Jaren geleden hadden we een Rotterdams GroenLinks eet- en praatclubje, Fevzi, Can, Ibo en ik. We bepaalden een thema, hielden ons niet aan de belofte om het voor te bereiden en discussieerden vervolgens vrijblijvend urenlang over principiële politieke zaken, met allerlei hapjes erbij, zoals door Fevzi zelf bereide humus.

Fevzi was een partijman, jarenlang actief in de afdeling Rotterdam, op de achtergrond, als bestuurslid en als lid van kandidaten- en functioneringscommissies in Rotterdam en als lid van de landelijke partijraad. De laatste jaren was hij teleurgesteld geraakt in de koers van de partij en had hij het lidmaatschap opgezegd, maar ik bleef hem tegenkomen, meestal aan de zijde van zijn echtgenote Crista Vonkeman, die nog altijd prominent lid is van de afdeling.

In een rouwadvertentie in de krant noemden zijn collega’s van Dock hem vanochtend “ontzettend aardig, attent, zorgzaam, koppig en loyaal”. Dat is allemaal waar. Fevzi overleed in de nacht van dinsdag op woensdag na een lange strijd tegen kanker.

De ALV van GroenLinks Rotterdam heeft dinsdagavond de fractie mandaat gegeven om de coalitie voort te zetten. Die formele toestemming was nodig, omdat de coalitie gewijzigd is en er ook inhoudelijk nog wat aangescherpt gaat worden. De leden waren dik tevreden met de uitbreiding van de portefeuille van Rik Grashoff met milieu. Over de inhoudelijke aanscherpingen kon fractievoorzitter Anneke Verwijs weinig zeggen, maar de leden vertrouwden erop dat die zonder de VVD in het college de linkse kant op zullen gaan, dus een verbetering inhouden ten opzichte van het bestaande collegeprogramma.

Het grootste deel van de avond ging overigens op aan nakaarten over de Ramadan-kwestie. Grashoff legde uit dat de opdracht van Tariq Ramadan verkleind is, omdat er op sommige punten ontevredenheid bestond, maar dat het nut van Ramadans rol in de Rotterdamse samenleving buiten kijf staat, met name op het vlak van vrouwenemancipatie. De ledenvergadering deelde die mening en steunde Grashoff dus in zijn besluit om Ramadan te handhaven.

Dat nam niet weg dat er (voor het eerst in tijden) ook een fundamentele inhoudelijke discussie gevoerd werd, omdat het een feit blijft dat Ramadans conservatieve gedachtengoed niet bepaald overeenkomt met dat van GroenLinks. Principieel zou je willen dat de door gesubsidieerde personen uitgedragen boodschappen geheel overeenkomen met het liberale gedachtengoed dat de grondslag is van de Nederlandse rechtsstaat, maar pragmatisch betekent dit dat je conservatieve moslims niet bereikt. Wil je dat laatste wel, dan zul je moeten beginnen met kleine stapjes in de gewenste richting, het begin van een brug.

Die stapjes biedt iemand als Ramadan, omdat conservatieve moslims hem als een van hen erkennen. Zoals iemand het uitdrukte: “Die gastjes bij mij in de klas denken dat je homo’s met het hoofd naar beneden van de toren moet gooien. Dan is Ramadans boodschap dat je homoseksualiteit moet verwerpen, maar homo’s als mensen respecteren een hele vooruitgang.” De discussie leidde uiteraard niet tot een conclusie, maar ik had wel het bevredigende gevoel dat het ergens over ging en dat iedereen met begrip voor andermans standpunt in het debat stond.

Tonnie Verschoor van Ons Wereld Huuske in Klazienaveen, een kringloopwinkel die draait met een groep van vijftien vrijwilligers, is de winnaar van de Ab Harrewijn Prijs 2009. Juryvoorzitter Paul Rosenmöller maakte dit bekend tijdens de uireiking, die plaatsvond op woensdag 13 mei vanaf 15.00 uur in r.-k. spiritueel centrum De Boskant in Den Haag.

Uit het juryrapport: “Tonnie Verschoor heeft samen met Henk de Vries en Tilly Oort Ons Wereld Huuske vanaf de grond opgebouwd, nadat zij een vergelijkbaar voorbeeld elders gezien hadden. Het is een plek waar mensen zonder betaald werk elkaar kunnen ontmoeten, maar ook de handen uit de mouwen steken om tweedehands goederen te repareren. Zij kunnen er bovendien terecht met problemen, bijvoorbeeld het invullen van formulieren.”

“Het is die combinatie van initiatief van onderop, onderlinge hulp en bijdrage aan het milieu die de jury aanspreekt. Ons Wereld Huuske laat zien dat ook onbetaald werk een belangrijke bijdrage aan de maatschappij is. Meedoen in de samenleving is veel meer dan dat. Die inzet verdient de Ab Harrewijn Prijs.”

Lees meer op de site van de Ab Harrewijn Prijs

Zoals mijn trouwe lezers weten, steek ik nogal wat onbetaalde tijd in de poppodia Watt en WaterFront, om te helpen de Rotterdamse popcultuur overeind te houden. Dat is echter een verkeerde voorstelling van zaken. In werkelijkheid ben ik daar namelijk geïnstalleerd als vriendje van Rik Grashoff, zo lees ik bij Leefbaar Rotterdam, vermoedelijk om mijn zakken te vullen. De achterbaksheid van GroenLinks kent tenslotte geen grenzen.

Om die reden houden we volgende week een extra ledenvergadering, om na te kaarten over de affaire Ramadan en te kijken hoe we graag de buit zouden verdelen van onze vileine actie om de VVD uit het college te werken. Persoonlijk zie ik Rik graag verkeer of milieu erbij doen. Mocht hij een van die portefeuilles krijgen, dan neem ik graag de credits dat mijn onzichtbare hand hem een vriendjesdienst terug heeft bewezen.

Binnenlands Bestuur heeft deze week een lang, bijkans lyrisch profiel van Tof Thissen, die binnenkort afscheid neemt als voorzitter van Divosa, de club van directeuren van sociale diensten. Voor degenen die stilletjes hopen dat hij Femke Halsema, die aan haar laatste termijn bezig is, als partijleider zal opvolgen, heeft de Rotterdamse directeur Mart Toet een waarschuwing: het kamerlidmaatschap is te weinig uitdagend voor Tof.

Toet: “Dat zou hij prima kunnen, maar ik denk dat hij daarin niet de drive vindt die hij nodig heeft. Hij kan heel goed bestuurders motiveren, maar wat hem helemaal niet boeit is kilo’s wetsontwerpen doorlezen. Ik zie hem eerder als stadsbestuurder of bij een ROC. Het is zijn ambitie om iets te doen dat maatschappelijk effect heeft. Nu wil ik niet min doen over het Kamerlidmaatschap, maar er zijn functies waar de maatschappelijke ambitie nog wat hoger ligt.”

Vandaag in de brievenbus: een uitnodiging om op 8 mei in de Rotterdamse Laurenskerk de presentatie bij te wonen van het nieuwe boek van ex-partijvoorzitter Herman Meijer: ‘Er zijn altijd anderen’. In drie delen beschrijft hij daarin veertig jaar maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland, gelardeerd met plenty persoonlijke anekdoten.

Van de site van uitgeverij Skandalon: “Nog maar een generatie geleden zat Nederland vol sociale bewegingen met een stevige politieke invloed. Nu lijkt het land meer een grote verzameling losse individuen die zich op diverse markten bewegen. Herman Meijer, prominent GroenLinkser, stelt en beantwoordt twee kernvragen: hoe kon in de loop van de laatste veertig jaar de maatschappelijke landkaart zo veranderen? En: horen die individuen nog ergens bij?”

Kijk, dat is nou eens een fraai plan in de beste traditie van constructief oppositievoeren: GroenLinks wil een flexibele aow-leeftijd. Als je veertig jaar gewerkt hebt, mag je met pensioen. In de praktijk betekent dit dat mensen in zware beroepen, die doorgaans eerder beginnen met werken, ook eerder met pensioen kunnen dan mensen die eerst een poos studeren en dan pas substantieel geld gaan verdienen (en premie betalen).

Wat ik mij afvraag: waarom zou je niet ook de premieleeftijd verlagen? Nu begin je op je 23ste premie te betalen en kun je in het GroenLinks-voorstel dus vanaf je 63ste aow ontvangen. Het zou een verdere tegemoetkoming aan zware beroepen zijn als die leeftijd verlaagd werd, terwijl langstudeerders ter compensatie daarvan best nog wat langer kunnen doorwerken. Het rekensommetje met 22 en 68 jaar als grenswaarden zou ik best wel eens willen zien, om te beginnen.

Dédain was het deel van Anneke Verwijs, fractievoorzitter van GroenLinks Rotterdam, toen ze drie weken geleden aan de bel ging hangen over etnische registratie. Dat mag niet, meende Anneke. Bulldozers van LR en PvdA schoven haar bezwaren terzijde met een beroep op het CBP.

Vandaag slaat het CBP terug. Anneke heeft gelijk. De bijgehouden registratie is illegaal. Ik ben benieuwd wat de gemeente nu gaat doen. Er is in de raad nog altijd een ruime meerderheid die de big-brother-maatschappij erdoor wil drukken, zoals het Riagg afgelopen week ondervond: de instelling weigert mee te werken aan de meldcode huiselijk geweld en is nu zijn subsidie kwijt.

De jury heeft de vijf nominaties voor de Ab Harrewijn Prijs 2009 vastgesteld: Tonnie Verschoor van Ons Wereld Huuske in Klazienaveen, Frits van den Bosch van Zorg om Boer en Tuinder Brabant-Limburg uit Boekel, Gerard van de Ven en zuster Veronique van het Klooster Hof van Gestel in Eindhoven, Ben Janssen, voormalig pastor van de de gevangenis De Genieport in Alphen aan de Rijn en Paul Oosterhoff van het eetproject ‘Straatmensen voor straatmensen’ in Nijmegen. Lees het volledige persbericht.

De bekendmaking van de winnaar vindt plaats op 13 mei in De Boskant vanaf 15 uur aan de Fluwelen Burgwal 45 in Den Haag. Iedereen is welkom.