Het blijft natuurlijk linke soep, jezelf voor een hoge plek kandideren op de GroenLinkse lijst. Al heb je nog zo’n dikke aanbeveling van de kandidatencommissie, als je presentatie een beetje hapert, zoals bij Bert van Boggelen en Jaap Dirkmaat gisteren, ben je zo weg. Het congres heeft namelijk maar een beperkte boodschap aan het werk van de commissie. Het oordeelt voor een belangrijk deel op basis van een babbeltje van twee minuten.

Toen het congres de lijst door de gehaktmolen begon te halen, deed Marijke Vos nog een wanhopige poging om haar advies te redden, maar ze werd op boegeroep onthaald. Begrijpelijk: een ontketend congres wenst niet tot de orde geroepen te worden. Met de resulterende lijst is niet zoveel mis, maar het zal in de toekomst wel lastiger worden om prominenten voor een topplek te interesseren, gezien het vergrote afbreukrisico.

In de gelederen der officials zal nu wel weer nagedacht worden over veranderen van de procedures. Dat is niet nodig. Met een betere invulling van de huidige kun je ook al een heel eind komen.

Lees verder

Nou loop ik al heel wat jaartjes mee in GroenLinks, maar ik heb geloof ik nog niet eerder meegemaakt dat het congres alle beschikbare zittende kamerleden in een kluitje bovenaan de lijst zette. Al was het maar om het imago van vernieuwingszucht hoog te houden, was het toch usance tenminste één volstrekt onbekende nieuweling op drie of zo te zetten.

Ook programmatisch sloeg enig conservatisme toe, en wel in de staatsvernieuwing. Tweede Kamer kleiner? Nee zeg. Eerste Kamer afschaffen? Nou, met hangen en wurgen, vooruit dan maar. Referendum? Op het nippertje: nee, laat maar. Aan het gezicht van Dick Pels, die namens de programmacommissie de verdediging op zich moest nemen, viel af te lezen dat hij nauwelijks kon geloven dat lieden amendementen met behoudende strekking überhaupt zouden inleveren. Gelukkig zegt het programma nu helemaal niks over het referendum, zodat dit bedrijfsongelukje Femke Halsema’s initiatiefwet niet hoeft te torpederen.

Nog meer verandering die het congres niet wil: De Helling, het blad van het wetenschappelijk bureau van de partij, omvormen van een kwalitatief hoogstaand en taai papieren blad tot een discussieplatform op internet.

Hoe dan ook, het congres jaste er in een lange dag wel dik 400 amendementen en een lange kandidatenlijst (daar wil ik morgen nog wel wat over bloggen) doorheen. Femke ontroerde met afscheidsspeeches voor Kees Vendrik en Naima Azough. Sara Kroos gooide er een lekker slotlied tegenaan en de borrel duurde tot ver na negenen. Gezellig! Moeten we snel weer eens doen.

Van de drie Rotterdammers op de concept kandidatenlijst van GroenLinks is Ahmed Harika landelijk het minst bekend. Hij is ook de enige die geen reclame voor zichzelf maakt door een stukje te schrijven waarin hij zich voorstelt. Ahmed is namelijk een oprecht bescheiden mens.

Daar mag best verandering in komen, meent ook de kandidatencommissie in haar advies. Ahmed kan namelijk wel wat. Waar GroenLinks in Rotterdam als geheel ver achterblijft bij de PvdA, kwam de partij onder aanvoering van Ahmed in de deelgemeente Noord bijna langszij. Alleen in Amsterdam-Centrum haalde GroenLinks percentueel meer stemmen. Ahmed is nu de nestor in een bestuur met PvdA en D66.

Verder sluit ik me graag aan bij de kandidatencommissie: “Met zijn persoonlijkheid, expertise en met name zijn zorgvuldige stijl van opereren, kan Ahmed veel verschillende partijen aan zich binden, zowel in de politieke arena, als in de samenleving.” Gelukkig wil hij voorlopig in Rotterdam blijven, maar hij hoort uiteraard wel op de hoogste plek in het blok opvolgers.

De jury heeft vijf genomineerden aangewezen voor de Ab Harrewijn Prijs 2010: Flore Brummans van stichting Wilskracht te Reuver, Marcia Kroes van stichting Zelfbeschadiging te Utrecht, Nico Sannes van stichting C.A.S.C.O in Capelle aan de IJssel, Nol Breebaart en Willem Giezeman van het Stagehuis in Den Haag, en Andries Kroes van stichting Versus te Skarsterlân. Lees het persbericht over hun activiteiten.

De jury koos het vijftal uit de totaal 29 projecten die dit jaar werden voorgedragen. De bekendmaking van de Ab Harrewijn Prijs 2010 zal plaatsvinden op Hemelvaartsdag, donderdag 13 mei vanaf 15.00 uur in r.-k. spiritueel centrum De Boskant in Den Haag, aan de Fluwelen Burgwal 45.

Verkenner Pieter Winsemius adviseert de Rotterdamse partijen om te gaan onderhandelen over een college PvdA+D66+VVD+CDA. Die eerste drie zijn geen verrassing. D66 en VVD houden elkaar stevig vast en allebei buiten spel zetten was numeriek onmogelijk.

Het CDA echter was de afgelopen tijd een zootje. Naar verluidt weigerde de oude fractie zelfs de nieuwe in te werken. Kennelijk is de nieuwe fractie erin geslaagd Winsemius en de andere partijen van haar stabiliteit te overtuigen. Dan ligt de keuze voor CDA voor de hand, want die partij stelt geen inhoudelijke eisen. Winsemius noemt een variant met GroenLinks (wel een notoire eiser van inhoudelijke punten) als derde optie.

Vraag is nu hoe het verder gaat lopen. Vier jaar geleden stond GroenLinks aanvankelijk ook aan de zijlijn wegens het stellen van te hoge eisen. Toen de SP op het laatste moment koudwatervrees kreeg (voor zover ik weet geen inhoudelijk geschil, maar interne partijpolitiek), schoof GroenLinks alsnog aan. Die kans lijkt nu kleiner, maar je weet het natuurlijk nooit.

Je kon erop wachten: boos stuk in de Volkskrant vanochtend over het voorstel van GroenLinks om het pensioen van Harry Mulisch af te pakken. Onder aanvoering van Renate Dorrestein keert een aantal prominente cultuurmakers zich ertegen. Een kunstwerk (roman, lied, tekening) is een persoonlijke expressie en daarom hebben de makers bij hun leven recht op controle erover (en een redelijke vergoeding).

De toelichting van de programmacommissie bij mijn eerdere stuk bevestigt dat: de motivatie van kunstenaars ligt niet bij het geld, luidt de redenering, dus we hoeven niet bang te zijn dat ze minder meesterwerken zullen produceren als ze weten dat ze er na tien jaar geen cent meer voor zullen zien (reken maar dat er manieren gevonden worden om alle gebruik niet-commercieel te laten zijn). Het wordt zelfs omgedraaid: een meesterwerk overstijgt het belang van de maker, dus moet iedereen er zo spoedig mogelijk vrijelijk toegang toe hebben.

Enfin, de internationale trend is juist naar meer bescherming van het intellectueel eigendom, een logisch gevolg van een economie die steeds minder om tastbare producten gaat en meer om niet-tastbare diensten. Van het GroenLinkse voorstel zal dus weinig terecht komen. En zelfs als het zou gebeuren, voorzie ik een vlucht naar het merken- en handelsnaamrecht door de echt succesvolle makers. Ondertussen is het voorstel vooral een blok aan het been voor het culturele profiel van de partij.

Gisteren presenteerde GroenLinks het verkiezingsprogramma 2010. Dat heb ik natuurlijk nog niet in zijn geheel gelezen, maar ik heb wel alvast gebladerd naar de onderdelen die mij het meest interesseren, zoals digitale vrijheid. En daar staat iets heel raars in (vind ik):

“In internationaal verband komt Nederland op voor het recht om informatie te delen, te kopiëren en te bewerken. Auteursrecht geldt dan alleen nog maar wanneer informatie opnieuw wordt gepubliceerd voor commerciële doeleinden. Nederland pleit voor verkorting van de termijn van auteursrecht tot maximaal 10 jaar, met een ruime overgangstermijn voor bestaande rechten. Auteurs mogen zelf hun rechten exploiteren of afstaan aan het publieke domein.”

In de eerste drie zinnen staat dat auteurs na tien jaar hun rechten kwijt zijn. Iedereen mag daarna doen wat hij wil met hun muziek, romans en tekeningen, behalve geld verdienen. De laatste zin lijkt echter te suggereren dat auteurs nadien zelf over hun rechten mogen beslissen.

Lees verder

GroenLinks haalde 7,3 procent van de stemmen in Rotterdam, goed voor drie zetels. Dat is bijna zoveel als in 1998, toen 7,7 procent goed was voor vier zetels. Wie even naar de historie kijkt, ziet dat de partij ongeveer op de maximale lijn zit die ze sinds de jaren zeventig kent:

De potentie van GroenLinks en haar voorgangers varieert van twee tot vier zetels. Als je er dik drie haalt, heb je het behoorlijk goed gedaan. In de tabel valt overigens ook goed de versnippering van de Rotterdamse politiek waar te nemen, maar dat is een ander verhaal.

Nog even en de stembussen in Overschie gaan open. Tijd voor een positieve vibe. Check deze peiling onder jongeren door Your World. GroenLinks wordt met vijf zetels de derde partij van Rotterdam, na PvdA (14) en D66 (7). Alleen nog even het juiste hokje rood maken.

Afgelopen weekend heb ik in het Oude Westen duizend foldertjes huis aan huis in brievenbussen gestopt. Daarbij heb ik keurig de nee/nee-brievenbussen overgeslagen. Ik heb daar ook niet aangebeld, want in de tijd die je dan kwijt bent, kun je ongeveer vijftig folders bezorgen.

Er is er echter wel eens eentje tussendoor geglipt, gewoon omdat ik even afgeleid was en op de automatische piloot langs de deuren ging. Daarin ben ik niet de enige, want GroenLinks schijnt een serieel dader te zijn op dit vlak, net als andere linkse partijen. Ik vermoed dat dit komt omdat linkse partijen veel vrijwilligers hebben die langs de deuren gaan.

Hoe dan ook, Femke tweet “elke GL’er die een folder in een nee/nee-brievenbus stopt is ‘een beetje dom’ (zacht gezegd)”. Dat vind ik nou ook weer een beetje overdreven (zacht gezegd). Hetgeen mij er niet van weerhoudt om nu op de fiets te stappen om haar te gaan toejuichen in Your Space.