Gisteren gaf het Rotterdamse college zichzelf nog een klop op de borst als aftrap voor de verkiezingscampagne. De targets zijn voor een belangrijk deel gehaald. Het grootste pijnpunt is ‘Pact op Zuid’, het ambitieuze plan om Rotterdam beneden de Maas in de vaart der volkeren omhoog te tillen. Dat gaat niet helemaal volgens verwachting.
De veiligheid en het gemiddelde inkomen op Zuid daalden, maar gek genoeg steeg de tevredenheid van de bewoners. Daar kun je uit concluderen dat de tevredenheid stijgt als je heel hard roept dat je iets doet, al blijven de resultaten achter. Of het gros van de bewoners is zo blij dat de rijkere buurtbewoners zijn opgerot, dat ze het verlies aan veiligheid voor lief nemen.
Hoe dan ook, ondanks de gebrekkige resultaat wil het college zijn aanpak onverkort voortzetten, ja zelfs uitbreiden. Tegen de zin van GroenLinks in moet de Rotterdamwet op Zuid zwaarder ingezet worden, u weet wel, vanuit de gedachte dat als je een gebied aanwijst als zo belabberd dat arme mensen er geweerd moeten worden, de rijkere mensen er vanzelf op afkomen. Het netto-effect, blijkt uit de eigen evaluatie, is dat het wijkinkomen achteruit gaat. Maar allicht levert het wel tevreden kiezers op.
