Ik vind het te prijzen dat Tofik Dibi zich kandidaat stelt voor het lijsttrekkerschap van GroenLinks. Niet dat ik van plan ben op hem te stemmen, maar ik kan altijd wel waardering opbrengen voor mensen die hun nek durven uitsteken. Tofik weet dat hij, gezien zijn leeftijd en ervaring, stevige persoonlijke kritiek gaat krijgen, dus dan is zo’n stap nemen niet de weg van de minste weerstand. Iemand kwalijk nemen dat hij ambities heeft, is onzin – het gaat om de manier waarop hij ze tot uiting brengt.

Ik kan niet in de boezem van de fractie kijken, dus wat dit voor de onderlinge verhoudingen betekent, weet ik niet. Ik weet wel dat de strijd op het laatste moment tussen Joost Lagendijk en Kathalijne Buitenweg om het Europese lijsttrekkerschap in 2004 kwaad bloed zette, juist omdat Kathalijne zo lang haar ambities verborgen hield om Joost niet voor het hoofd te stoten. Respectvol en tijdig uitspreken van ambities heeft wat mij betreft de voorkeur. Dan weten je collega’s en de partij waar ze aan toe zijn.

Benieuwd wat Tofik morgen op zijn persconferentie tot inzet van zijn gooi naar nummer 1 maakt. Benieuwd ook hoe de partij (die graag wat te kiezen heeft) daarop gaat reageren. Een referendum is op korte termijn slecht te organiseren en slaat een gat in de verkiezingskas (maar je zult zien dat er weer veel mensen de voorkeur geven aan een intern democratisch hoogstandje boven de campagne om kamerzetels binnen te slepen). Het bomvolle congres van 30 juni mag van mij de doorslag geven.

Bien Hofman van de Pendrecht Universiteit in Rotterdam heeft de Ab Harrewijn Prijs 2012 gewonnen. Op de Pendrecht Universiteit kunnen politici en ambtenaren college krijgen van bewoners over de wijk. Juryvoorzitter Paul Rosenmöller reikte de prijs vanmiddag uit in Den Haag.

Morgen reiken we voor de tiende keer de Ab Harrewijn Prijs uit. Alle reden voor een bescheiden feestje/herdenking. De website heeft een update gekregen en er zijn nu twitter- en facebook accounts. Ga vooral even kijken, of beter nog, kom morgen naar Den Haag.

De markten reageerden vanochtend meteen in mineur op de verkiezingen van gisteren: de euro verloor ten opzichte van de dollar en de beurzen openden fors lager, om daarna weer op te krabbelen. Griekenland wacht voorlopig politieke chaos en Frankrijk zal een linksere koers varen, maar wat gaat Duitsland doen?

Die vraag zal allicht komende zondag beantwoord worden, als de deelstaatverkiezingen in Noordrijn-Westfalen gehouden. Bij de verkiezingen in Sleeswijk Holstein gisteren ging de overwinning naar links. Met een FDP die naar links lonkt, moet Angela Merkel zich zorgen gaan maken om haar thuisfront, met landelijke verkiezingen in september in het vooruitzicht. Toegeven aan druk van Europese partners zal haar positie niet versterken, dus er zal naarstig gezocht worden naar manieren om de noodzakelijke versoepeling van het Europese begrotingsbeleid te bewerkstelligen zonder dat Duitsland de rekening betaalt.

(...)
Lees verder in De Europese economie, hoe nu verder? (nog 204 woorden)

Hoewel mijn huidige appartement nog in de verkoop staat, vordert de verbouwing van het nieuwe huis gestaag. Met dank aan Kinet Bouw, zonder wie het nooit gelukt was het volledige gestripte pand, voorheen een deel van Sauna West, bewoonbaar te maken.

Kortom, alle reden om Kinet hier aan te bevelen aan iedereen die in het Rotterdamse tegen een grote of kleine verbouwing opziet.

“Kinet heeft onder andere tussenwanden en plafonds geplaatst, kasten en koven getimmerd, de badkamer en toiletten aangelegd en een heleboel kleine klussen gedaan waar we zelf niet aan toekwamen. Alles is nauwkeurig en precies volgens de afspraken uitgevoerd, voor een concurrerende prijs. Eigenaar Reza is communicatief en denkt mee om de beste oplossing te vinden voor problemen waar je van tevoren niet aan gedacht hebt.”

Eindelijk macht! Geholpen door de omstandigheden heeft Jolande Sap iets bereikt dat geen enkele GroenLinks leider ooit voor elkaar heeft gekregen: met het mes op tafel concessies afdwingen bij het kabinet. GroenLinks heeft eerder dingen bereikt, maar daarbij speelde goodwill van andere partijen doorgaans een grote rol.

Door vanaf de linkerflank aan te schuiven, slaagde Jolande erin de VVD een grote hoeveelheid concessies door de strot te duwen. Daarbij geholpen door een afwezige PvdA, die zichzelf buitenspel zette uit angst voor de SP. Ik snap wel dat Jolande de PvdA graag aan boord wilde, maar we hoeven niet rouwig te zijn dat dit niet gelukt is. GroenLinks zou meteen overbodig geworden zijn, de groene componenten zouden niet in het akkoord hebben gezeten en Samsom zou de successen voor de onderkant geclaimd hebben van een akkoord dat er bijna hetzelfde uitgezien zou hebben (leer mij de principes van de PvdA kennen).

Nou kun je natuurlijk gaan zitten monkelen over wat er allemaal niet bereikt is, maar wat Jolande heeft binnengesleept is een fraai lijstje. Pijnlijke maatregelen zijn nodig, maar er is systematisch gecompenseerd voor de echte onderkant van de samenleving. Er wordt een begin gemaakt met zaken waarvan iedereen eigenlijk wel weet dat het moet, maar waar velen geen zin in hebben: hervorming huizenmarkt, verdere flexibilisering arbeidsmarkt en verhoging pensioengerechtigde leeftijd.

Op 12 september verkiezingen. Laat PVV, PvdA en SP maar strijden om de stem van chagrijnig Nederland. GroenLinks is de nieuwe naam voor daadkrachtig progressief.

Maandag leek het er even op dat Geert Wilders met zijn gedoogbreuk iets heel concreets ging regelen voor de pensionado’s van Nederland. De rente op staatspapier steeg, wat goed nieuws is voor pensioenfondsen die daar veel van hebben. Hun dekkingsgraad stijgt en de kans dat ze volgend jaar moeten afstempelen neemt af. Maar gisteren was het alweer business as usual. De financiële markten zijn niet onder de indruk van de politieke crisis in Nederland.

Dat heeft een simpele reden: Nederland is zo solide als wat. De staatsschuld is zo laag dat zelfs een iets hoger begrotingstekort dan drie procent daar niks aan verandert. GroenLinks voorvrouwe Jolande Sap wees naar het structurele overschot op de betalingsbalans, maar dat is niet helemaal correct. Als dat overschot helemaal in private handen is, schieten de overheidsfinanciën daar immers niet zoveel mee op. Multinationals en brievenbusfirma’s hevelen hun gelden net zo makkelijk over naar elders. De vraag is dus of er geld is dat je tot publiek bezit zou kunnen rekenen. Het antwoord is ja.

(...)
Lees verder in Hoe erg is de staatsschuld eigenlijk? (nog 278 woorden)

Roger Brown is een duurbetaalde headhunter, wiens dure leefstijl hem noopt tot bijklussen als kunstdief. Er lijkt zich een buitenkansje voor te doen als een klant in bezit blijkt van een verloren gewaande Rubens. Wanneer die klant een genadeloze ex-commando blijkt te zijn, beginnen de zaken wat anders te lopen dan Roger bedacht had.

De plot van De Noorse film Hodejegerne (Headhunters) slaat helemaal nergens op, maar dendert met zoveel vaart en verrassende wendingen voort dat je daar tijdens het kijken niet zo’n erg in hebt. Geen plat vermaak, maar ook niet meer dan vermaak. Na afloop napraten wat er allemaal niet aan klopte, en constateren dat een wc-rolletje nooit meer hetzelfde zal zijn.

Hedgefunds zijn de aasgieren van het bedrijfsleven. Ze pikken de zwakke broeders eruit, saneren ze (omdat ze slecht bestuurd werden) of splitsen ze op (omdat ze te log geworden waren). Daar kun je terecht van alles van vinden, onder meer dat ze volstrekt voor eigen gewin gaan en soms onfatsoenlijk te werk gaan, maar ze hebben wel een functie: de aanwezigheid van hun gierenoog houdt bedrijven als het goed is waakzaam.

Dat waakzame oog heeft in de semi-overheid de afgelopen jaren behoorlijk ontbroken. Als Vestia een hedgefund als aandeelhouder had gehad, zou er allicht van alles gebeurd zijn, maar de financieel directeur had nooit zoveel volmachten gekregen dat hij in zijn eentje miljardendeals kon sluiten. Een activistische aandeelhouder zou onderwijsmoloch Amarantis niet hebben laten ontstaan, omdat de meerwaarde van de overnames niet duidelijk was.

(...)
Lees verder in Semi-overheid heeft hedgefunds nodig (nog 199 woorden)