Goed, Nederland is dus de Irak-oorlog ingerommeld door Jaap de Hoop Scheffer en zijn ambtenaren, omdat zij graag een wit voetje wilden halen bij de Amerikanen. Eigenlijk wisten we dat met z’n allen natuurlijk al lang, maar nu de commissie Davids alle smoezen heeft ontmanteld die iets anders voorgaven, weten we het zeker. Balkenende, zichtbaar boos, reageerde onhandig. Dus hebben we de poppen aan het dansen, terwijl een taboe blijft rusten op waar het eigenlijk om gaat.

Dat taboe zit vervat in een aantekening die commissielid Peter van Walsum liet maken bij het verhaal over het volkenrecht, namelijk dat “een verantwoordelijke regering zich niet alleen door de regels van het volkenrecht maar ook door de eisen van de internationale politiek laat leiden”. Dat is een waarheid als een koe, maar het is er niet een die in het parlementaire debat geaccepteerd wordt.

Zelfs de partij die het meest principieel in het Irak-dossier stond, GroenLinks, heeft wel eens enige rek in het volkenrecht gevonden om een militaire actie te rechtvaardigen, namelijk inzake Kosovo in 1999. Iedereen kan op een gegeven moment door Realpolitik bevangen worden. Alleen werd Kosovo indertijd ook realpolitisch bediscussieerd: er werden twee kwaden tegen elkaar afgewogen en het minste werd gekozen. Het kwalijke in het Irak dossier is dat er geen open kaart gespeeld werd, maar dat het kabinet Balkenende I een mistgordijn optrok en blijkens de reactie van de premier en andere betrokkenen (toenmalig defensieminister Henk Kamp gisteravond in Nova) van plan is zich daarachter te blijven verschuilen.

Lees verder

GroenLinks is de eerste partij die genoemd wordt in de conclusies van het rapport van de commissie Davids (.pdf), als de enige die zich consequent tegen de oorlog in Irak gekeerd heeft. Dat moet toch een genoegen zijn voor Leonie Sipkes, Farah Karimi, Marijke Vos en Femke Halsema, die zich in de loop der jaren over het dossier ontfermd hebben.

Eenzame moties ingediend, opgemerkt dat de volkenrechtelijke basis ontbrak, ‘buitenproportioneel en ineffectief’ geroepen, gewezen op de opinie van de Nederlandse bevolking, verbaal hard tegengesparteld tegen het dragen van de Amerikaanse slippen, nog maar eens veroordelen op politieke, juridische en morele gronden – allemaal tevergeefs, maar in elk geval wel terecht.

‘Fel en compromisloos’ noemt de commissie de houding van GroenLinks. Dat is in dit geval iets om trots op te zijn. Nu maar hopen dat de les geleerd wordt. Voor je het weet hebben we het over Jemen.

Gisteren gaf het Rotterdamse college zichzelf nog een klop op de borst als aftrap voor de verkiezingscampagne. De targets zijn voor een belangrijk deel gehaald. Het grootste pijnpunt is ‘Pact op Zuid’, het ambitieuze plan om Rotterdam beneden de Maas in de vaart der volkeren omhoog te tillen. Dat gaat niet helemaal volgens verwachting.

De veiligheid en het gemiddelde inkomen op Zuid daalden, maar gek genoeg steeg de tevredenheid van de bewoners. Daar kun je uit concluderen dat de tevredenheid stijgt als je heel hard roept dat je iets doet, al blijven de resultaten achter. Of het gros van de bewoners is zo blij dat de rijkere buurtbewoners zijn opgerot, dat ze het verlies aan veiligheid voor lief nemen.

Hoe dan ook, ondanks de gebrekkige resultaat wil het college zijn aanpak onverkort voortzetten, ja zelfs uitbreiden. Tegen de zin van GroenLinks in moet de Rotterdamwet op Zuid zwaarder ingezet worden, u weet wel, vanuit de gedachte dat als je een gebied aanwijst als zo belabberd dat arme mensen er geweerd moeten worden, de rijkere mensen er vanzelf op afkomen. Het netto-effect, blijkt uit de eigen evaluatie, is dat het wijkinkomen achteruit gaat. Maar allicht levert het wel tevreden kiezers op.

Twee uur vannacht kwam er weer eens een sms’je binnen. Zo onderhand weet ik wel uit welke hoek het komt, maar toch stap ik iedere keer weer uit bed om te kijken wat er is. Je kunt tenslotte niet uitsluiten dat het wel dringend is en wakker ben ik toch. Deze keer luidde de tekst:

“Jullie van GL hebben het uitgaansleven en heel veel mensen kapot gemaakt!”

Tsja, daar kan ik natuurlijk niks mee, zeker niet op zo’n tijdstip. Het zijn van die momenten waarop ik een ontzettende hekel heb aan mijn mobieltje.

In haar invloedrijke boek ‘A history of God’ traceert theologe Karen Armstrong het beeld van God in de drie grote monotheïstische religies door de millennia heen. Een van de thema’s die hierin voortdurend terugkomt is de periodieke opleving van de mystiek. Deze doet zich vooral voor als de gelovigen zich in moeilijke omstandigheden bevinden, zo laat ze overtuigend zien aan de hand van Jodendom, dat vele eeuwen van venijnig antisemitisme heeft moeten meemaken.

Lees verder

Zo, daar zijn de statistieken van 2009. In november liet mijn provider steken vallen en in december verhuisde ik naar een nieuwe, dus alleen over de eerste tien maanden heb ik deugdelijke cijfers. En daar springt één ding in het oog: september was een absolute topmaand qua bezoekers.

Dat was allemaal te danken aan één postje, waarin ik Femke Halsema kapittelde over haar “de islam is een probleem” uitspraak. Ook na september genereerde dat postje nog het nodige verkeer. Dus, eh, Femke bedankt!

Een peiling van de Rotterdamse Metro geeft vandaag (pdf-alert) een beeld van de verhoudingen in de Rotterdamse politiek dat redelijk overeenkomt met mijn eerdere schatting. GroenLinks blijft steken op twee zetels. LR wordt met zestien de grootste, gevolgd door PvdA met tien. TON scoort een zetel. En verder: SP 5, VVD 4, CDA 3, D66 2, CU 2.

Volgens Metro verlaten allochtone kiezers de PvdA. Ze wijken niet alleen uit naar andere linkse partijen, maar blijven ook gewoon thuis. Daardoor komt LR-VVD-CDA weer aan een meerderheid. Hoe dan ook, de strijd is nog niet gestreden en de lijsttrekkers lopen zich dan ook warm voor meer:

Soms zit je als kandidatencommissie in je maag met een kandidaat die je op grond van zijn ervaring onmogelijk ongeschikt kunt noemen, maar van wie het toch geen goed idee is als hij gekozen wordt. Zo’n probleem had de commissie voor het partijbestuur in de persoon van René Danen, een veteraan uit de linkse actiewereld die daar niet alleen vrienden heeft.

De taak van een commissie is in zo’n geval een fair tekstje op te stellen met genoeg hints van de problemen die de kandidaat gaat veroorzaken, en er vervolgens op vertrouwen dat het congres zijn democratische werk doet en de kandidaat wegstemt. In het geval van Danen had de commissie zulke vage hints gegeven (“linker vleugel van de partij”, “komt open en communicatief over” in plaats van “is open en communicatief”) dat de partijtop nerveus werd of het congres de aanwijzingen wel zou oppikken.

Ongetwijfeld is er toen gediscussieerd wie het nieuws moest brengen en hoe. Het werd partijvoorzitter Henk Nijhof, die in een interview voor nu.nl Danen afserveerde. Danen sloeg publiekelijk terug. Bovendien klaagde hij Nijhof aan bij de partijraad wegens negative campaigning en kreeg gelijk. Nijhof zei tegen het congres dat hij het zo weer zou doen, in het belang van de partij, en kreeg een vet applaus. Kathalijne Buitenweg draafde ook op om haar zorgen over Danens kandidatuur te uiten. Danen trok zich terug als kandidaat en de rel was voorbij.

Lees verder

De algemene ledenvergadering van GroenLinks Rotterdam was in een buitengewoon milde bui gisteren, bij het samenstellen van de lijsten voor de (deel)raadsverkiezingen en het bijbehorende programma. Alle kandidaten werden gekozen op de door de commissie aanbevolen plek. Sterker nog, ook op een na alle door de commissie afgewezen kandidaten kregen een plek.

Het resultaat is dat GroenLinks toch meedoet in het Centrum en Charlois, waar de commissie vond dat er geen evenwichtige teams samen te stellen vielen uit de beschikbare kandidaten. De lijsten zijn een keurige mix van ervaren en nieuwe krachten. Allicht de opvallendste kandidaat is Colette van Hemmen, die tot voor kort in de deelraad van Overschie zat voor Leefbaar Rotterdam.

Voor het vaststellen van het verkiezingsprogramma had de ledenvergadering maar een uur nodig, inclusief de behandeling van alle amendementen. Een daarvan mag met stip het opvallendst heten: GroenLinks laat het jarenlange standpunt varen dat vliegveld Zestienhoven dicht moet. Dit op initiatief van de twee meest betrokken deelgemeenten, waar GroenLinks bestuurders ervaren dat het standpunt een sta-in-de-weg is om serieus genomen te worden bij het vinden van pragmatische oplossingen voor de concrete problemen die het vliegveld oplevert.

Zo, GroenLinks Rotterdam heeft de vierjaarlijkse hellofajob weer klaar: de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dat Arno Bonte de lijst zou gaan trekken, was al langer duidelijk. De namen daarachter zullen verrassen: schoolloopbaanbegeleider Nourdin el Ouali, jurist Jos van Eijk en logopediste Judith Bokhove. Nourdin en Judith zijn nieuwe binnen GroenLinks, Jos brengt een portie ervaring binnen.

Ook in de deelgemeenten een mix van oud en nieuw. De lijsttrekkers zijn allemaal ervaren krachten, maar daarachter wemelt het van de nieuwe namen. Wel heel jammer is dat de kandidatencommissie in de deelgemeente Charlois onvoldoende gekwalificeerde mensen heeft kunnen vinden. Tenzij het bestuur nog met een ander voorstel komt, zal GroenLinks daar niet meedoen (anderzijds is de greep van de PvdA daar zo sterk dat je er toch voor spek en bonen bijzit). Voor de centrumadviesraad wordt ook voorgesteld die te laten lopen.

Waar ik vooral heel blij mee ben is dat we in Rotterdam goed blijven in het vinden van sterke allochtonen. De stedelijke lijst kent mensen met een Marokkaanse, Turkse, Iraanse, Surinaamse, Palestijnse en Arubaanse achtergrond. Twee deelgemeenten hebben een allochtone lijsttrekker. Toegegeven, het is minder dan vier jaar geleden, maar nog altijd stukken beter dan Den Haag (geheel witte lijst), Amsterdam (één allochtoon bij eerste tien geadviseerd) en Utrecht (witte top geadviseerd maar daaronder veel kleur).

Update uit de reacties: De opmerking over Utrecht is onterecht, het was me ontgaan dat de alv inmiddels het commissie-advies omgegooid had. Het zit nog weer net iets anders en ik moet me gewoon niet meer met de afdeling Utrecht bemoeien.