U gebruikt een verouderde browser. Om die reden werkt deze site wellicht niet naar behoren.Direct naar hoofdinhoud

Resultaten voor de categorie Betoog

“De kans om slachtoffer te worden in Rotterdam is gelukkig klein. Maar de impact is meestal groot en kan jaren doorwerken.” Als die frase u bekend voorkomt, dan heeft u het Actieplan Slachtoffers van de gemeente Rotterdam gelezen, want daar stond hij voor het eerst in. Mooi gezegd van wethouder Joost Eerdmans, dus het keert in allerlei andere uitingen terug.

In het actieplan leest u: “Dit plan richt zich vooral op slachtoffers van (gewelds)misdrijven. (…) Hoewel slachtoffer dus een heel breed begrip is, kijken wij naar de slachtoffers van (gewelds)misdrijven. Dit zijn vooral slachtoffers van High Impact Crimes (HIC). Hieronder verstaan wij overvallen, straatroof en woninginbraak.” Er staan ikoontjes bij voor het geval u het niet direct snapt.

Lees meerSlachtofferparadijs Rotterdam

De onderhandelronde tussen de drie vrienden van ‘het motorblok’ en GroenLinks is stukgelopen op migratie. De aanhakende partij (de meest linkse en kleinste, dus underdog en meeste te verliezen) kon zich niet vinden in de compromistekst van informateur Tjeenk-Willink, die betoogt dat de Turkijedeal goed werkt en dus uitgebreid kan worden naar andere landen. Daaronder ligt een verschil van mening over wat ‘werkelijkheid’ is.

Even ter opfrissing van het geheugen: de Turkije-deal kent ruwweg drie afspraken over vluchtelingen. Eén: Turkije houdt bootjes met migranten naar Griekenland tegen, zodat ze niet verdrinken en Europa niet bereiken. Twee: Turkije behandelt de migranten fatsoenlijk en stuurt ze niet terug naar oorlogsgebieden. Drie: Europa regelt een deugdelijke asielprocedure voor degenen die alsnog Griekenland bereiken en degenen die in Turkije wachten (wat niet betekent dat ze allemaal worden toegelaten).

Lees meerEen geforceerde breuk over nieuwe Turkijedeals

2014Evenmin als een Marokkaan ben ik Charlie. Het is een zompig blad (ja, ik heb het wel eens in handen gehad) met matig getalenteerde tekenaars wier gevoel voor humor me tegenstaat. Als het bij gebrek aan belangstelling verdwenen was, hadden weinig mensen het gemist. Toch was ik gisteren bij de demonstratie in Rotterdam, omdat er een principieel punt te maken was.

Vanochtend las ik in de krant dat in elk geval de Amsterdamse burgemeester nagedacht had over het scenario dat lieden opzettelijk door de minuut stilte heen zouden schreeuwen. Lekker mensen op hun ziel trappen bij iets dat ze diep raakt, lachen! Dat werd niet wenselijk geacht. Terwijl ik dacht: juist dat zou heel erg in de geest van Charlie Hebdo zijn. Het kan immers nooit grof en beledigend genoeg zijn. De andere mensen op het plein zouden daar niet om kunnen lachen, schatte de burgemeester in, dus zou worden ingegrepen.

Lees meerNee, ik ben Charlie niet

Al ruim tien jaar wordt de sfeer in de Rotterdamse politiek bepaald door de naijver tussen twee grote sociaal-democratische partijen, Leefbaar Rotterdam en de Partij van de Arbeid. Als de voortekenen niet bedriegen koersen beide nu eindelijk aan op een coalitie. Dat is goed nieuws voor de stad.

De tegenstelling tussen LR en PvdA heeft altijd iets kunstmatigs gehad, gericht als beide zijn op de arbeiders- en middenklasse van de stad. LR bedient daarbij grosso modo de oude (blanke) achterban van de PvdA, die zich verweesd voelde toen de stedelijke elite de allochtone arbeidersklasse als voornaamste doelgroep van haar emancipatiedrang begon te beschouwen. Beide partijen hebben echter de emancipatie van migranten aan de onderkant van de samenleving altijd als voornaam(ste) speerpunt gehad.

Lees meerOp naar een Große Koalition!

1344
Mystiek en spiritualiteit mogen zich in een hernieuwde belangstelling verheugen in de geseculariseerde samenleving. De introspectie die daar – als het goed is – mee gepaard gaat, heeft consequenties voor de manier waarop een mens in de wereld staat, en dus op zijn politieke overtuiging. Op dat vlak brengt de mystiek twee verwante risico’s met zich mee: passiviteit en misleiding.

In haar invloedrijke boek ‘A history of God’ traceert theologe Karen Armstrong het beeld van God in de drie grote monotheïstische religies door de millennia heen. Een van de thema’s die hierin voortdurend terugkomt is de periodieke opleving van de mystiek. Deze doet zich vooral voor als de gelovigen zich in moeilijke omstandigheden bevinden, zo laat ze overtuigend zien aan de hand van Jodendom, dat vele eeuwen van venijnig antisemitisme heeft moeten meemaken.

Lees meerHet ethische tekort van de mystiek

768
In de multiculturele samenleving lijkt een enorme kloof te gapen tussen enerzijds Nederlanders die zich in hun identiteit bedreigd voelen en anderzijds kosmopolitische Nederlanders en allochtonen. De ene groep wil confrontatie, zo wil het cliché, de andere thee drinken. De oplossing ligt als altijd in het midden, maar politici kunnen beter een ‘gecontroleerde confrontatie’ aangaan, dan al te opzichtig het compromis zoeken.

Op 9 februari 2006 ging Dona Daria open, een fusie van vijf allochtone vrouwenorganisaties en het vrouwenhuis Rotterdam. Er was een fraai pand ingericht, de hapjes waren klaar en in een bijzaaltje stond een groep nerveuze meisjes in klederdracht gereed voor een dansje. Toen was het woord aan de wethouder, Marianne van den Anker, van Leefbaar Rotterdam (LR). Iedereen hield zijn hart vast. Wat voor verschrikkelijke dingen zou ze gaan zeggen?

Lees meerConfrontatie met een kopje thee

588
Max Havelaar is slecht voor koffieplukkers. Greenpeace bedreigt het regenwoud. Organisaties die het moeten hebben van politiek correcte stellingname liggen de laatste tijd onder scherp vuur van een nieuw soort activisten met een meer pragmatische inslag. Geen strijd meer tegen het kapitalistische systeem, maar de instrumenten daarvan gebruiken om de idealen te verwezenlijken. De les van de discussie is vooral dat activistische middelen hun effectiviteit kunnen verliezen als ze grootschalig worden ingezet.

Dertig jaar geleden ruilde Dick Taverne, op dat moment al ex-minister van financiën van het Verenigd Koninkrijk, zijn auto in voor een fiets om bij te dragen aan een beter luchtklimaat in Londen. Hij stortte enthousiast zijn contributies aan Greenpeace en Friends of the Earth (Milieudefensie) vanwege hun bijdrage aan het vergroten van milieubewustzijn bij de Britse bevolking.

Maar inmiddels heeft Lord Taverne het helemaal gehad met de traditionele milieubeweging. Fundamentalisten zijn het, die desnoods de waarheid verdraaien om hun stokpaardje te kunnen bereiden. In zijn boek ‘The march of unreason’ richt hij zijn pijlen vooral op ecologisch voedsel en het verzet tegen genetische modificatie (gm) van gewassen.

Lees meerDe nieuwe activist houdt van het kapitalisme

018a
Een van de schaduwen die over het moderne Turkije hangt is de massamoord op Armeniërs van 1915 tot 1920. Toen Turkijes belangrijkste schrijver, Orhan Pamuk, onlangs opriep de genocide te erkennen, kreeg hij de volle laag. De officiële Turkse geschiedenis ontkent de vele doden niet, maar houdt het liever op een tragedie.

‘Ik ontmoette een vluchteling uit het district Kara-Hissar die met zes metgezellen gered was door enkele Armeense vrouwen die zich in een bedoeïenenkamp gevestigd hadden. Achthonderd families hadden Kara-Hissar verlaten. De helft werd overboord gezet van Arabische boten op de Eufraat. De overlevenden belandden in een concentratiekamp in Deir-ez-Zor. Daar benaderden ze de overste, in de hoop hun vrijheid te kopen. (…) Maar het redde hen niet. De gehate gendarmes begeleidden hen tijdens de mars. Stokken, stenen, messen en dolken werden gebruikt, en een paar genadevolle kogels. (…) De nacht was donker en de wacht achtelozer dan anders. De resten van het gezelschap, in totaal vijfenvijftig man, ontsnapte.’

Lees meerDe Armeense &?8216;tragedie&?8217;

006
Stichting Tussen Wal en Schip in Bergen op Zoom, die naast voedsel ook kleding en andere goederen uitdeelt, groeit als kool. Dat is tegelijk goed en slecht nieuws. Overheidsinstanties maken graag gebruik van de diensten van Jac Boschman, maar dat levert niet direct boter bij de vis op. ‘Ze geven wel 40.000 euro uit om een boompje te verplaatsen. Daar kan ik bijna een jaar van draaien.’

Jantien is haar uitkering kwijt, omdat ze door haar broer in elkaar is geslagen. Dat is zo gekomen. Eerst was ze naar de dokter gegaan, maar die had haar doorverwezen naar het ziekenhuis, waar ze aan haar neus geopereerd werd. Toen moest ze een gezichtsmasker op en daarmee durfde ze de straat niet op. Daardoor heeft ze een afspraak bij het CWI gemist. Dus werd haar uitkering stopgezet. Dat was twee maanden geleden. Omdat de rekeningen wel bleven binnenkomen, zit ze nu in de schulden.

Lees meerVoedselbank Tussen Wal en Schip


×