Zo, daar zijn de statistieken van 2009. In november liet mijn provider steken vallen en in december verhuisde ik naar een nieuwe, dus alleen over de eerste tien maanden heb ik deugdelijke cijfers. En daar springt één ding in het oog: september was een absolute topmaand qua bezoekers.
Dat was allemaal te danken aan één postje, waarin ik Femke Halsema kapittelde over haar “de islam is een probleem” uitspraak. Ook na september genereerde dat postje nog het nodige verkeer. Dus, eh, Femke bedankt!

Een peiling van de Rotterdamse Metro geeft vandaag (pdf-alert) een beeld van de verhoudingen in de Rotterdamse politiek dat redelijk overeenkomt met mijn eerdere schatting. GroenLinks blijft steken op twee zetels. LR wordt met zestien de grootste, gevolgd door PvdA met tien. TON scoort een zetel. En verder: SP 5, VVD 4, CDA 3, D66 2, CU 2.
Volgens Metro verlaten allochtone kiezers de PvdA. Ze wijken niet alleen uit naar andere linkse partijen, maar blijven ook gewoon thuis. Daardoor komt LR-VVD-CDA weer aan een meerderheid. Hoe dan ook, de strijd is nog niet gestreden en de lijsttrekkers lopen zich dan ook warm voor meer:


Soms zit je als kandidatencommissie in je maag met een kandidaat die je op grond van zijn ervaring onmogelijk ongeschikt kunt noemen, maar van wie het toch geen goed idee is als hij gekozen wordt. Zo’n probleem had de commissie voor het partijbestuur in de persoon van René Danen, een veteraan uit de linkse actiewereld die daar niet alleen vrienden heeft.
De taak van een commissie is in zo’n geval een fair tekstje op te stellen met genoeg hints van de problemen die de kandidaat gaat veroorzaken, en er vervolgens op vertrouwen dat het congres zijn democratische werk doet en de kandidaat wegstemt. In het geval van Danen had de commissie zulke vage hints gegeven (“linker vleugel van de partij”, “komt open en communicatief over” in plaats van “is open en communicatief”) dat de partijtop nerveus werd of het congres de aanwijzingen wel zou oppikken.
Ongetwijfeld is er toen gediscussieerd wie het nieuws moest brengen en hoe. Het werd partijvoorzitter Henk Nijhof, die in een interview voor nu.nl Danen afserveerde. Danen sloeg publiekelijk terug. Bovendien klaagde hij Nijhof aan bij de partijraad wegens negative campaigning en kreeg gelijk. Nijhof zei tegen het congres dat hij het zo weer zou doen, in het belang van de partij, en kreeg een vet applaus. Kathalijne Buitenweg draafde ook op om haar zorgen over Danens kandidatuur te uiten. Danen trok zich terug als kandidaat en de rel was voorbij.

De algemene ledenvergadering van GroenLinks Rotterdam was in een buitengewoon milde bui gisteren, bij het samenstellen van de lijsten voor de (deel)raadsverkiezingen en het bijbehorende programma. Alle kandidaten werden gekozen op de door de commissie aanbevolen plek. Sterker nog, ook op een na alle door de commissie afgewezen kandidaten kregen een plek.
Het resultaat is dat GroenLinks toch meedoet in het Centrum en Charlois, waar de commissie vond dat er geen evenwichtige teams samen te stellen vielen uit de beschikbare kandidaten. De lijsten zijn een keurige mix van ervaren en nieuwe krachten. Allicht de opvallendste kandidaat is Colette van Hemmen, die tot voor kort in de deelraad van Overschie zat voor Leefbaar Rotterdam.
Voor het vaststellen van het verkiezingsprogramma had de ledenvergadering maar een uur nodig, inclusief de behandeling van alle amendementen. Een daarvan mag met stip het opvallendst heten: GroenLinks laat het jarenlange standpunt varen dat vliegveld Zestienhoven dicht moet. Dit op initiatief van de twee meest betrokken deelgemeenten, waar GroenLinks bestuurders ervaren dat het standpunt een sta-in-de-weg is om serieus genomen te worden bij het vinden van pragmatische oplossingen voor de concrete problemen die het vliegveld oplevert.

Zo, GroenLinks Rotterdam heeft de vierjaarlijkse hellofajob weer klaar: de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dat Arno Bonte de lijst zou gaan trekken, was al langer duidelijk. De namen daarachter zullen verrassen: schoolloopbaanbegeleider Nourdin el Ouali, jurist Jos van Eijk en logopediste Judith Bokhove. Nourdin en Judith zijn nieuwe binnen GroenLinks, Jos brengt een portie ervaring binnen.
Ook in de deelgemeenten een mix van oud en nieuw. De lijsttrekkers zijn allemaal ervaren krachten, maar daarachter wemelt het van de nieuwe namen. Wel heel jammer is dat de kandidatencommissie in de deelgemeente Charlois onvoldoende gekwalificeerde mensen heeft kunnen vinden. Tenzij het bestuur nog met een ander voorstel komt, zal GroenLinks daar niet meedoen (anderzijds is de greep van de PvdA daar zo sterk dat je er toch voor spek en bonen bijzit). Voor de centrumadviesraad wordt ook voorgesteld die te laten lopen.
Waar ik vooral heel blij mee ben is dat we in Rotterdam goed blijven in het vinden van sterke allochtonen. De stedelijke lijst kent mensen met een Marokkaanse, Turkse, Iraanse, Surinaamse, Palestijnse en Arubaanse achtergrond. Twee deelgemeenten hebben een allochtone lijsttrekker. Toegegeven, het is minder dan vier jaar geleden, maar nog altijd stukken beter dan Den Haag (geheel witte lijst), Amsterdam (één allochtoon bij eerste tien geadviseerd) en Utrecht (witte top geadviseerd maar daaronder veel kleur).
Update uit de reacties: De opmerking over Utrecht is onterecht, het was me ontgaan dat de alv inmiddels het commissie-advies omgegooid had. Het zit nog weer net iets anders en ik moet me gewoon niet meer met de afdeling Utrecht bemoeien.

De Linker Wang die vandaag bij de abonnees bezorgd werd, opent met een interview met Lea Manders, de voorzitter van de Partij voor Mens en Spirit, die in vier gemeentes gaat meedoen aan de verkiezingen van 2010. Ze erkent verwantschap aan GroenLinks en D66, maar “nieuwe invalshoeken blijven vaak in de lucht hangen. Er zijn mensen binnen deze partijen die geïnspireerd zijn door vormen van nieuwe spiritualiteit en daar ook politieke consequenties aan zouden willen verbinden. Maar de partijen als geheel zullen zich er liever niet mee associëren of op laten aanspreken.”
Verder een lang artikel over de klimaatbrief van de Raad van Kerken en kortere over onder andere islam en duurzaamheid, boedhistisch feminisme en de Rainbow Family.
Complete inhoudsopgave en bestellen op de site.

Waar Arnoud zich kwaad maakt over de suggestie van de Amsterdamse GL-wethouder Maarten van Poelgeest dat de hoofdstad van Nederland hogere belastingen zou moeten kunnen heffen, moesten we in Rotterdam aanvankelijk vooral lachen.
Hier weten we tenslotte wél hoe je voor een fatsoenlijke prijs een metro aanlegt, dus als er in Amsterdam hoog van de toren geblazen wordt dat er geldtekort dreigt omdat iedereen die stad zo geweldig vindt, nemen we dat niet als vanzelf serieus. Van Poelgeest maakt zich druk over de trek van de stad, die de prijzen opdrijft en ook de kosten van het overheidje spelen. Dus wil hij de stedelingen extra belasten.
Maar toen drong door wie het zwaarst getroffen worden door gemeentelijke belastingverhogingen: de onderkant van de samenleving. Zelfs een flat in de Bijlmer is al idioot duur vergeleken met Rotterdam, maar kennelijk moeten de kosten van levensonderhoud in Amsterdam nog stijgen om de bevolkingsmix verder boven modaal te duwen.
Soms denk ik wel eens dat Amsterdam een vicieuze cirkel van elitevorming kent die het zicht op de rest van het land ontneemt. Ook nog eens de belastingen inzetten om dat proces te versnellen komt op mij enigszins absurd over.

Het eerste wat natuurlijk opvalt aan het advies van de kandidatencommissie voor het partijbestuur, is dat een witte commissie uitsluitend witte kandidaten naar voren schuift. Ik weet niet of het überhaupt geprobeerd is om allochtonen te vinden, maar een goed teken is het niet. GroenLinks is zijn voorhoederol op dit vlak wel erg snel aan het verliezen aan D66.
Ten tweede is er de voorzitterskwestie. Er is maar één kandidaat, namelijk de zittende (een hele goede kandidaat overigens, want ik was zelf voorzitter van de commissie die Henk Nijhof voor het eerst voordroeg). Dat is toch wat curieus in de wetenschap dat er een tweede kandidaat was in de vorm van het duo Bonte Rietveld. Nou vond ik zelf ook niet zo’n goed idee om twee relatief jonge gemeenteraadsleden samen voorzitter van de partij te maken, en Nijhof zou ze met gemak verslagen hebben, maar toch. Die keuze had best aan het congres overgelaten kunnen worden, zeker omdat de commissie vindt dat beiden wel geschikt zijn voor andere bestuursfuncties.

Half tien ‘s avonds. Het volgende punt voor Grashoff. Sörensen komt nog even terug op de fittie van voor de pauze. Hij vindt dat Grashoff geen politieke uitspraken mag doen. “Hij beledigt dertig procent van de Rotterdamse kiezers door te zeggen dat wij verschillen in de stad aanwakkeren.” Aboutaleb stuurt hem met een kluitje in het riet door vol te houden dat het college in de raad met één mond spreekt en dat uitspraken daarbuiten niet ter zake doen. Sörensen bindt in.
Vervolgens gaan we verder over het urban culture podium. Leefbaar Rotterdam bijt weer het spits af. Tegen de Maassilo, desnoods voor WaterFront, maar liefst een nog kleinere locatie. Allemaal netjes in lijn met de commissievergadering. LR en VVD zijn tegen, coalitie en SP voor. D66 is niet gelukkig met hoe het gelopen is en levert maar liefst vier moties in, ter ondersteuning van de Maassilo voor het urban culture podium en voor het openhouden van de oefenruimtes van WaterFront.
En we gaan hoofdelijk stemmen. Het wordt Maassilo met 25 tegen 19. D66 trekt drie moties in na toezeggingen, vindt de vierde toezegging onvoldoende, maar hij wordt verworpen. Grashoff garandeert dat de bands WaterFront onderdak houden, maar niet per se in WaterFront zelf.

Niet eerlijk. Groot fiasco. Verspilling van gemeenschapsgeld. De PvdA was laf en heeft de integratie doorgeschoven naar GroenLinks. Wij hadden op 16 april al geen vertrouwen in u, en dus dien ik nu een motie van wantrouwen in. Enfin, van dik hout zaagt Anita Fähmel (Leefbaar Rotterdam) planken. Kern van de motie is dat Rik Grashoff in april al had kunnen weten dat Tariq Ramadan voor Press TV werkte en dus de raad onvolledig inlichtte.
GL-fractievoorzitter Anneke Verwijs begint haar bijdrage met de lacherige constatering dat ze LR hun lolletje wel gunt. Ze prijst Ramadan om wat hij voor de stad betekend heeft, maar haalt tegelijkertijd uit dat hij zijn rol bij Press TV niet wilde opgeven. Verschillende opmerkingen uit de ledenvergadering van gisteravond keren terug in haar betoog, dat vooral gericht is op de toekomst, het weer op gang brengen van de dialoog.
De grote verrassing is dat D66 zich tegen het ontslag van Ramadan keert, omdat die helemaal niks onoirbaars zei op Press TV. Wat opvalt is dat veel raadsleden denken dat Press TV zich op de Iraanse burger richt, terwijl het in werkelijkheid een propagandazender is om voor het buitenland een zonniger beeld van Iran te schetsen. Mensen als Ramadan worden ingehuurd om de geloofwaardigheid van de zender te verhogen. Zijn vernieuwende visies bereiken de Iraanse burger niet.
Verder verloopt het debat volgens verwachting. Coalitiepartijen staan achter het college. Oppositie, om zeer uiteenlopende redenen, niet. Aan het eind van het debat is er nog even vuurwerk, als de burgemeester weigert in te gaan op vragen van Leefbaar Rotterdam wat hij nou vindt van Grashoffs nogal vijandige opstelling jegens hen. Aboutaleb stelt dat de wethouder spreekt namens het college. Ronald Sörensen ontploft en dreigt met fractie en al de vergadering te verlaten. Hij mag even afkoelen tijdens de schorsing, die volgt op het verwerpen van de motie van wantrouwen.