Ik las een kleine bundel met essays van de Amerikaanse schrijver en filsoof Audre Lorde: The master’s tools will never dismantle the master’s house. Het essay waar de titel naar verwijst is online beschikbaar.
De rode lijn die door de betogen loopt is dat je als zwarte, lesbische feminist in ‘welwillende kringen’ geacht wordt vooral dat te zijn. Het titelessay is geschreven voor een symposium ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van Simone de Beauvoir’s Le Deuxième Sexe. Dat feministische oerboek ging over witte vrouwen uit de middenklasse, observeert Lorde, en het is goed dat er nu ook oog is voor het perspectief van zwarte en arme vrouwen. Maar niemand kwam op het idee dat de zwarte feministe misschien wel iets over het existentialisme zou willen zeggen.
Naast dit observerende essay bevat de bundel ook een aantal meer activistische oproepen, onder andere over de inzet van erotiek en woede, die voortkomen uit de observatie. Zwarte vrouwen moeten zelf in actie komen en met kracht hun plek opeisen, want ook buitenstaanders die denken oog te hebben voor hun rechten, beseffen niet dat ze nog steeds beperkingen opleggen.
