Afscheid van Adriaan

Adriaan Miltenburg met reisgids

Er zijn van die herinneringen die een mens moet koesteren. Een daarvan in mijn geval is een geschiedenisleraar die soms een uur lang achterover geleund met de benen op tafel verhalen vertelde over hoe het eraan toeging tijdens de Renaissance in Italië of Rusland onder de Romanovs. Aantekeningen maken hoefde niet, want niks ervan zou feitelijk terugkomen tijdens een repetitie. Maar wat leerde je als jonge gymnasiast tijdens die sessies veel over hoe het leven in elkaar zat.

Vandaag werd Adriaan Miltenburg een groots afscheid aangeboden aan het CGU. Ik was er niet bij. Ik moest namelijk toezicht houden op een jongen met een piercing door zijn lip die bij mij een lek raam kwam vervangen. Zo zit het leven ook wel eens in elkaar. Het afscheidsprogramma duurde drie uur. Ik hoop dat Adriaan tenminste de helft daarvan gekregen heeft om te vertellen.

Adriaan Miltenburg en Joop Delmaar als Brutus en Caesar in de Thermen van Caracalla

In 1986 namen hij en leraar grieks en latijn Joop Delmaar een kleine groep leerlingen op een geschiedenisles van twee weken mee naar Rome. Adriaan was de reisleider, Joop was voortdurend bezig passages van Tacitus en Suetonius aan de stoffige realiteit om hem heen te relateren. Het was zijn eerste keer in Rome, zei hij, al vind ik dat nog steeds moeilijk te geloven. Adriaan deed alsof hij Rome in zijn broekzak had en het jaarlijks even tevoorschijn haalde om op te poetsen voor een nieuwe generatie leerlingen. Wij waren zeer onder de indruk.

Maar dat was ik in de klas ook. Hij liet zich wel eens ontvallen dat hij aan mij kon zien of het interessant was wat hij vertelde. De ene keer schreef ik veel op, de andere keer niets. Achteraf vraag ik me af of die keren dat ik niets schreef, niet de interessantste waren.