Drie weken geleden verscheen Schooljaren van Ernest van der Kwast en de roman is alweer aan zijn derde druk toe. Meer dan in zijn eerdere romans – eigenlijk altijd tragikomedies – weet Van der Kwast deze keer de balans te vinden tussen komedie en ontroering.

Het verhaal volgt een vriendengroep door vijf jaren op de middelbare school, van kinderen tot semi-volwassenen. Er zijn running gags die telkens terugkeren, maar de karakters groeien ook en krijgen daardoor diepgang. Herkenbaarheid alom, voor iedereen die ooit op school heeft gezeten of er nu nog op zit. Dat laatste is cruciaal, want deze roman lijkt specifiek geschreven voor deze doelgroep, die bij literatuurlessen maar al te vaak geconfronteerd wordt met verhalen die ver buiten hun belevingswereld liggen.

NB: ik ken Ernest al bijna dertig jaar en via mijn stichting Letterhaven loopt een project rondom het boek om het boek te geven aan duizenden scholieren in Rotterdam, in combinatie met een lespakket (waar het schrijven van een boekverslag hopelijk geen deel van uitmaakt).