Slapstick met The Wolf of Wall Street

In sommige kranten werd The Wolf of Wall Street aangemerkt als een drama over geld en hebzucht, maar dat is een misvatting. Het is eerder een klucht over drugs en hoeren. Op verschillende momenten gaat de film zelfs over in slapstick, zoals de scène waarin Jordan Belfort (Leonardo di Caprio) verlamd van de drugs probeert uit een country club naar zijn auto te rollen.

De regisseur van dit spektakel is Martin Scorsese, dus iedere scène wordt door je strot geduwd, er weer uitgetrokken en dan nog een keer door je strot geduwd, met als gevolg dat de film drie uur duurt. Met een cast die zich drie slagen in de rondte schmiert is dat geen straf. Kortom, waar voor je geld als je van intelligent plat vermaak houdt.

Een speciale vermelding verdienen wat mij betreft de computer graphics in de film, vooral omdat je ze nauwelijks ziet. Tijdens het kijken besef je niet hoeveel van de decors tegenwoordig uit de computer komen, simpelweg omdat het voor korte shots niet loont om een set te bouwen of naar een locatie te gaan. Ik zag het verschil niet.