Waar in de rest van Nederland juist een ruk naar rechts werd waargenomen hebben de landelijke verkiezingen in Rotterdam ten opzichte van die voor de gemeenteraad eerder dit jaar een verschuiving naar links laten zien.
Leefbaar Rotterdam en de PVV zijn natuurlijk niet helemaal vergelijkbaar, maar het beeld is wel dat het rechterblok een klein beetje slinkt. Opmerkelijk is dat binnen rechts de stemming naar het midden schuift, terwijl in het linkse blok juist de flanken winnen. Al met al vind ik het significant genoeg om van een trend te spreken. Hier is de tabel:
Door alle perikelen rond Watt ben ik aan serieus nadenken over de verkiezingen niet toegekomen. Zoals ik op GeenCommentaar bekend heb ben ik een lui en loyaal GroenLinks lid, dus ik ga zometeen netjes mijn rode kruisje zetten ergens onderaan op lijst 6.
Voor de verandering weer eens een linktip: mooi verhaal in de Binnenlands Bestuur van deze week over de Venlose GroenLinks-wethouder Peter Frey, die het roer volledig omgooide en besloot schaapherder te worden (even naar beneden scrollen).
De Ab Harrewijn Prijs 2010 is gewonnen door Marcia Kroes van stichting Zelfbeschadiging te Utrecht. Zij zet zich als ervaringsdeskundige in om aandacht en begrip te vragen voor vrouwen die zichzelf beschadigen. Juryvoorzitter Paul Rosenmöller reikte de prijs gisteren uit in Den Haag.
Rotterdam heeft een nieuw college, met bijbehorend coalitieprogramma. Het programma biedt veel continuïteit, niet zo gek aangezien drie van de vier partijen ook in het vorige college zaten en het inwisselen van GroenLinks voor D66 ook niet tot een ruk aan het stuur leidt.
Het Rotterdam Climate Initiative, waar GroenLinks hard aan getrokken heeft, blijft behouden, zij het op iets bescheidener niveau. Waar GroenLinks een lichte verhoging van de ozb voorstond, wordt die juist licht verlaagd, ongetwijfeld een geste naar de VVD. De coalitie is terughoudend met nieuw beleid, omdat dit geld kost, maar ook omdat je niet kunt bezuinigen op het ambtenarenapparaat, wanneer je tegelijkertijd verwacht dat er allerlei nieuwe initiatieven ontplooid worden.
Cultuur – ja, dat heeft mijn warme belangstelling – komt goed weg. De tien miljoen euro die GroenLinks er twee jaar geleden bij pingelde om te voorkomen dat de toen net aangetreden nieuwe wethouder Rik Grashoff meteen lastige keuzes moest maken, gaan er weer af. Maar verder bezuinigd wordt er niet. Natuurlijk zullen de lastige keuzes alsnog komen, maar per saldo krijgt cultuur vanaf 2012 evenveel geld als in de hoogconjunctuur van vier jaar geleden.
Het blijft natuurlijk linke soep, jezelf voor een hoge plek kandideren op de GroenLinkse lijst. Al heb je nog zo’n dikke aanbeveling van de kandidatencommissie, als je presentatie een beetje hapert, zoals bij Bert van Boggelen en Jaap Dirkmaat gisteren, ben je zo weg. Het congres heeft namelijk maar een beperkte boodschap aan het werk van de commissie. Het oordeelt voor een belangrijk deel op basis van een babbeltje van twee minuten.
Toen het congres de lijst door de gehaktmolen begon te halen, deed Marijke Vos nog een wanhopige poging om haar advies te redden, maar ze werd op boegeroep onthaald. Begrijpelijk: een ontketend congres wenst niet tot de orde geroepen te worden. Met de resulterende lijst is niet zoveel mis, maar het zal in de toekomst wel lastiger worden om prominenten voor een topplek te interesseren, gezien het vergrote afbreukrisico.
In de gelederen der officials zal nu wel weer nagedacht worden over veranderen van de procedures. Dat is niet nodig. Met een betere invulling van de huidige kun je ook al een heel eind komen.
Nou loop ik al heel wat jaartjes mee in GroenLinks, maar ik heb geloof ik nog niet eerder meegemaakt dat het congres alle beschikbare zittende kamerleden in een kluitje bovenaan de lijst zette. Al was het maar om het imago van vernieuwingszucht hoog te houden, was het toch usance tenminste één volstrekt onbekende nieuweling op drie of zo te zetten.
Ook programmatisch sloeg enig conservatisme toe, en wel in de staatsvernieuwing. Tweede Kamer kleiner? Nee zeg. Eerste Kamer afschaffen? Nou, met hangen en wurgen, vooruit dan maar. Referendum? Op het nippertje: nee, laat maar. Aan het gezicht van Dick Pels, die namens de programmacommissie de verdediging op zich moest nemen, viel af te lezen dat hij nauwelijks kon geloven dat lieden amendementen met behoudende strekking überhaupt zouden inleveren. Gelukkig zegt het programma nu helemaal niks over het referendum, zodat dit bedrijfsongelukje Femke Halsema’s initiatiefwet niet hoeft te torpederen.
Nog meer verandering die het congres niet wil: De Helling, het blad van het wetenschappelijk bureau van de partij, omvormen van een kwalitatief hoogstaand en taai papieren blad tot een discussieplatform op internet.
Hoe dan ook, het congres jaste er in een lange dag wel dik 400 amendementen en een lange kandidatenlijst (daar wil ik morgen nog wel wat over bloggen) doorheen. Femke ontroerde met afscheidsspeeches voor Kees Vendrik en Naima Azough. Sara Kroos gooide er een lekker slotlied tegenaan en de borrel duurde tot ver na negenen. Gezellig! Moeten we snel weer eens doen.
Van de drie Rotterdammers op de concept kandidatenlijst van GroenLinks is Ahmed Harika landelijk het minst bekend. Hij is ook de enige die geen reclame voor zichzelf maakt door een stukje te schrijven waarin hij zich voorstelt. Ahmed is namelijk een oprecht bescheiden mens.
Daar mag best verandering in komen, meent ook de kandidatencommissie in haar advies. Ahmed kan namelijk wel wat. Waar GroenLinks in Rotterdam als geheel ver achterblijft bij de PvdA, kwam de partij onder aanvoering van Ahmed in de deelgemeente Noord bijna langszij. Alleen in Amsterdam-Centrum haalde GroenLinks percentueel meer stemmen. Ahmed is nu de nestor in een bestuur met PvdA en D66.
Verder sluit ik me graag aan bij de kandidatencommissie: “Met zijn persoonlijkheid, expertise en met name zijn zorgvuldige stijl van opereren, kan Ahmed veel verschillende partijen aan zich binden, zowel in de politieke arena, als in de samenleving.” Gelukkig wil hij voorlopig in Rotterdam blijven, maar hij hoort uiteraard wel op de hoogste plek in het blok opvolgers.
De jury heeft vijf genomineerden aangewezen voor de Ab Harrewijn Prijs 2010: Flore Brummans van stichting Wilskracht te Reuver, Marcia Kroes van stichting Zelfbeschadiging te Utrecht, Nico Sannes van stichting C.A.S.C.O in Capelle aan de IJssel, Nol Breebaart en Willem Giezeman van het Stagehuis in Den Haag, en Andries Kroes van stichting Versus te Skarsterlân. Lees het persbericht over hun activiteiten.
De jury koos het vijftal uit de totaal 29 projecten die dit jaar werden voorgedragen. De bekendmaking van de Ab Harrewijn Prijs 2010 zal plaatsvinden op Hemelvaartsdag, donderdag 13 mei vanaf 15.00 uur in r.-k. spiritueel centrum De Boskant in Den Haag, aan de Fluwelen Burgwal 45.
Verkenner Pieter Winsemius adviseert de Rotterdamse partijen om te gaan onderhandelen over een college PvdA+D66+VVD+CDA. Die eerste drie zijn geen verrassing. D66 en VVD houden elkaar stevig vast en allebei buiten spel zetten was numeriek onmogelijk.
Het CDA echter was de afgelopen tijd een zootje. Naar verluidt weigerde de oude fractie zelfs de nieuwe in te werken. Kennelijk is de nieuwe fractie erin geslaagd Winsemius en de andere partijen van haar stabiliteit te overtuigen. Dan ligt de keuze voor CDA voor de hand, want die partij stelt geen inhoudelijke eisen. Winsemius noemt een variant met GroenLinks (wel een notoire eiser van inhoudelijke punten) als derde optie.
Vraag is nu hoe het verder gaat lopen. Vier jaar geleden stond GroenLinks aanvankelijk ook aan de zijlijn wegens het stellen van te hoge eisen. Toen de SP op het laatste moment koudwatervrees kreeg (voor zover ik weet geen inhoudelijk geschil, maar interne partijpolitiek), schoof GroenLinks alsnog aan. Die kans lijkt nu kleiner, maar je weet het natuurlijk nooit.
