
“Zeg Condi, die geheime cia-gevangenissen, bestaan die nou echt?”
“Ben, ik ben teleurgesteld dat je dat vraagt. Vertrouw je me niet?”
“Natuurlijk vertrouw ik je, Condi, maar ik moet toch iets tegen het Nederlandse parlement zeggen.”
“Zeg maar dat ik gezegd heb dat er niks aan de hand is.”
“Best parlement, ik heb het Condi zelf gevraagd en ze zegt dat er niks aan de hand is.”
“O, dan zal het wel waar zijn.”
“Wat horen we nou, Ben, heeft Condi tegen je gelogen?”
“Daar lijkt het wel op. Jammer hoor.”
“Dat vinden wij naief, dat je je zo in de luren laat leggen.”

GroenLinks, SP en PvdA hebben bakzeil gehaald met hun poging strengere normen voor UMTS-masten af te dwingen. Gelukkig maar, want dit is nou typisch een staaltje populisme van het soort waar ik een bloedhekel aan heb. Inspelen op wijdverspreide maar irreële angsten bij het grote publiek en proberen daar politiek gewin uit te halen. Bah.
De ironie wil dat hoe meer UMTS-masten je neerzet, hoe lager de pieken in stralingsbelasting worden. Angstigen zouden dus juist moeten pleiten voor zoveel mogelijk masten. Dat heb ik ooit eens uitgebreid uitgelegd in De Ingenieur.

Interessante zaak in Rotterdam. Faizel Enait, die zegt vanwege zijn geloof vrouwen geen hand te mogen geven, is om die reden een baan als klantmanager bij de gemeente geweigerd. Hij heeft een klacht ingediend wegen discriminatie op basis van geloof. De gemeente heeft een tegenklacht ingediend wegens discriminatie op basis van geslacht. In reactie waarop Faizel nu ook gestopt is mannen een hand te geven. Vriend en vijand zijn het er overigens over eens dat Faizel een uiterst beleefde en voorkomende man is.
Tsja, wat moet je daar nou mee. Doe nou niet zo ontzettend moeilijk, man, is mijn voornaamste gedachte. De handjesweigeraar functioneert al jaren prima in de cliëntenraad, een omgeving met een beperkt aantal mensen die best willen wennen aan zo’n persoonlijke tic. In andere gesloten omgevingen hoort het ook geen probleem te zijn – ieder mens heeft recht op eigenaardigheden. Maar dan toch naar een representatieve functie solliciteren. Dan krijgt een punker ook te horen dat die hanekam eraf moet.
De commissie gelijke behandeling zal er wel een ingewikkeld juridisch verhaal over rechten en vrijheden van maken, maar eigenlijk gaat het daar niet om. Dit is doelbewust treiteren. En dat dient niet beloond te worden.

“Zij die regeren moeten oprecht zijn. Alles wat ze zeggen moet waar zijn, opdat het volk weet waar het aan toe is. Maar religie en politiek, beide hetzelfde, zijn niet op waarheid gebaseerd, maar op geloof, hersenspoeling, leugen, bedrog, kwaad, moord, achterlijkheid, en het inboezemen van angst om u, het volk, te laten doen wat zij willen ongeacht de consequenties. En in de religie en de politiek, gaat men uit van macht, niet van wat goed is. Religie en politiek zijn het kwaad in de wereld.”
“Hebben ze u gehersenspoeld dat religie en politiek goed zijn? Hebben ze u gehersenspoeld dat religie/politiek de enige manier is om gemeenschappen te besturen? Hebben ze u gehersenspoeld dat we in een democratie leven? Hebben ze u gehersenspoeld dat er scheiding is van kerk en staat? Hebben ze u gehersenspoeld dat u respect moet hebben voor hun religiën en voor hen? Hebben ze u gehersenspoeld dat hun door Hebreeën verzonnen bloeddorstige massamoordende God liefde is? Troggelen ze daarmee uw geld uit uw zakken in hun kerken, etc?”
Enfin, Hedy Parcherie is een van de 74 partijen die zich hebben ingeschreven voor de komende verkiezingen. Niet al die partijen zullen ook echt meedoen, omdat ze eerst nog geld en handtekeningen moeten verzamelen. Vandaar dat het volgende ook van belang is:
“Het tegenovergestelde van religie en politiek is het Hedyisme. Het Hedyisme is gebaseerd op waarheid, wetenschap, liefde en harmonie en gebruikt logica, analyse, rekenkunde, en extrapolatie om tot juiste uitkomsten en richtingen te komen, waardoor u weet waar u aan toe bent. In het Hedyisme gaat men niet uit van macht, maar van wat goed is. Is dit wat u wil? Doneer dan ten minste 1 euro om de Hedy Parcherie aan de verkiezingen te laten meedoen.”

Vandaag is in de achtertuin van Alexander Pechtold het verkiezingsprogramma van D66 gepresenteerd. Maar goed, ik kan me beter bezig houden met een ander programma, dat van de Christen Unie, de partij die na de komende verkiezingen met haar zeven zetels een links kabinet aan een meerderheid gaat helpen.
Natuurlijk komt het woord ‘gezin’ in dat programma meer voor dan in dat van GroenLinks, maar verder lijkt het er veel op, zeker in sociaal-economisch opzicht. Met fiscalisering van de wao, aftoppen van de hypotheekaftrek en zo nog wat maatregelen plaatst de partij zich nadrukkelijk aan deze kant van het CDA.
De grote verschillen liggen als altijd op het micro-ethische vlak. De Christen Unie is tegen homohuwelijk, abortus, prostitutie, gokken, drugsgebruik en andere zaken die God verboden heeft, maar ziet goed kans de oude dogma’s met modern humanisme te verbinden. Ik heb het niet allemaal gelezen (want 82 bladzijden), maar aanknopingspunten biedt het absoluut.

Ja hoor, ook de PvdA wil snijden in het ambtenarenapparaat, aldus het verkiezingsprogramma. Politici hebben nu eenmaal het nodige dédain voor hun werknemers. Gelukkig is dat dédain vaak wederzijds, en is er een stilzwijgende afspraak toch met elkaar door te gaan. Zo draait Nederland verder.
Natuurlijk moet bij iedere organisatie eens in de zoveel tijd de stofkam erdoor om te zien of er nog een beetje efficiënt gewerkt wordt, maar ik erger me altijd wild aan willekeurig geschreeuw van het type ‘er moeten duizenden ambtenaren uit’. Wees dan eens concreet, vertel welke taken de overheid gaat afstoten. De PvdA wil de waterschappen afschaffen. Heel fijn, maar wie gaat dan het water beheren? De meeste van die ambtenaren verdwijnen niet, ze komen gewoon bij de provincie terecht. Al kun je ze natuurlijk ook privatiseren en dan voor veel geld terughuren. Kost een paar centen, maar dan heb je wel minder ambtenaren.
Minder ambtenaren betekent minder bureaucratie. Ik denk eerder dat minder politici minder bureaucratie betekent. Sleutelen aan het aantal beleidsambtenaren betekent wel dat je de trechter waardoor de politieke ideeën moeten, smaller maakt. In die zin werkt het natuurlijk wel.

Nou, GroenLinks kan het ook, hoor. In het op dezelfde dag als dat van de PvdA geopenbaarde programma (handig!), worden de waterschappen ook afgeschaft. Nog wat ambtenarenbashing levert verdere bezuinigingen op. En er heerst nog steeds dat idiote idee dat Jan-Peter Balkenende de zwaarste overheidsbaan van Nederland heeft, dus ook het recht op het hoogste salaris.
Maar los van de endemische politieke zelfoverschatting ziet het er op het eerste gezicht goed uit. En de financiële paragraaf oogt als altijd doortimmerd. Nu eerst maar eens wat verder lezen.

Zo, ik heb ‘Groei mee’ eens wat beter doorgenomen en ga daar voor de verandering een lange post aan wijden. Je moet tenslotte wat als je afdeling zich niet met landelijke zaken onledig houdt (we hebben het hier in Rotterdam druk genoeg met onszelf).
Uiteraard ben ik begonnen met de visietekst, maar dat was zo’n aaneenschakeling van politiek correcte statements dat ik snel doorgegaan ben naar de punten. Iedere muggenzifter kan wel punten vinden die er niet in staan en ‘toch niet mogen ontbreken in het programma van GroenLinks’, maar ik vind het redelijk compleet ogen, met een accent op die onderwerpen die andere partijen ook belangrijk vinden en die dus een rol gaan spelen in de debatten.
Gewoontegetrouw haalt GroenLinks net iets meer overhoop dan andere gevestigde partijen en straalt het ook iets meer vertrouwen in de mensheid uit, waarbij de grenzen van de naïviteit soms nadrukkelijk in beeld komen. Bij twee punten in de financiële paragraaf gingen mijn wenkbrauwen omhoog.
Ten slotte vraag ik me af hoeveel ambtenaren er nodig zijn om al dit uitgedachte beleid te implementeren en hoe een ‘kort en bondig’ regeerakkoord eruit ziet als het GroenLinks verkiezingsprogramma al bijna veertig pagina’s beslaat.

Tegen de tijd dat u dit leest is de komkommertijd voorbij en bent u het vast vergeten, maar tijdens een van de hittegolven van afgelopen zomer stond er dus ineens een berichtje in de krant dat ABN-Amro bereid was te investeren in een kerncentrale in Nederland.
Nog een paar jaartjes wachten en dan kon er een leuk Fins modelletje aan de Eems of aan de Schelde staan. Petten blij, Greenpeace boos, enfin, de reacties kunt u zelf ook wel verzinnen, die hoef ik hier niet op te dissen. En de bank wist niet hoe snel ze het bericht moest ontkennen, want die kent haar consumerende pappenheimers. Einde komkommer.

Vandaag een achterstallig stapeltje Intermediair weggewerkt. Na een mislukte poging bij mij (zie 14 juli) hebben ze dan toch een veelbelovende jonge GroenLinkser gevonden met een goede kans hoog op de lijst te belanden. Het is Martijn Dadema, de huidige vice-voorzitter van de partij. Benieuwd wat de voorspellende waarde van het artikel is. Het duurt nog twee weken voor de kandidatenlijst geopenbaard wordt, iets waar iedereen vermoedelijk toch nieuwsgieriger naar is dan naar het verkiezingsprogramma, dat maandag aan de beurt is.