Gemiddeld 480 bezoekers per dag trok mijn website in 2008, in totaal vanaf 32543 verschillende ip-nummers. Omdat ik met iedere post een plaatje meestuur, kan ik hierbij de mensen meetellen die mijn berichten elders lezen, met name op hyves en de planeet.

Dat is een forse verbetering ten opzichte van vorig jaar, toen de site dagelijks 286 lezers had en over het hele jaar 17326 verschillende bezoekers. De drukste tijd was mei-juni, met 750 unieke bezoekers op 30 mei als piek. De reden daarvoor is mij niet helemaal duidelijk. Via Google kwamen mensen vooral naar het Yazoo-gedeelte van de site.

De meeste mensen lezen overigens alleen de rss-feed. Jammer, want zo ontgaat ze de facelift die de site vandaag gekregen heeft, met name om de content aan artikelen en foto’s beter toegankelijk temaken.

Lees verder

Eind van het jaar, dus verplichte lijstjes. Het waarom staat al in eerdere logjes, dus hier zijn ze. Leukste film: Juno. Beste film: There will be blood. Leukste roman: The Yiddish Policemen’s Union. Beste roman: The reluctant fundamentalist. Beste strip: Drie schimmen. Nauwelijks muziek gekocht dit jaar, dus geen beste cd, maar wel een fenomenaal concert gezien.

Wilfred en Jan gingen me voor, maar ook ik heb het dichtstbijzijnde boek (met uitzondering van de woordenboeken op mijn bureau) gepakt, bladzijde 56 opgeslagen en de vijfde zin gelezen. Er stond:

“Wat is het geheele menschelijke leven toch anders dan een tooneelstuk, waarin allerlei menschen, het gelaat met allerlei maskers bedekt, op de planken komen en ieder zijn rol speelt, totdat de leider hen van het tooneel wegvoert?”

Het is natuurlijk te mooi om waar te wezen, een Rotterdammer die ‘Lof der zotheid’ van Erasmus (editie 1944) zo bij de hand heeft, maar vlak achter mijn bureau staat de filosofiekast en Erasmus is de eerste op de plank op ooghoogte. Dus ik ontkom er niet aan.

Eigenlijk is de wie-stemde-jij-test van Simon Otjes bedoeld voor GroenLinks-leden die de voorgangers niet meer kennen. Ik ben een randgeval, pas lid sinds de oprichting van de nieuwe partij, maar oud genoeg om nog een paar keer gestemd te hebben op de PPR, de partij van mijn ouders (die tot de oprichters behoorden – mijn moeder was zelfs de eerste voorzitter van de afdeling Den Haag). Gelukkig kwam uit de test dat de PPR inderdaad mijn partij was.

Overigens heeft Simon ongelijk, als hij stelt dat van de oude EVP alleen Hans Feddema nog over is. De EVP is namelijk, aangevuld met christenen uit de andere partijen, doorgegaan als de Linker Wang, een zelfstandige vereniging met 750 leden die binnen GroenLinks dezelfde rechten heeft als bijvoorbeeld FemNet en Roze Links, maar daar geen gebruik van maakt. De Linker Wang brengt vijf keer per jaar een blad uit en organiseert discussiedagen.

“Goedemorgen, met die en die van de NS. Enige tijd geleden hebben wij u een brief toegezonden over een foto over uw kortingskaart. Heeft u die gekregen?”
“Jazeker, ik heb zelfs actie ondernomen. Maar toen ik de foto had geupload, kreeg ik de melding dat er al een foto was.”
“Aha, dat komt vaker voor. Dan staat er waarschijnlijk nog een foto van een vroeger abonnement. Die moet weggehaald worden voor u een nieuwe kunt oploaden. Misschien kunt een pasfoto sturen?”
“Nou, liever niet. Dan moet ik een afdruk laten maken die u gewoon weer inscant. Haalt u die oude gewoon weg, dan upload ik een nieuwe.”
“Helaas kan ik er niet bij, want ik werk bij een call centre. Dan moet u naar de NS-klantenservice bellen.”

“Goedemorgen, NS-klantenservice. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”
“Nou, als ik probeer een nieuwe foto te uploaden, krijg ik een melding dat jullie al een foto hebben.”
“Aha, dat komt vaker voor. Geeft u me even uw naam en adres, dan haal ik hem weg. (…) Zo, gebeurd.”

Vijf minuten later was ik klaar. Toch had ik het gevoel dat dit allemaal wel wat efficiënter gekund had.

Precies drie jaar geleden schreef ik mijn eerste logje over de GroenLinkse motie van wantrouwen die Leefbaar-wethouder Marco Pastors naar huis zond. Kennelijk vonden ze bij Leefbaar Rotterdam ook dat dit jubileum gevierd moest worden, dus probeerden ze afgelopen donderdag GroenLinks-wethouder Rik Grashoff de laan uit te sturen. Hetgeen jammerlijk mislukte.

Er zat dan ook een curieus tintje aan de motie. In de commissievergadering van woensdag had Leefbaar-raadslid Anton Molenaar namelijk nog gezegd dat hij de door hem gesignaleerde misstanden rond het urban podium niet de onlangs aangetreden Grashoff aanrekende. Na zo’n opmerking is het toch wat merkwaardig om alsnog het vertrouwen in de persoon op te zeggen.

Hoe dan ook, Rotterdam krijgt dus een urban podium. Of liever gezegd, er komt een urban home base, waar tientallen kleine clubjes ‘urban’ cultuurmakers hun ding kunnen doen, en twee zalen waar ze het resultaat kunnen laten zien. Natuurlijk levert dat concurrentie op met de bestaande popzalen, die nu ook veel urban programmeren. Maar die zalen zitten ook zonder urban podium al jaren in de problemen wegens overcapaciteit en bouwkundige trubbels – en die kunnen ook op een andere manier opgelost worden.

PS: dit was tevens het duizendste logje. Hiep hiep hoera, en moedig voorwaarts.

In het voorjaar heb ik gebruik gemaakt van enige onachtzaamheid bij René Kerkwijk om uit te lopen in het sterrenklassement van Planeet GroenLinks. Afgelopen week heeft hij me dan toch bijgehaald, een mooi moment voor een tegenoffensief. Al mijn lezers kunnen helpen door (dagelijks) drie keer te klikken op de ster achter mijn naam.

Niet dat ik het verdien, trouwens, want René is momenteel de actiefste glogger. Sterker nog, ik ga een weekje pauze houden wegens verblijf in het buitenland. Dus zeven dagen geen logjes van mij, tenzij ik het op mijn hotelkamer toch niet laten kan.

De moraalridders van Lucaswashier wijzen iedere dag wel enkele mensen terecht die volgens hen normoverschrijdend te werk gaan. Hun favoriete vingertje bij het foei foei roepen is de middelste. Grove middelen dienen immers niet geschuwd te worden bij het handhaven der etiquette. Een van de dingen die je verkeerd kunt doen is het woord ‘fatsoen’ gebruiken. Dat is namelijk politiek incorrect taalgebruik en dat mag van hen niet. Kijk maar:

De aangesprokene ben ik, als contribuant aan deze discussie. Kortom, het is me eindelijk gelukt om in het vizier van de nekschotmaffia te komen. Mijn eerste doodswens, dat moet gevierd worden. Vanaf nu tel ik helemaal mee in de blogosfeer.

Post van onze gewaardeerde Nationale Spoorwegen. “Uw voordeelurenabonnement ontvangt u binnenkort op een persoonlijke OV-chipkaart. Hiervoor hebben we een recente pasfoto van u nodig. (…) U kunt uw pasfoto ook online inzenden via www.ns.nl/inzendenpasfoto.”

Nou heb ik al een chipkaart van de RET, maar het is een fijne gedachte dat ze dit bij de NS niet weten. En met twee kaarten kan ik best leven. Dus hupsakee naar de website van de NS. “Welkom. Bij Mijn NS kunt u een digitale pasfoto versturen, die wij gebruiken voor uw persoonlijke OV-chipkaart. Om dit te kunnen doen heeft u eerst een NS-account nodig.”

Snel een account aangemaakt en dan opnieuw naar de pagina pasfoto inzenden. “U heeft reeds een pasfoto opgeladen en deze foto blijft geldig voor de periode van 5 jaar. Het verwijderen of vernieuwen van de pasfoto dan kunt u contact opnemen met onze Klantenservice: 0900 – 202 11 63 (€ 0,10 per minuut).”

Dankjewel, NS, voor deze nuttig bestede tien minuten. Benieuwd met welk hoofd ik op mijn NS-kaart ga belanden.