Persoonlijke portfolio

Reizen in Algerije, deel 6: Tipasa

Als ik in Algerije een toeristische bestemming heb gezien, dan was het Tipasa. Gezinnen uit Algiers komen hierheen om zee en cultuur te snuiven. Het is tussen de ruïnes druk met mensen die selfies maken. Langs de toegangsweg stikt het van de (vis)restaurants en zelfs souvenirwinkels. De oude kern van Tipasa leeft van het toerisme. Er is op de site zelfs een kaart met wat waar te zien is, maar neem voor de zekerheid toch je eigen informatie mee. Als je Frans goed genoeg is, kun je ter plekke ook een gids inhuren.

Vergeleken met Timgad en Djémila zijn de ruïnes veel minder uitgestrekt en minder goed bewaard, maar daar staat de ligging aan zee tegenover. De bomen op het terrein en de zeewind maken het verblijf er veel aangenamer.

Lees verder Reizen in Algerije, deel 6: Tipasa

Reizen in Algerije, deel 5: Algiers

Zoals in Frankrijk alle wegen naar Parijs leiden, zo is Algiers de focus van Algerije. De stad bestaat al sinds Phoenicische tijden, maar daar is niks van terug te vinden. Zelfs voor Ottomaanse gebouwen moet je goed zoeken. Franse gebouwen en boulevards domineren de stad, die steil uit zee oprijst.

Hier zie je goed dat alles in Algerije draait om de overheid. Verkeersborden verwijzen niet naar publieksbestemmingen, maar naar ministeries. De overheid zit bovendien goed in het geld, dankzij de olie. Er wordt duidelijk geïnvesteerd in publieke infrastructuur, met name voor lokaal transport. Tegelijkertijd kun je aan kleding en de vele oude auto’s zien dat de welvaart niet evenwichtig verdeeld is. Anderzijds heb ik heel weinig daklozen gezien.

Het is al met al een fijne stad om een paar dagen te verblijven, al bekruipt je voortdurend het gevoel dat er veel meer uit te halen was, als de autoriteiten iets zouden doen aan het terugdringen van het autoverkeer. De paar kleine voetgangersterritoria laten zien dat de stadsbewoners dit zeer zouden waarderen.

Lees verder Reizen in Algerije, deel 5: Algiers

Reizen in Algerije, deel 4: Setif en Djémila

Setif, de uitvalsbasis voor Djémila, is de meest conservatieve stad die ik op mijn reis tegenkwam. Ik leid dat af uit het percentage vrouwen met hoofddoek op straat (meer dan de helft) en het volume van de luidsprekers op de moskeeën. Het stadsbestuur heeft autoverkeer verbannen uit de belangrijkste winkelstraat. In plaats daarvan rijdt er een tram. Er zijn parken en volop bankjes om te zitten. Setif is daardoor een aangename stad om wat rond te dwalen (al is het aantal bezienswaardigheden nul).

Lees verder Reizen in Algerije, deel 4: Setif en Djémila

Reizen in Algerije, deel 3: Constantine en Timgad

Ik arriveerde in Constantine uit Annaba met een bus die doorreed naar Setif. Dat betekende dat we ergens langs de kant van de weg gedumpt werden. Taxi’s stonden uiteraard te wachten. Constantine zelf dateert uit de Romeinse tijd, maar behalve een verdwaald stuk aquaduct is daarvan niets te zien.

Wat gebleven is, is het spectaculaire uitzicht over de kloof waaraan Constantine zijn bestaan dankt. Een mooie plek om wat over uit te kijken. Constantine heeft een medina met nauwe straatjes waar het om de een of andere reden toch lukt om auto’s door te persen. Historische gebouwen staan er niet aan. De oude kasbah (fort) biedt ongetwijfeld het mooiste uitzicht, maar daar zit tegenwoordig het Algerijnse leger in.

Lees verder Reizen in Algerije, deel 3: Constantine en Timgad

Reizen in Algerije, deel 2: Annaba en Hippo

Annaba is de eerste grote stad als je vanuit het oosten Algerije binnenkomt. Ik had een taxi genomen uit Tunis (omgerekend 45 euro, in Tunis ‘s ochtends te vinden bij Bab Bhar), waarvan de chauffeur me behendig langs alle rijen loodste bij de veiligste grenspost, die bij de kust. De rit kostte zes uur, maar ik was vroeg begonnen, dus had nog de middag om de stad te verkennen.

Behoudens Cours de la Revolution, de centrale allee uit de Franse tijd, met een brede middenstrook vol bomen en terrassen, vond ik Annaba druk en onaangenaam. Smalle stoepen, de wegen bomvol auto’s. Geen omstandigheden voor een leuke stadswandeling. Zo’n stad waarvan je hoopt dat iemand ooit de tegenwoordigheid van geest zal hebben om wat voetgangersgebieden aan te leggen.

Lees verder Reizen in Algerije, deel 2: Annaba en Hippo

Reizen in Algerije, deel 1: Praktische informatie

Eén andere toerist zag tijdens een reis van twaalf dagen door Algerije. Het land is geen bestemming voor reizigers en praktische informatie is nauwelijk verkrijgbaar. Ik vond nog een oude Lonely Planet uit 1992 om de interessantste bestemmingen uit te vissen, maar sindsdien heeft een burgeroorlog het land een decennium lang in de greep gehad. Begin dit jaar werd de president met grootscheepse demonstraties tot aftreden gedwongen. Dat gebeurde zonder geweld – en dat wekte mijn interesse. Tijd om eens te gaan kijken.

Veiligheid

Het reisadvies van het ministerie van buitenlandse zaken liet voorafgaand aan mijn reis veel knalrode gebieden zien. De rest van het land is oranje (alleen noodzakelijke reizen). Sommige steden zijn geel (neem de gebruikelijke voorzorgsmaatregelen). De Britten waren wat optimistischer, de Amerikanen niet. Al met al kwam ik tot de conclusie dat een tocht langs de kuststeden verantwoord was. Daar liggen bovendien de meeste bezienswaardigheden, met uizondering van wat ooit de grootste trekker was, de route door de Sahara naar Timboektoe.

De vrijdagse demonstraties waren nog altijd gaande toen ik er reisde. Het gaat er gemoedelijk aan toe. Veel gezinnen met kinderen. De politie is massaal aanwezig, maar ongewapend. Ook geen wapenstok of pepperspray. De sfeer was ontspannen, ook op de centrale pleinen in Algiers. Ik ben niet tot middernacht op straat gebleven, maar zo lang er groepjes vriendinnen zitten te kletsen bij de ijssalons vind ik de sfeer niet bedreigend.

Lees verder Reizen in Algerije, deel 1: Praktische informatie

Hoe het stadhuis van Seoul een statement maakt

Bijna alle oude gebouwen in Zuid-Korea, en zeker de hoofdstad Seoul, zijn nieuw. Dat heeft in de eerste plaats te maken met de Japanse kolonisatie aan het begin van de twintigste eeuw. Om de Koreanen de inferioriteit van hun cultuur in te peperen, zijn indertijd zoveel mogelijk paleizen en kloosters tot de laatste steen afgebroken. De tweede reden is de burgeroorlog die aan het einde van de kolonisatieperiode volgde. Wat je heden ten dage ziet, is allemaal herbouwd op basis van tekeningen.

Woede en wantrouwen jegens Japan zitten nog altijd diep in Zuid-Korea. Een van de plekken waar je dat ziet uitgedrukt is het stadhuis van Seoul. Voor ik dat uitleg even over de uitspraak van ‘Seoul’: je spreekt alle drie de klinkers afzonderlijk uit, maar in het tijdsbestek van één klinker. Dus ‘Suh-owl’, maar dan als één lettergreep. Maar goed, dat stadhuis dus. Het oude gebouw, pal tegenover een van de afgebroken paleizen, dateert uit 1925 en is gebouwd in Europese stijl. Het is lang in gebruik gebleven.

Lees verder Hoe het stadhuis van Seoul een statement maakt

Geef je laptop een tweede leven met Linux

Na een jaar of drie gebruik zijn laptops sloom. Dat komt mede omdat Windows zelf steeds meer processorkracht en geheugen vergt, onder meer omdat de beveiligingssoftware steeds verder uitdijt. Dan kun je een nieuwe kopen. Maar als je eigelijk alleen mail, kantoorsoftware en browser gebruikt, is Linux een prima alternatief. En dan blijkt dat die oude laptop met Windows 8.1 en 2GB geheugen nog prima functioneert. Omdat ik het laatst bij de hand had, leg ik hier even uit hoe je dat doet.

Linux klinkt eng. Dat is het ook als je niet gewend bent onder de motorkap van je computer te duiken. Maar wat heb je te verliezen met een laptop die je toch weg gaat doen? Het wordt sowieso een leerzaam uurtje, ook als het niet lukt.

Let op: Je gaat de laptop helemaal schoonvegen. Echt alles wat erop staat is hierna weg (je kunt dit dus ook gebruiken om zeker te zijn dat je laptop geen persoonlijke gegevens meer bevat als je hem alsnog wegdoet).

Lees verder Geef je laptop een tweede leven met Linux

Mijn site en de nieuwe privacywetgeving

Vandaag gaat de nieuwe Europese privacywetgeving AVG in. Die is nogal strikt over wat je allemaal met persoonsgegevens mag doen in een zakelijke context. Omdat ik zzp’er ben is deze site ook onderdeel van mijn persoonlijke marketing en bijgevolg een zakelijke context. Zodoende kwam ik voor de keuze: door allerlei hoepels springen en voortdurend alert blijven, of alle persoonsinformatie uit de site slopen. Ik heb gekozen voor het laatste.

Het is op zich wel jammer, maar de interactie met mijn stukjes is toch al voor een groot deel verschoven naar Facebook en Twitter. Ik plaats ze vooral hier omdat ik het copyright kwijt ben als ik ze direct op Facebook zet. En u weet, bij Facebook en Twitter is uw privacy in goede handen. Althans, ze voldoen vast netjes aan de wet. Enfin, deze manoeuvre heeft de volgende consequenties:

  • Reageren is vanaf vandaag niet meer mogelijk op de site. Maar nog wel op Facebook en Twitter dus.
  • Alle oude reacties, voor zover niet verwijderd, zijn geanonimiseerd. IP- en mailadressen zijn uit mijn database verwijderd. Herkenbare namen zijn verwijderd, in sommige gevallen ook uit de reactie zelf, als die daardoor herleidbaar werd.
  • Abonneren op mijn blog is niet meer mogelijk. Bestaande abonnementen zijn gecancelled.
  • Google Analytics is verwijderd, omdat dit vrij gedetailleerde data oplevert die ik kan inzien. Google kan nog steeds zien dat u deze site bezoekt, omdat ik Google Fonts gebruik, maar dat levert geen data op waarvoor ik verantwoordelijk ben. Google bezweert overigens niets met de Font-data te doen.

Er hangt bij mijn weten nog één issue in de lucht, die mijn aandacht heeft. Deze site gebruikt WordPress/Jetpack om statistieken bij te houden. Ik vind het wel fijn om een beetje te zien hoeveel bezoekers ik trek. Voor zover ik nu kan nagaan ben ik niet de eigenaar van de data (waarvan alleen het IP-adres een persoonsgegeven is) die WordPress voor dit doel verzamelt. In elk geval heb ik er geen toegang toe. WordPress zelf is nog druk doende met compliance.

Welkom, toekomstige bibliotheeklezer, dit zijn de highlights

Vanaf vandaag wordt mijn site digitaal gearchiveerd door de Koninklijke Bibliotheek. Deze post is er dus voor toekomstige lezers die de eerste gearchiveerde versie oproepen. De rest van de voorpagina vertelt wel zo’n beetje wie ik ben en wat ik doe, dus dit is meer een wegwijzer wat de highlights van de site zijn.

Top Tien

Op dit moment zijn dit de tien best bekeken blogs:

  1. Fuck yeah, ik ben van de elite. Verreweg het populairste blogje, dat een beetje viral ging in december 2016.
  2. Zeven Rotterdamse blogs die je moet kennen. Een simpel overzichtje met een clickbait titel. Het werkt. Wie googlet naar Rotterdamse blogs komt hier uit.
  3. Schroevendraaier zoekt grip. Een column die ik ooit voor De Ingenieur schreef. Komt hoog in Google als je zoekt op schroevendraaiers. Vermoedelijk leidt dit tot teleurgestelde lezers, want echt concreet advies is er niet te vinden.
  4. Waarom ik geen Marokkaan ben. Een haastig voor Sargasso geschreven korte column waarin ik uitleg dat emancipatie een strijd is die door de te emanciperen groep zelf gestreden moet worden.
  5. Verslaafd aan Grepolis. Nog een column uit De Ingenieur. Over verslaving aan online games.
  6. Korte rokjes en analyse. En nog een column uit De Ingenieur. Deze belandde met een link op een verzamelpagina over korte rokjes. Bij iedere zonnige dag zie ik een piek in de statistieken.
  7. Maak je eigen cookiewaarschuwing. Een programmeerinstructie zoals er talloze zijn. Geen idee waarom die van mij door Google zo gewaardeerd wordt.
  8. Emancipatie in eigendom. Een langer artikel dat hetzelfde punt maakt als nr 4. Mensen vinden het via de link onderaan nr 1. Interne coherentie op de site werkt!
  9. Lastige lamp. De vierde column uit De Ingenieur in de top tien. Kennelijk waren het toch best goede columns.
  10. Woonvisie of niet: er worden geen 20.000 woningen gesloopt in Rotterdam. Ik liet even wat rekensommetjes los op een stukje lokale symboolpolitiek.

Lees verder Welkom, toekomstige bibliotheeklezer, dit zijn de highlights