Persoonlijke portfolio

Verkiezingsprogramma (2)

013

Een middag en een avond redigeren verder is het verkiezingsprogramma weer min of meer gladgestreken na de inslag van enkele tientallen amendementen. Een literair meesterwerk is het nog altijd niet. Gelukkig hoeft dat ook niet. Het lezen van een compleet verkiezingsprogramma is voor de echte die-hards en die zijn waarschijnlijk wel wat omslachtig taalgebruik gewend. Het belangrijkste doel van een programma is dat je als partij je ideeën weer eens goed op een rijtje zet.

Voor alledaags gebruik komt er een samenvatting met de belangrijkste en rijpste punten. Ook maken we folders en een krant. Allemaal manieren om de hoofdboodschap duidelijk naar voren te brengen: een leefbare stad begint met mensen die voor elkaar open staan.

Flowerbom

012

Deze avond de première van de leukste productie in tijden uit de werkplaats van Lantaren/Venster gekomen is. Theatermaakster Shertise Solano maakte een combinatie van toneel en dans waarin Barbara Mullin en Çigdem Teke elkaar het leven zuur maken. Naar een verhalenbundel van Toon Tellegen. Met absurde dialogen, hilarische situaties en een tirade in het Turks over een komkommer. Jammer dat de voorstelling maar een paar dagen op de planken staat.

Nachtje Rotterdam

011

In Arminius vindt de afsluiting plaats van het Anna Blaman festival, een in hoog tempo uit de grond gestampt festival van twee weken rond de lesbische schrijfster die precies honderd jaar geleden geboren werd. Lezingen leren dat haar werk wellicht enigszins achterhaald is, maar dat ze als persoonlijkheid alle aandacht verdient: direct, uitgesproken en toch warm. Typisch Rotterdams, zeg maar. Aan het begin van de nacht ga ik door naar De Unie, waar Natasa en Nicole vanavond een eclectische mix aan elkaar dj’en.

Als De Unie dicht gaat, verkas ik met Victor naar De Consul aan de overkant om het over politiek te hebben. We weten dan nog niet dat Leefbaar Rotterdam volgens de laatste peiling negentien zetels haalt. Victor overweegt ook Pastors te stemmen. Ik vind dat uiteraard geen goed idee. De sfeer in de stad is al genoeg bedorven. Als dit nog vier jaar zo door gaat, komt de economie er nooit bovenop. Een stad die niet een beetje uitstraalt dat het er gezellig is, is nu eenmaal geen aantrekkelijke vestigingsplaats voor bedrijven en mensen met een hoger inkomen. Enfin, nog drie maanden te gaan tot de verkiezingen.

Verkiezingsprogramma

009

Vanavond heeft GroenLinks Rotterdam in een licht chaotische vergadering het verkiezingsprogramma vastgesteld. Leden hadden de moeite genomen om maar liefst 54 amendementen op te stellen, dus er was veel discussie en handopsteken om te stemmen. Uiteindelijk ligt er echter wel een doorwrocht programma, met veel concrete punten. Daar kunnen andere partijen nog een puntje aan zuigen. We mogen er ook trots op zijn dat dit programma niet door de top naar beneden gedropt is, maar werkelijk van onderop uit de leden is voortgekomen. Alleen zullen we nog flink wat redactie moeten plegen om de tekst stilistisch glad te strijken. Doorwrocht is niet altijd hetzelfde als toegankelijk.

Moby Dick in de Laurenskerk

007

Vanavond was er een literaire vesper in de Laurenskerk, nu eens niet voorgegaan door een dominee, maar door twee acteurs. Of eigenlijk was er toch een dominee, want het hart van de dienst was de door Titus Aris gloedvol voorgedragen preek van Vader Mapple uit ‘Moby Dick’ van Herman Melville over de profeet Jona, die aan Gods opdracht probeert te ontkomen door als vluchteling scheep te gaan. Ook erg mooi: in canon zingen van gezang 40 uit het liedboek voor de kerken en je dan realiseren hoe de melodie eerst deint, dan in een zware golf overboord spoelt en ten slotte wegsijpelt.

Feestje bij Worm

004

Na eindeloos bureaucratisch gedoe ging vanavond eindelijk het nieuwe pand open van Worm, de Rotterdamse broedplaats van avantgarde muziek en film. In het meer dan driehonderd jaar oude pand, ooit van de VOC en van Biotex, is zo’n beetje een heel nieuw pand gebouwd. Het is namelijk een monument, dus er mag nog geen spijker in de muur geslagen worden. Bijna alle materialen, van stijgerpijpen tot luchtbehandelingsinstallatie, sloopten de vrijwilligers van Worm uit panden in en om Rotterdam. Chapeau!

De opening was uiteraard geheel in Wormstijl, met een vage toespraak van de directeur en vreemde muziek (of wat daarvoor moet doorgaan). In elk geval bleef het tot in de zeer vroege uurtjes gezellig in Delfshaven.

Schipholwake

003

Bij tientallen gemeentehuizen in heel Nederland werd vanavond een wake gehouden voor de elf slachtoffers van de brand in het cellencomplex bij Schiphol. Zij zaten daar opgesloten omdat ze niet de juiste papieren hadden. Onder de doden was bijvoorbeeld een Oekraiense jongen die maar een werkvergunning voor een paar maanden had en toevallig opgepakt werd toen hij zijn Poolse vriendin op haar werk kwam bezoeken.

Bij de Amsterdamse wake was op het laatste moment nog wat consternatie, omdat het Journaal wilde komen en de PvdA daarom eiste dat Wouter Bos in het sprekersprogramma gepropt zou worden. In Rotterdam verliep alles rustig, met enkele tientallen deelnemers. Hoewel het een breed politiek initiatief was, hadden alleen de linkse partijen de moeite genomen ook echt te komen. Jammer.

Blaadjes en wethouder vallen

001

Het is herfst. Deze keer zijn het niet alleen de blaadjes die vallen, maar ook de Rotterdamse wethouder Marco Pastors. Behendig als hij is, wist hij het zo te draaien dat hem de mond gesnoerd werd vanwege zijn uitspraak dat criminele moslims vaak hun geloof aanhalen als smoes voor hun wandaden. In werkelijkheid ging het om de conclusie die hij uit dat feit trok, namelijk dat alle moslims volgens hun geloof mogen stelen van niet-moslims. Dat vond een meerderheid van de gemeenteraad een onaanvaardbare belediging van veel stadgenoten.

Daar kwam nog bij dat Pastors beloofd had dit soort uitspraken niet meer te doen, omdat hij zo zijn collega Leonard Geluk, die over integratie gaat, hinderlijk (en bewust) dwars zit. Onfatsoenlijk en oncollegiaal gedrag dus van Pastors, die terecht werd heengezonden, hoe hij ook zijn best deed als martelaar van het vrije woord over te komen.

Naar Tomohon (10): Tomohon

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Kennelijk vond de hotelhouder in Makassar mij een verdachte gast, want om half twaalf ’s avonds werd er op mijn deur geklopt. Politie. Vier man van het ongeuniformeerde soort die een babbeltje met mij wilden maken en mijn paspoort eens goed bestuderen. Waarom had ik het visum in Maleisië aangevraagd en niet in Nederland? Wat had ik in Maleisië allemaal uitgespookt? Was ik wel eens in de Philippijnen geweest en zo ja waar precies? Kortom, er werd gevist naar mogelijke terroristische connecties. De schrik zit er hier goed in.

Lees verder Naar Tomohon (10): Tomohon

Naar Tomohon (9): Maumere

In 2004 trok ik vier maanden uit om over land te reizen van mijn huidige woonplaats Rotterdam naar Tomohon, het dorp in Indonesië waar ik opgroeide. Alles bij elkaar schat ik het op zo’n 25.000 kilometer, afgelegd met de trein en bussen van alle formaten, per taxi, jeep, op boten en veerpontjes, en natuurlijk te voet. De thuisblijvers stuurde ik af en toe een nieuwsbrief.

Dat ik even niks van mij heb laten horen, komt niet omdat ik ten tijde van de bomontploffing toevallig langs de Australische ambassade in Jakarta liep. Ik zat toen al veilig in Kuta, waar het Australische consulaat onmiddellijk de deuren sloot. Kuta is inmiddels redelijk hersteld van de bomaanslag van twee jaar geleden. Er wordt weer volop gefeest. De vakantiebestemmingen rond Kuta, zowel op Bali als op Lombok, liggen er echter merendeels nog treurig bij.

Lees verder Naar Tomohon (9): Maumere