Indringend en verbijsterend: Quo Vadis, Aida?

Natuurlijk weet je hoet het gaat aflopen in Quo Vadis, Aida?, de film over de genocide van Srebrenica. De mannen worden allemaal afgevoerd en vermoord. De film volgt Aida Selmanagic, tolk in dienst van de Nederlanders, die min of meer in paniek rondrennen en niets beters weten te doen dan proberen zich te houden aan lamgeslagen regels. Aida probeert tegen die regels in haar man en zonen te redden. Dat lukt niet.

Het ongemakkelijke gevoel dat mij tijdens het kijken bekroop was dat ik meer meeleefde met Aida’s gezin dan met alle anderen. Logisch, zo werkt film nu eenmaal, maar dacht ik: als deze mannen het redden, heeft de film dan een happy end? Vallen al die duizenden doden dan gevoelsmatig in het niet bij het viertal met wier lot regisseur Jasmila Zbanic me verbonden heeft? Het zijn van die vragen die je jezelf kunt stellen bij een film die vanwege het bekende verhaal alleen maar indringend en verbijsterend kan zijn.

Andere regisseurs zouden gestopt zijn bij de mitrailleurs of misschien bij Aida die later door de sporthal met uitgestalde menselijk resten loopt in de hoop alsnog haar geliefden terug te vinden. Zbanic maakt het de kijker niet makkelijk door haar ook naar het oude huis te laten gaan, waar inmiddels Serviërs wonen. Wat er dan gebeurt, moet u zelf maar gaan zien.