Persoonlijke portfolio

Moby Dick in de Laurenskerk

007

Vanavond was er een literaire vesper in de Laurenskerk, nu eens niet voorgegaan door een dominee, maar door twee acteurs. Of eigenlijk was er toch een dominee, want het hart van de dienst was de door Titus Aris gloedvol voorgedragen preek van Vader Mapple uit ‘Moby Dick’ van Herman Melville over de profeet Jona, die aan Gods opdracht probeert te ontkomen door als vluchteling scheep te gaan. Ook erg mooi: in canon zingen van gezang 40 uit het liedboek voor de kerken en je dan realiseren hoe de melodie eerst deint, dan in een zware golf overboord spoelt en ten slotte wegsijpelt.

Feestje bij Worm

004

Na eindeloos bureaucratisch gedoe ging vanavond eindelijk het nieuwe pand open van Worm, de Rotterdamse broedplaats van avantgarde muziek en film. In het meer dan driehonderd jaar oude pand, ooit van de VOC en van Biotex, is zo’n beetje een heel nieuw pand gebouwd. Het is namelijk een monument, dus er mag nog geen spijker in de muur geslagen worden. Bijna alle materialen, van stijgerpijpen tot luchtbehandelingsinstallatie, sloopten de vrijwilligers van Worm uit panden in en om Rotterdam. Chapeau!

De opening was uiteraard geheel in Wormstijl, met een vage toespraak van de directeur en vreemde muziek (of wat daarvoor moet doorgaan). In elk geval bleef het tot in de zeer vroege uurtjes gezellig in Delfshaven.

Schipholwake

003

Bij tientallen gemeentehuizen in heel Nederland werd vanavond een wake gehouden voor de elf slachtoffers van de brand in het cellencomplex bij Schiphol. Zij zaten daar opgesloten omdat ze niet de juiste papieren hadden. Onder de doden was bijvoorbeeld een Oekraiense jongen die maar een werkvergunning voor een paar maanden had en toevallig opgepakt werd toen hij zijn Poolse vriendin op haar werk kwam bezoeken.

Bij de Amsterdamse wake was op het laatste moment nog wat consternatie, omdat het Journaal wilde komen en de PvdA daarom eiste dat Wouter Bos in het sprekersprogramma gepropt zou worden. In Rotterdam verliep alles rustig, met enkele tientallen deelnemers. Hoewel het een breed politiek initiatief was, hadden alleen de linkse partijen de moeite genomen ook echt te komen. Jammer.

Blaadjes en wethouder vallen

001

Het is herfst. Deze keer zijn het niet alleen de blaadjes die vallen, maar ook de Rotterdamse wethouder Marco Pastors. Behendig als hij is, wist hij het zo te draaien dat hem de mond gesnoerd werd vanwege zijn uitspraak dat criminele moslims vaak hun geloof aanhalen als smoes voor hun wandaden. In werkelijkheid ging het om de conclusie die hij uit dat feit trok, namelijk dat alle moslims volgens hun geloof mogen stelen van niet-moslims. Dat vond een meerderheid van de gemeenteraad een onaanvaardbare belediging van veel stadgenoten.

Daar kwam nog bij dat Pastors beloofd had dit soort uitspraken niet meer te doen, omdat hij zo zijn collega Leonard Geluk, die over integratie gaat, hinderlijk (en bewust) dwars zit. Onfatsoenlijk en oncollegiaal gedrag dus van Pastors, die terecht werd heengezonden, hoe hij ook zijn best deed als martelaar van het vrije woord over te komen.

Naar Tomohon (10): Tomohon

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in IndonesiĆ« waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Kennelijk vond de hotelhouder in Makassar mij een verdachte gast, want om half twaalf ‘s avonds werd er op mijn deur geklopt. Politie. Vier man van het ongeuniformeerde soort die een babbeltje met mij wilden maken en mijn paspoort eens goed bestuderen. Waarom had ik het visum in Maleisië aangevraagd en niet in Nederland? Wat had ik in MaleisiĆ« allemaal uitgespookt? Was ik wel eens in de Philippijnen geweest en zo ja waar precies? Kortom, er werd gevist naar mogelijke terroristische connecties. De schrik zit er hier goed in.

Lees verder Naar Tomohon (10): Tomohon

Naar Tomohon (9): Maumere

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in IndonesiĆ« waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Dat ik even niks van mij heb laten horen, komt niet omdat ik ten tijde van de bomontploffing toevallig langs de Australische ambassade in Jakarta liep. Ik zat toen al veilig in Kuta, waar het Australische consulaat onmiddellijk de deuren sloot. Kuta is inmiddels redelijk hersteld van de bomaanslag van twee jaar geleden. Er wordt weer volop gefeest. De vakantiebestemmingen rond Kuta, zowel op Bali als op Lombok, liggen er echter merendeels nog treurig bij.

Lees verder Naar Tomohon (9): Maumere

Naar Tomohon (8): Singapore

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Vier hoofdsteden verder ben ik inmiddels: Vieng Chian (Laos), Krung Thep (Thailand), Kay El (Maleisie) en Singapura (Nanny State). Alle reden voor een vergelijkend warenonderzoek dus.

Lees verder Naar Tomohon (8): Singapore

Naar Tomohon (7): Luang Nam Tha

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

In Kathmandu was me de nadering van Zuidoost Azië al opgevallen door de broekloze peuters op straat. Daar is het in Tibet natuurlijk veel te koud voor en daarom heeft men een fantastische uitvinding gedaan: de kruisloze kleuterbroek. De standaarduitvoering ziet eruit als een gewatteerde pyama, maar er zijn ook luxe spijkeruitvoeringen, zo is mij in hippe Chinese steden opgevallen. Het grote voordeel van de kruisloze kleuterbroek is uiteraard dat je slechts de beentjes van je kind uit elkaar hoeft te duwen indien het aangeeft aandrang te hebben. De broek laat zich ook combineren met luier (zeldzaam). Laat niemand dus meer beweren dat Chinezen alleen maar naapen en niks zelf uitvinden.

Lees verder Naar Tomohon (7): Luang Nam Tha

Naar Tomohon (6): Kathmandu

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Geografisch gezien ben je geneigd Nepal als een soort verlengstuk van India te zien, maar als je er eenmaal bent, zie je toch enorme verschillen. Dat komt voor een belangrijk deel omdat de voornaamste bevolkingsgroep, de Newari, van zuidoost-aziatische origine is. Dat uit zich behalve in de gezichtstrekken bijvoorbeeld ook in de gewoonte om kinderen tot een jaar of vijf zonder broekje de straat op te sturen en om baby’s in het openbaar de borst te geven.

Lees verder Naar Tomohon (6): Kathmandu

Naar Tomohon (5): Varanassi

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Het water van de Ganges bij Varanasi is zo vervuild dat er geen leven in mogelijk is. Behalve dan voor de ongeveer vijftien miljoen darmbacteriën per liter die er via de riolen van de stad in belanden. Dat is inderdaad boven de Nederlandse zwemwaternorm. Langs de rivier vinden crematies plaats, waarna de as in het water verstrooid wordt. Af en toe wordt er wel eens een lijk rechtstreeks in de Ganges gedumpt.

Lees verder Naar Tomohon (5): Varanassi