Mijn eigen prognose van de Rotterdamse verkiezingsuitslag 2010 was nog niet gepost of het AD/RD deed een peiling. En die ziet er heel anders uit. PvdA handhaaft zich op veertien zetels. Ok. GroenLinks naar drie. Ok. D6 van één naar zes. Ok. Maar Leefbaar Rotterdam van veertien naar vier en CDA van drie naar zeven? Ik houd toch nog maar even vast aan mijn eigen cijfertjes, ook al zijn daar geen 880 ondervraagden aan te pas gekomen.

Zelf hield ik het op drie zetels voor de SP bij de volgende verkiezingen, maar daar denkt die partij zelf totaal anders over. Vandaag werd de lijst bekend gemaakt en in het bijbehorende bericht staat over de huidige fractievoorzitter Theo Coskun, die op plek vijf staat:

“Hij blijft graag beschikbaar om in een gegroeide fractie zijn ervaring te delen met de nieuwe raadsleden, en is bovendien kandidaat voor één van de wethoudersfuncties die de SP na de verkiezingen op zich wil nemen.”

Minstens vijf zetels en zeker twee wethouders dus. Kijk, dat is nog eens ambitie! De beoogd lijsttrekker is overigens huidig fractielid Leo de Kleijn, die een verleden heeft bij een van de voorlopers van GroenLinks.

Wat David en Michel kunnen, moet mij natuurlijk ook lukken: een fingerspitzenprognose maken van de uitslag van de komende Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen. Bij deze. De hoofdaanname is dat de urgentie van het stemmen onder de allochtone bevolking in Rotterdam niet wezenlijk afneemt, dus dat LR min of meer aan de top van zijn potentieel zit, maar dat er forse electorale druk op de PvdA ontstaat uit de hoek van D66 en GroenLinks (en okee, ik redeneer de oogst een beetje naar GroenLinks toe).

De SP blijft gelijk – ze is er in Rotterdam merkwaardig genoeg ook in haar hoogtijdagen niet in geslaagd voet aan de grond te krijgen. CDA verliest een zetel aan interne verdeeldheid. VVD is tijdig uit de coalitie gestapt en kan nu een populistischer toon aanslaan, die misschien alsnog ten koste van LR kan gaan. CU-SGP zal spannend worden, maar ik gok erop dat ze zich handhaven.

In de wandelgangen wordt al volop gespeculeerd over een coalitie. Programmatisch liggen PvdA en LR niet zo ver uit elkaar, maar de animositeit tussen beide partijen is zo groot dat samen iets moois beginnen niet tot de opties lijkt te behoren. Omdat LR geen enkele poging onderneemt vriendjes te maken met andere partijen dan de VVD, koerst Rotterdam af op een regenboogcoalitie rond de PvdA.

Stel, een stad heeft een beroepsbevolking van 500.000 mensen, waarvan acht procent, dus 40.000 mensen in de bijstand zitten. Stel, een andere stad heeft een beroepsbevolking van 200.000 mensen, waarvan drie procent, dus 6.000 mensen bijstand genieten.

In de eerste stad komen er 1.000 bij, in de tweede 300. Dan is de groei in het eerste geval 2,5 procent en in het tweede geval 5,0 procent. Kortom, dan scoort de eerste stad nog steeds het hoogste percentage in de bijstand en de grootste absolute groei, maar aan dat laatste cijfer kan ze zich toch een beetje vastklampen.

Dus gooide Rotterdam er vandaag een persbericht uit, met fraaie woorden van de verantwoordelijke wethouder: “We hebben de afgelopen jaren een recordaantal Rotterdammers aan het werk gekregen. Ik ben er trots op dat het in deze economisch gure tijd lukt om ze ook vrijwel allemaal aan het werk te houden.”

GroenLinks Rotterdam krijgt geen lijsttrekkersreferendum, want er is maar één kandidaat: Arno Bonte. Die keuze hing in de lucht. Arno had zichzelf al kandidaat gesteld en is een uiterst bedreven campagne-voerder. Hoewel zijn profiel vooral op dat vlak ligt, heeft hij de afgelopen jaren – allicht enigszins buiten zicht – voldoende realpolitik onder de knie gekregen om ook het taaiere politieke werk aan te kunnen.

Niet onbelangrijk in de harde Rotterdamse politiek is Arno’s incasseringsvermogen. Als iets de eerste keer niet lukt, is hij niet te beroerd het een tweede en derde maal te proberen. Uiteindelijk lukt het toch wel een keer. Hij gaat het wel druk krijgen als hij in november in het partijbestuur gekozen wordt, met de campagne voor de boeg. Uiteraard moet de ledenvergadering de voordracht van de kandidatencommissie nog goedkeuren. De rest van de lijst is in de maak.

Vier jaar geleden, toen er ook verkiezingen op komst waren, moest het college onder leiding van Leefbaar Rotterdam bezuinigen. Niet dat het echt nodig was, want Rotterdam bulkt van het geld, maar er waren tegenvallers en de afspraak was dat die in de begroting opgevangen zouden worden.

Toen bedacht wethouder Nico Janssen (VVD) van financiën een truc: hij kondigde een megabezuiniging aan op diergaarde Blijdorp, die onmiddellijk een luidruchtige actie organiseerde. De politiek schoot in een kramp, zette een streep door de bezuiniging, ontbeerde echter de tijd en de wil om elders te korten, dus ging over tot de orde van de dag.

Dat kan ik ook, moet de huidige wethouder Lucas Bolsius (CDA) gedacht hebben. Morgen wordt officieel bekend gemaakt dat Blijdorp een miljoen moet inleveren. Leefbaar Rotterdam zit alvast hoog in de boom. Ik reken op een olifant met een grote snuit…

Hier even een bericht uit het oorlogsgebied Rotterdam. We hebben hier nu al een paar keer akkefietjes gehad met rellende jongeren, laatstelijk in de Pathé bioscoop. Ramadanvierders gooiden zoveel popcorn door de zaal dat de voorstelling afgelast moest worden. De politie kwam eraan te pas en arresteerde een raddraaier wegens belediging.

Voor Leefbaar Rotterdam is de maat nu vol. Stuur het leger eropaf! Rijd met een tank Pathé binnen, stuur commando’s de zaal in, laat iedereen die zijn mobieltje niet heeft uitgezet onmiddellijk waterboarden.

Dit noemen wij: goedkoop populisme (en belediging van de politie). Het probleem met rellen ligt namelijk helemaal niet bij incompetentie van de politie, die door legerinzet zou worden opgelost. Het is een probleem van planning en communicatie. Maar ja, dat bekt natuurlijk niet lekker.

Half tien ‘s avonds. Het volgende punt voor Grashoff. Sörensen komt nog even terug op de fittie van voor de pauze. Hij vindt dat Grashoff geen politieke uitspraken mag doen. “Hij beledigt dertig procent van de Rotterdamse kiezers door te zeggen dat wij verschillen in de stad aanwakkeren.” Aboutaleb stuurt hem met een kluitje in het riet door vol te houden dat het college in de raad met één mond spreekt en dat uitspraken daarbuiten niet ter zake doen. Sörensen bindt in.

Vervolgens gaan we verder over het urban culture podium. Leefbaar Rotterdam bijt weer het spits af. Tegen de Maassilo, desnoods voor WaterFront, maar liefst een nog kleinere locatie. Allemaal netjes in lijn met de commissievergadering. LR en VVD zijn tegen, coalitie en SP voor. D66 is niet gelukkig met hoe het gelopen is en levert maar liefst vier moties in, ter ondersteuning van de Maassilo voor het urban culture podium en voor het openhouden van de oefenruimtes van WaterFront.

En we gaan hoofdelijk stemmen. Het wordt Maassilo met 25 tegen 19. D66 trekt drie moties in na toezeggingen, vindt de vierde toezegging onvoldoende, maar hij wordt verworpen. Grashoff garandeert dat de bands WaterFront onderdak houden, maar niet per se in WaterFront zelf.

Niet eerlijk. Groot fiasco. Verspilling van gemeenschapsgeld. De PvdA was laf en heeft de integratie doorgeschoven naar GroenLinks. Wij hadden op 16 april al geen vertrouwen in u, en dus dien ik nu een motie van wantrouwen in. Enfin, van dik hout zaagt Anita Fähmel (Leefbaar Rotterdam) planken. Kern van de motie is dat Rik Grashoff in april al had kunnen weten dat Tariq Ramadan voor Press TV werkte en dus de raad onvolledig inlichtte.

GL-fractievoorzitter Anneke Verwijs begint haar bijdrage met de lacherige constatering dat ze LR hun lolletje wel gunt. Ze prijst Ramadan om wat hij voor de stad betekend heeft, maar haalt tegelijkertijd uit dat hij zijn rol bij Press TV niet wilde opgeven. Verschillende opmerkingen uit de ledenvergadering van gisteravond keren terug in haar betoog, dat vooral gericht is op de toekomst, het weer op gang brengen van de dialoog.

De grote verrassing is dat D66 zich tegen het ontslag van Ramadan keert, omdat die helemaal niks onoirbaars zei op Press TV. Wat opvalt is dat veel raadsleden denken dat Press TV zich op de Iraanse burger richt, terwijl het in werkelijkheid een propagandazender is om voor het buitenland een zonniger beeld van Iran te schetsen. Mensen als Ramadan worden ingehuurd om de geloofwaardigheid van de zender te verhogen. Zijn vernieuwende visies bereiken de Iraanse burger niet.

Verder verloopt het debat volgens verwachting. Coalitiepartijen staan achter het college. Oppositie, om zeer uiteenlopende redenen, niet. Aan het eind van het debat is er nog even vuurwerk, als de burgemeester weigert in te gaan op vragen van Leefbaar Rotterdam wat hij nou vindt van Grashoffs nogal vijandige opstelling jegens hen. Aboutaleb stelt dat de wethouder spreekt namens het college. Ronald Sörensen ontploft en dreigt met fractie en al de vergadering te verlaten. Hij mag even afkoelen tijdens de schorsing, die volgt op het verwerpen van de motie van wantrouwen.

Aanstaande woensdag is er een extra ledenvergadering van GroenLinks Rotterdam over het ontslag van Tariq Ramadan, een dag later gevolgd door een raadsdebat. Het worden lastige avonden voor wethouder en fractie. Voor de vakantie was Ramadans aanblijven een coalitiecrisis waard, nu verdedigt de partij zijn ontslag.

Op zich is de lijn helder. GroenLinks is tevreden hoe Ramadan vanuit een orthodox-islamitisch uitgangspunt werkt aan de modernisering van traditionele beelden van vrouwen en homo’s – een mening die gedeeld wordt door de vrouwen- en homo-organisaties in de stad. Ramadan is gevallen over een politieke zaak, namelijk vasthouden aan zijn uitzendingen op de Iraanse staatszender Press TV. In de beleving lopen die twee echter eenvoudig door elkaar heen.

Iedereen mag het zijne denken van Ramadans bewering dat burgemeester Aboutaleb hem de das omdeed, maar feit is dat Rik Grashoff het zal moeten verdedigen. Hij zal te maken krijgen met teleurgestelde leden, maar mag zich in het raadsdebat verheugen op leefbare vragen van het type: “Ja, maar meneer Grashoff, uw eigen partijleider vindt ook dat de islam een probleem is. Waarom geeft u niet toe dat dat akkefietje met Press TV gewoon een smoes is om hem alsnog te lozen?”

En dat allemaal in de periode dat GroenLinks naarstig zoekt naar kandidaten voor de (deel)raadsverkiezingen van 2010 – ja, ook in allochtone kring. Het uitleggen van het partijstandpunt over de verhouding tussen religie en politiek wordt er dezer dagen niet makkelijker op.