown Magic doen we ons best om een literaire infrastructuur van Rotterdam te versterken met een festival en (internationale) talkshows. Een uitgeverij met landelijke impact mag eigenlijk niet ontbreken.

Zoals ieder jaar is er een dodenherdenking op de Hooidrift, ter hoogte van nummer 138 (voormalig woonadres van de verzetsstrijder Jan Kwak). Gewoon privé-initiatief. De bewoner hangt de vlag op. Iemand heeft een site gebouwd. Ik verspreid wat flyers in de buurt. Er is een koor dat zingt. Vorig jaar waren er ineens kinderen van de nabije basisschool met een krans.

Ik wil maar zeggen: het hoeft niet allemaal door comités tot stand te komen. Er zijn genoeg burgers in dit land die de lessen van de oorlog levend willen houden. Herdenken, maar ook beseffen welke opdracht het in deze tijd neerlegt.

Het programma:

  • 19.40 Optreden koor “Onderste Boven”
  • 19.55 Keimpe De Jong speelt
  • 20.00 Twee minuten stilte
  • 20.02 Muziek
  • 20.03 Gelegenheid tot het leggen van bloemen. (Dat mag iedereen doen zonder zich aan te melden. We beginnen met de kransen van de scholen)

Uiteraard is iedereen welkom.

De Rotterdamse rekenkamer heeft, naar aanleiding van een eerder datalek, onderzoek gedaan naar de beveiliging van computersystemen bij de gemeente. B&W willen dat rapport tegenhouden omdat hackers de zwaktes van de systemen erin zouden kunnen lezen.

Kennelijk denkt de gemeente dat ze een informatievoorsprong op de hackers heeft en dat hackers Nederlandstalige rapporten van de rekenkamer lezen. Dus dat er voor experts iets nieuws te lezen valt in het rapport. Ik vraag me dat ernstig af. Waarschijnlijk is het meeste namelijk al bekend, gewoon op basis van sniffersoftware die routinematig internetverkeer afgraast op zoek naar interessante zaken.

Laat ik een voorbeeldje geven. Ik krijg wel eens mail van de gemeente. In de header van die mails kan ik zien welke namen de mailservers van de gemeente hebben. Dan vind ik op internet een kaartje met hoe die servers aan elkaar geknoopt zijn. Eén klik verder en ik zie dat Rotterdam nog geen gebruik maakt van DNSSEC. Ik heb dus helemaal geen rekenkamer nodig om te constateren dat mailverkeer van en naar de gemeente kwetsbaar is voor onderschepping. Van de minister moet dit uiterlijk eind dit jaar op orde zijn.

Lees meerRotterdam slaat plank mis met ICT-beveiliging

De tweede keer (*) dat ik redacteur mag zijn Boek & Meester(**) en weer is het een van mijn favoriete schrijvers: Michael Chabon, winnaar van de Pulitzer Prize 2001 (dat is na de Nobelprijs toch wel de belangrijkste literaire onderscheiding ter wereld). Al zijn boeken zijn een explosie van fantastische verhalen en gedenkwaardige karakters, een beetje zoals bij Gabriel Garcia Marquez, maar dan met de Joodse diaspora als inspiratiebron.

In De Jiddische Politiebond onderzocht een hard boiled detective de moord op de messias (dat wil zeggen op de hoop) in de streek in Alaska waar de Joodse gemeenschap na de Tweede Wereldoorlog naartoe gebracht was. De wonderlijke avonturen van Kavalier en Clay (waarvoor Chabon de Pulitzer kreeg) ging over twee neven die vlak voor de oorlog een comic-boek business opzetten in New York, maar eigenlijk ook over de behoefte aan superhelden onder de vervolgde Joden van Europa.

Maangloed, Chabons nieuwste boek, is intiemer dan zijn eerdere werk (zeg ik halverwege het lezen). Een kleinzoon tekent de verhalen van zijn grootvader op. Het lijkt een familiekroniek, totdat grootvader begint te vertellen over zijn race door Europa in de laatste dagen van de oorlog, op jacht naar raketgeleerde Wernher von Braun. Dan gaat het toch weer over pijnlijke herinneringen en de noodzaak toch nog iets van de toekomst te maken.

Lees meerMichael Chabon komt naar Rotterdam

Eén miljoen euro kostte het gemeentelijke onderzoek naar de WaterFront-fraude inmiddels. Toch was het een wakkere NRC-journaliste, Lucette Mascini, die een cruciaal rapport boven water haalde, waaruit blijkt dat de gemeente al voor ze een huurcontract afsloot wist dat de nieuwe huurder niet deugde. Citaat:

Aan de hand van onderstaande gegevens achten wij het aangaan van een zakelijke relatie niet verantwoord. Dit gezien de getraceerde bemerkingen ten aanzien van de heer Kan en aangevraagde onderneming.

Waarna een reeks dubieuze zakelijke praktijken wordt opgesomd. Interessant is ook de datum van het rapport: 3 maart 2010. Dat was zo’n drie maanden voor het huurcontract daadwerkelijk getekend werd door ondernemer Kan en de gemeente in haar gedaante van het ontwikkelbedrijf OBR. Er was dus alle tijd om het eens goed te bestuderen en met verantwoordelijken door te spreken. Die verantwoordelijken hadden het dossier ook met meer dan gewone belangstelling moeten volgen, zou je zeggen, want Boompjeskade was op dat moment al tien jaar lang een politiek gevoelig pand. Ik citeer voor het gemak even uit een brief die het WaterFront bestuur (onder mijn voorganger daar) in augustus 2004 aan toenmalig wethouder Marco Pastors stuurde:

Lees meerWaterFront dossier wordt steeds mistiger

Zo’n vijfentwintig jaar geleden ontdekte ik Paul Auster, indertijd een onbekende Amerikaanse auteur die een paar intrigerende romans geschreven had. Zijn boeken gaan eigenlijk altijd over een zoektocht, meestal in een wereld die wel aan de realiteit raakt maar daar niet echt aan verknocht is. Ik heb er regelmatig over geschreven op dit blog. Ik ben net bezig in zijn nieuwe boek, 4 3 2 1, dat opnieuw intrigerend en prachtig geschreven is.

Paul Auster komt naar Rotterdam op 20 maart. In het programma Boek & Meester van Rotown Magic. Ernest van der Kwast interviewt hem en ik bereid het mede voor. Vandaag overlegden we over de lijn die we door het gesprek gaan trekken. KOOP NU KAARTJES, want het gaat vast bommetje vol worden in Arminius.

PS: Reserveer ook alvast 12 april in je agenda. Dan halen we een andere Amerikaanse grootheid van de niet-zo-doorsnee-roman naar Rotterdam.

Vanaf 1 januari ontvangt stichting Rotown Magic, waar ik de trotse, onbezoldige voorzitter annex zakelijk leider van ben, structurele subsidie van de gemeente Rotterdam. De brief met voorwaarden kwam onlangs binnen. Er zijn de gebruikelijke voorwaarden: jaarplan, jaarbegroting, jaarrekening, enzovoort. En we moeten zorgen dat onze vrijwilligers een Verklaring Omtrent Gedrag hebben. Ik citeer:

Indien u werkt met vrijwilligers, dan dienen zij te beschikken over een geldige Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) welke bij de eerste aanvang van de werkzaamheden niet ouder mag zijn dan 3 maanden en welke een geldigheid heeft tot 3 jaar na afgifte. Deze verplichting geldt niet voor vrijwilligers die eenmalige activiteiten uitvoeren. Zie voor meer informatie www.rotterdam.nl/subsidies.

Het eerste wat mij – en u waarschijnlijk ook – opvalt is dat deze verplichting alleen geldt voor vrijwilligers. Betaalde krachten hebben hem kennelijk niet nodig. Aangezien een VOG voor iemand aanvragen 33,85 euro kost, kun je hem beter 30 euro geven en zeggen dat hij die moet opgeven bij de inkomstenbelasting. Dat is goedkoper en het scheelt administratieve rompslomp.

Lees meerRotterdam rommelt met Verklaring Omtrent Gedrag

Aanstaande woensdag mag Rotterdam naar de stembus voor een referendum over de Woonvisie. Dat gaat over van alles en nog wat, maar is vernauwd tot de vraag of er 20.000 goedkope woningen gesloopt moeten worden. Omdat ik de strijd eromheen nogal gepolariseerd vond en de Vers Beton Kieswijzer geen soelaas bood, besloot ik de Woonvisie zelf maar te lezen. En kwam tot de conclusie dat er helemaal geen 20.000 woningen gesloopt gaan worden. De ambitie is er wel, maar de middelen zijn er niet. Pakt u hem er maar even bij (pdf).

Woonvisie, figuur 5

We gaan meteen naar figuur 5 op pagina 71. Wat u hier in de kolommen 2014 en 2030 ziet, is de afname met 20.000 van de totale voorraad goedkope woningen. De corporaties stoten 24.000 woningen af, de particuliere verhuur daalt met 3.500 en dat wordt deels gecompenseerd door een toename van 7.500 particuliere koopwoningen. Dat is opmerkelijk, want elders in de Woonvisie wordt de particuliere koop in het onderste segment als een risico aangewezen: eigenaren hebben vaak niet de middelen om hun huis goed te onderhouden. De corporaties moeten zich daar juist meer tegenaan bemoeien in plaats van ze afstoten.

Lees meerWoonvisie of niet: er worden geen 20.000 woningen gesloopt in Rotterdam

Gisteren werd dan eindelijk het forensische rapport gepresenteerd over de beerput van acht miljoen in het voormalige WaterFront pand. Helaas mag ik het rapport zelf niet inzien, maar de samenvattende brief van het college aan de raad (pdf) is al schokkend genoeg. Er werd geen huur betaald, maar wel kwistig bij de gemeente gedeclareerd voor niet uitgevoerde verbouwingen. Tenminste twee ambtenaren hebben actief aan de fraude meegewerkt, negen anderen zijn in elk geval passief betrokken geweest. Leidinggevenden die lont roken, vroegen niet door. De meest verbijsterende alinea uit de collegebrief is echter deze:

Het rapport van SVB Forensics BV geeft een feitelijk antwoord op de vraag wat er is gebeurd en hoe het heeft kunnen gebeuren. Er is nadrukkelijk aan de faciliterende ambtenaren van de afdeling Vastgoed gevraagd naar de reden of motief achter hun handelen. Op die vraag hebben de onderzoekers geen antwoord gekregen. In de gesprekken en uit het digitaal onderzoek zijn geen doorslaggevende feiten of omstandigheden naar voren gekomen die het motief voor hun handelen inzichtelijk maken. Deze vraag hangt als een mist over het rapport en maakt de uitkomsten op dit punt buitengewoon onbevredigend.

Dat haalt een streep door het vermoeden dat ik altijd gehad heb, namelijk dat de vastgoedcrisis ten grondslag lag aan de handelswijze van de gemeente. Het Vastgoedbedrijf (indertijd: OBR) was daardoor immers in financieel zwaar weer gekomen en had dus behoefte aan een opgepoetste balans. Daartoe moet je je panden zo hoog mogelijk waarderen en voor zoveel mogelijk verhuren. De gemeente had als beleid altijd dat verbouwingskosten in de huur verrekend werden, ongeacht of de waarde van het pand erdoor gestegen was. En onbetaalde rekeningen kun je op de balans laten staan, zodat het lijkt alsof dat pand meer waard is geworden en meer opbrengt.

Als dat het motief was geweest, zou het echter boven water gehaald zijn in dit rapport. Er lag dus geen systeemdruk aan het gehannes ten grondslag. Evenmin zijn de ambtenaren er collectief ingeluisd door vader en zoon Kan, de huurders. Ze hebben actief meegewerkt door informatie achter te houden en collega’s om de tuin te leiden. Het college wil gezien het juridische vervolg terecht niet speculeren, maar ik kan natuurlijk wel één en één optellen.

Lees meerMaar wie initieerde de fraude bij WaterFront?



×