Portfolio politiek

Jij ook al, Balkie?

108

Vanochtend op pagina twee van de Volkskrant: de Oekraïense premier Joestsjenko ontmoet zijn Haagse evenknie en het lijkt er op de foto toch behoorlijk sterk op dat hier gezoend wordt. Een pagina verderop staat een berichtje waarin Amadeus Wilders de koningin bestraffend toespreekt, omdat zij de Nederlandse groetgebruiken verkwanseld heeft door een imam geen hand te geven. En nu dus Balkenende die zich zomaar laat zoenen. Door een man. Jakkes! Heeft dan niemand meer respect voor het slappe handje?

Hier met de poet!

107

Morgen spoeddebatteert de Tweede Kamer op initiatief van GroenLinks over topsalarissen in de publieke sector. Die rijzen als bekend de pan uit, zoals de Intermediair enquête vorige week nogmaals aantoonde. Je kunt je tenslotte afvragen of een maandsalaris van 30.000 euro ooit gerechtvaardigd is.

Wat ik wel jammer vind is dat mijn partij in deze discussie steeds voorstelt het salaris van de minister-president te hanteren als maximum voor alle topbestuurders in de publieke sector. Dat is namelijk nogal een overschatting van de politiek. Je hoeft echt niet het grootste licht der natie te zijn om daarin overeind te blijven. Kijk maar eens naar de huidige kabinetsploeg. Belangrijk werk, daar niet van, maar niet de zwaarst denkbare klus in het landsbestuur.

Laten we maar eens eerlijk zijn: secretaris-generaal zijn op een ministerie is een zwaardere baan dan minister. En zo zijn er nog heel wat meer banen in de publieke sector die heel veel meer voorstellen dan top dog in het Haagse babbelcircuit. Een discussie over topsalarissen is noodzakelijk, maar de politiek moet die niet aangrijpen om zichzelf gewichtiger te maken dan ze is.

Ongegeneerd leedvermaak

103

Goed, het is dus de student met de bril geworden en niet Rita “ik doe niet mee, ik doe toch mee, ik ben recht door zee” Verdonk. Jammer, want het zou de komende verkiezingen lekker overzichtelijk gemaakt hebben, een ongeleid projectiel aan het hoofd van de VVD. Dit soort verstandige beslissingen van liberale VVD-leden zijn slecht voor mijn humeur.

Gelukkig heb ik me nog een uurtje kunnen vermaken met de 500 reacties op de website van de Telegraaf. Al die rancune, al die verongelijktheid, al dat ‘ik ga emigreren’ en ‘Nederland gaat naar de kloten’. En dan als toetje een mokkende Kay van der Linden vanochtend in de Volkskrant. Heerlijk!

Wie wil er een ijsje?

100

Slechts twee mensen hebben zich aangemeld voor het ijsje dat ik op 13 maart uitloofde aan de 152 kiezers die mij een week eerder een voorkeurstem bezorgden. Daarvan probeerde er eentje het onder valse voorwendselen (maar ze viel meteen door de mand, omdat ze niet in Rotterdam woont). Met de ander ga ik heel lang van dat ijsje genieten. De rest, mocht die zich nog bedenken, heeft pech gehad. Afspraak is afspraak. Ik voer alleen het beleid uit. Zo hebben we dat met z’n allen in dit land afgesproken. Regels zijn regels. Ik ben recht door zee. Yada yada. Daadkracht. Yada.

En wat vindt The Economist ervan?

099

“Some Americans believe that Europeans have lost the desire to defend their values against extremists (especially those of the ultra-Muslim variety). The news from the Netherlands this week appears, at first sight, to confirm their fears.” Zo begint het artikel over Ayaan Hirsi Maganali in The Economist van deze week, onder de titel ‘Heading for the land of the free’. Wat volgt is een genuanceerde, scherpe analyse van de gebeurtenissen, zoals van ’s werelds beste opinieblad te verwachten valt.

Alleen de afsluiter, na een opmerking over hoofddoekjesverboden in Frankrijk en Turkije, is merkwaardig: “So Europe can be tough; what it lacks is a robust culture of free speech and free personal behaviour.” Want het land of the free heeft het behoorlijk moeilijk met personal behaviour als het om homo’s gaat. Free speech zal allicht kloppen, maar Ayaan komt er nog wel achter dat ze in de VS meer kan zeggen dan hier, maar dat het veel minder impact heeft. Enfin, hopelijk komt ze snel terug, want ze is oprechter en intelligenter dan Geert Wilders, Marco Pastors en Rita Verdonk samen.

Ja mensen, de stemming zit er lekker in

098

Gisteren de informele ondervraging van nieuwe wethouders door de gemeenteraad, vandaag de formele installatie. En, zoals te verwachten viel, het was meteen vuurwerk. Tenslotte is wethouder cultuur en integratie Orhan Kaya de man die eind vorig jaar LR-voorman Marco Pastors datzelfde baantje ontnam. Hij trekt zelfs in diens kamer. Het draaide vooral om Orhans Metro-citaat ‘Leefbaar riekt naar racisme’. Dat lag nog altijd dwars bij LR (u weet wel, de partij van Antillianen mag je aborteren, moslims zijn in aanleg allemaal dieven en GroenLinks wil de sharia invoeren).

Enfin, op politiek niveau gaat daar geen liefde verloren. Maar in de stad moet natuurlijk wel wat gebeuren. Het nieuwe college mag niet in de val van vroeger trappen, door de gevoelens van sommige witte Nederlands over de multiculturele samenleving te negeren. Het vorige college maakte de fout van een 180 graden koerswijziging, waarbij juist de allochtonen zich weer ongehoord voelden. Nu is het tijd om de juiste middenkoers te vinden. Geen eenvoudige opgave.

SKIN (2)

096

Na de eerste bijeenkomst van 31 januari vanavond opnieuw bij SKIN (Samen Kerk in Nederland) Rotterdam. De verkiezingstijd is voorbij, dus de opkomst onder politici is beperkt. Alleen Christen Unie en GroenLinks geven acte de présence. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook de belangstelling van migrantenkerken beperkter is.

Op het programma staat vooral de verdere vorming van SKIN, dat hopelijk een belangrijke rol kan krijgen als gezicht van migrantenkerken naar de buitenwereld toe. Dat hebben de moskeeën namelijk beter geregeld, waardoor ze meer steun krijgen van de overheid. Anderzijds hebben de traditionele Nederlandse kerken natuurlijk uitstekende lijntjes naar de overheid lopen. Er valt echter nog veel te winnen, als het contact met vaak genoeg vergeten groepen migranten in de stad versterkt kan worden.

En de winnaar is

095

In de ochtend nog even snel naar de partijraad in Utrecht om een nieuwe interim-partijvoorzitter voor te dragen (het wordt Henk Nijhof), daarna snel door naar Den Haag voor de Ab Harrewijn Prijs. Enige improvisatie is nodig, want presentator Frits Wester moest prioriteit geven aan het D66-congres, juryvoorzitter Paul Rosenmöller was op door familie verplichte vakantie en het nieuwe kunstwerk was niet af. Desondanks loopt alles gesmeerd. Er moeten op het laatste moment zelfs stoelen aangesleept worden, want de belangstelling is groot. Meer hier.

Zuuuuuuuuur

093

Ik kon het gewoon niet laten, op deze dag waarop het nieuwe college gepresenteerd wordt, even te kijken op de website van Leefbaar Rotterdam. Beetje verongelijkt toontje wel, in de commentaren daar, zeker op het bericht dat Orhan wethouder wordt. Iemand die zich Ronald Sorensen noemt, schrijft: “GroenLinks. Agossie! De verkiezingen verliezen, in de vorige periode een vrouw niet als leider accepteren, een etnische ruzie met een Marokkaaan uitvechten en nu beloond worden, omdat je toevallig Turk bent.” Hmmm, stemmingmakerij is wel eens op een elegantere manier bedreven.

Enfin, het geeft wel aan welke kolossale taak Orhan te wachten staat om alle burgers bij de samenleving te betrekken. Conservatieve moslims die hier liefst een klein Marokko zouden handhaven, zijn natuurlijk lastig, maar ze vormen slechts een kleine minderheid, met afnemende invloed. De leefbaren vormen een veel grotere minderheid en hun houding tegenover de moderne, multiculturele samenleving is minstens zo negatief. Toch zullen ook zij moeten meedoen. Of achterblijven.

We hebben een wethouder

092

Belletje van een journalist. Zeg, dat die Orhan Kaya nu wethouder voor GroenLinks is geworden, dat was nogal onverwacht, hoe is dat eigenlijk gegaan? Waren er soms een heleboel Turken komen opdagen bij de ledenvergadering? Helaas, geen Feijenoordse toestanden bij ons, moet ik hem teleurstellen. Orhan is gewoon op zijn kwaliteiten te elfder ure naar voren geschoven, omdat we integratie in de portefeuille kregen en dat nu eenmaal zijn speerpunt is.

GroenLinks Rotterdam is bij de vorige verkiezingen al streng geweest met de selectie. Niemand komt meer vanwege zijn leuke achterban op de lijst. Of anders gezegd: er is inmiddels zoveel allochtoon talent dat een politieke partij bij het werven van kandidaten niet meer terug hoeft te vallen op de traditionele leiders van de groep.

Maar eh, heeft het feit dat Orhan allochtoon is, dan helemaal niet meegespeeld? Natuurlijk wel, maar op een heel andere manier. Zoals Ahmed Aboutaleb in Amsterdam heeft aangetoond, geeft het meerwaarde dat een allochtoon de integratieportefeuille in handen heeft. Hij heeft enerzijds een voorbeeldfunctie en kan tegelijkertijd weigerachtigen stevig aanpakken zonder zijn geloofwaardigheid te verliezen. Donderdag presentatie van het nieuwe college, een week later de formele installatie. Inshallah.