Persoonlijke portfolio

Kerkenpad (2)

036

Deze ochtend de Schotse kerk aan de Schiedamsevest, een kerk met een sterke Afrikaanse inslag, waar de voertaal Engels is. Hier ben ik eerder geweest en ik ken de predikant, Robert Calvert, die een mooi betoog houdt over ‘roeping’: niemand kan God voor zijn karretje spannen door zich te beroepen op een opdracht van Hem. Calvert brengt het met overtuiging en humor.

Leonard Geluk en CDA-kamerlid Kathleen Ferrier mogen ook nog even hun zegje doen. Enerzijds kriebelt het je als GroenLinkser dat het geloof dan toch door één partij gemonopoliseerd dreigt te worden, maar eerlijk is eerlijk: Leonard heeft deze tour bedacht en ik lift alleen maar mee. Bovendien heeft hij als wethouder een boodschap uit te dragen, al is die momenteel in intentie vaak mooier dan in werkelijk beleid. ‘All are welcome’, zingen we luid ter afsluiting, ‘all are wellcome’.

Concurrentie (2)

035

Na een debat in de bibliotheek, waar betrekkelijk mat gediscussieerd werd over integratie, met als belangrijkste uitkomst dat de VVD na de verkiezingen zal weigeren met de PvdA samen te werken, toog ik naar het Sparta stadion, waar de PvdA politiek café hield rond het thema ‘ouderen’. Met een aantal echte oude socialisten van ver in de tachtig. Heerlijk dat het nog bestaat. Verder alle kenmerken van een politiek caf

Concurrentie (1)

034

Bij het voorbereiden van een verkiezingscampagne hoort natuurlijk ook het analyseren van concurrentie. Dat betekende voor mij vandaag alle verkiezingsprogramma’s lezen, hetgeen niet per se een lolletje is. Het bevestigt echter wel al je vooroordelen over de collega-partijen.

De SP heeft het hardste gewerkt en een lange actielijst van dingen die beter moeten gemaakt. De VVD wil van Rotterdam het liefst een hele grote racebaan maken. CDA en PvdA positioneren zich keurig rechts en links van het midden, met programma’s die enige gemakzucht uitstralen. Leefbaar Rotterdam zit daar nog tussenin, als een soort D66, maar dan met een gloeiende hekel aan moslims (inhakken op Antillianen was nog geen mode een paar maanden geleden, toen het programma geschreven werd, dus daarover geen woord). Het GroenLinkse programma mag dan wel erg vol idealen staan, na een middagje lezen weet ik weer zeker dat ik bij de juiste partij zit.

Biodiversiteit

033

Mijn favoriete weblog Retecool had vandaag een item over een msn-groep aangaande biodiversiteit. Er wordt gepleit voor de bescherming van bacteriën (gebruik geen zeep!) en voor behoud van de blondine. Jazeker, de blondine, want het overgrote deel van de wereldbevolking heeft zwart haar en die zwartharigen zijn momenteel bezig met een invasie van het blonde leefgebied, hetgeen in het kader van de biodiversiteit krachtig bestreden dient te worden. Anders sterft de blondine misschien uit en dat wil natuurlijk niemand op zijn geweten hebben. Ik wil maar zeggen: op zijn tijd kan racisme behoorlijk hilarisch zijn.

Kerkenpad (1)

032

De komende weken voeg ik me ‘s zondags bij CDA-wethouder Leonard Geluk, die al een poosje op ‘kerkenpad’ is: iedere keer op bezoek bij een andere (migranten)kerk in Rotterdam. Deze ochtend was de Heilige-Drieeenheidkerk in Rotterdam Zuid aan de beurt, een katholieke parochie. Mooi om te zien hoe in de context van het geloof afkomst er werkelijk niet toedoet. Werkelijk alle kleuren waren in de kerk vertegenwoordigd. Daarin lijkt in elk geval deze kerk op die andere publiekstrekker van de zondag, het voetbalelftal.

Waterfrontaaltje

030

Het Rotterdamse poppodium annex oefenruimte annex studio Waterfront zit nu definitief in heel zwaar weer. Waterfront lijdt al jaren onder het feit dat de organisatie te klein is voor het gebouw dat ze ooit door de gemeente opgedrongen heeft gekregen, tegen een te hoge huur bovendien. Gevolg: de bekende schuldencirkel: niet kunnen betalen, daarvoor een lening aangaan, nog meer moeten betalen, dat niet kunnen, weer een lening, etcetera.

Vanmiddag kwam Waterfront bij de gemeenteraad met een reddingsplan: alle schulden afbetalen, maar dan asjeblieft naar een goedkoper pand om op de kosten te kunnen besparen. Cultuurwethouder Stefan Hulman schoot het plan meteen af. Waterfront moet in het bestaande pand blijven en alle schulden betalen. En rap een beetje. Als dat niet kan, dan maar geen plek voor ontkiemend poptalent in Rotterdam.

Conditionering

028

Merkwaardig hoe je als kind geconditioneerd word. Toen om half een mijn tafel heen en weer begon te schudden, dacht ik niet: wat krijgen we nou? Maar meteen: aardbeving. Vrijwel meteen stond ik bij het raam op zoek naar een vluchtweg, want op de vierde verdieping van een Maltees hotel was met de trap naar beneden gaan niet zo verstandig. Gelukkig hield het schudden op, zodra ik vastgesteld had als een rat in de val te zitten.

Het epicentrum bleek in zee te liggen, niet ver van Athene, en had een kracht van 6,9 op de schaal van Richter. De beving duurde dertig seconden ter plekke, twintig in Athene en ongeveer tien bij mij op Malta. Griekenland ligt nu zes centimeter dichter bij Afrika dan gisteren. Een mirakel dat er geen slachtoffers zijn gevallen.

Intimusea

027

Ze zijn er nog, van die musea die intimiteit uitstralen zonder in knulligheid te vervallen. In Maassluis heb je het sleepvaartmuseum, op Malta (waar ik even een weekje ben om uit te rusten) heb je in Rabat het museum van Sint Agatha. Iedereen komt daar voor de fresco’s in de crypte en laat het museum rechts liggen, maar dat is niet terecht.

Het museum zit in een stukje van het oude klooster bij de kerk en slaagt erin werkelijk van alles op elkaar te stapelen. Vitrines vol kristallen van over de hele wereld, munten van ver voor Christus, schedels en ander gebeente, maar ook absolute kitsch, van mariabeeldjes tot gedenkmunten van het bezoek van paus Johannes Paulus II. Je steekt er eigenlijk niks van op, maar de gedachte aan al die fraters die deze voorwerpen met veel liefde verzameld en gelabeld hebben, maakt veel goed.

Bange mannen

025

Lopend over het Weena stuitte ik vanochtend zowaar op vier campagnemedewerkers van Nieuw Rechts. Ze stonden een beetje bangig op een kluitje, de ruggen naar het publiek gekeerd, zodat je duidelijk de partijnaam op hun oranje jasjes kon zien. Misschien hadden ze het koud, de jasjes zagen er dunnetjes uit.

Nieuw Rechts werd in 2003 opgericht door Michiel Smit, nadat die uit Leefbaar Rotterdam gegooid was, omdat hij steeds dingen zei die hij niet mocht zeggen (terechte actie van LR, die aangeeft dat ze daar wel degelijk grenzen kennen als het om ongebreidelde meningsuiting gaat). Sindsdien is Michiel er zowaar in geslaagd enige organisatorische competentie in extreem-rechts Nederland binnen te smokkelen. Al blijven de neo-nazi’s een makkelijke prooi voor anti-fascisten. Een vergaderplek geheim houden lukt ze nog steeds niet.

Enfin, toch maar weer eens die website van ze bezocht. Daar lees ik dat het Rotterdamse publiek ‘overwegend positief’ reageert op het folderen. Kennelijk hebben de bange mannen en vrouwen van Nieuw Rechts uiteindelijk toch hun angst voor de boze buitenwereld overwonnen en wat van hun benepen ideetjes uitgevent.

Jingle bells

236

Kerstnacht in de Laurenskerk. De belangstelling is zo groot dat er in drie ploegen gewerkt wordt, om zeven, negen en elf uur. Dominee Bert Kuipers ziet zijn kans schoon de eensperjaargelovigen toe te spreken. Moslims weten precies in welke traditie zij staan, houdt hij de menigte voor, om vervolgens in zo eenvoudig mogelijke bewoordingen uit te leggen waar Kerstmis ook al weer voor staat: de geboorte van Jezus. Echt gebeurd, benadrukt hij, want je moet ze niet de kost geven die denken dat het een sprookje is.

Het zingen gaat deze menigte onwennig af. De mensen om mij heen zwijgen liever. Twee dames naast mij veren jolig op als het trombone-ensemble van Codarts bij wijze van toegift ‘Jingle bells’ speelt. Ha, een liedje dat ze kennen! Ik vind het maar niks. Voor je het weet zitten we volgend jaar met z’n allen ‘Last christmas’ te blèren.