Syrië, maar dan in Ierland, zo kun je de premisse van Prophet Song, de roman waarmee Paul Lynch in 2023 de Booker Prize won, waarschijnlijk het best omschrijven. Niets van wat hij vertelt is onwaarschijnlijk. Het begint ermee dat de echtgenoot van Eilish Stack wordt meegenomen voor verhoor en maar niet terugkomt. Daarna wordt de repressie steeds erger: Eilish raakt haar baan kwijt, haar kinderen komen in de problemen op school, protesten tegen het regime lopen uit op gewelddadigheden en een gewapende opstand die aanleiding is voor nog meer onderdrukking.

Paul Lynch beschrijft de ontwikkelingen met een grote urgentie in de tegenwoordige tijd. Eilish past zich aan de steeds slechter wordende omstandigheden aan, de oproep negerend van haar in Canada wonende zus om te vertrekken voor het te laat is. Over de politieke omstandigheden gaat het totaal niet: de ideologische aard van de repressie blijft buiten beeld. Het is een wrange gedachte dat het lot van Eilish je misschien wel meer aangrijpt omdat het zich in Ierland afspeelt, een land waar je je sneller mee identificeert dan met Syrië, Iran of Israel.

Ik moest bij het lezen regelmatig denken aan The Road van Cormac McCarthy. Het verhaal zelf is bij Lynch minder gruwelijk, maar The Road eindigde wel met een glimmertje hoop. Lynch kapt het verhaal af, terwijl je als lezer nog snakt naar verlossing uit je adrenalinerush. Dit is geen boek om nog even uit te lezen voor het slapen gaan.