Blogs in de categorie Politiek

Een handvol gele hesjes mocht op bezoek bij de premier in het torentje. Een van hen weigerde hem de hand te schudden. Vervolgens ging het daarover, niet over het onderwerp van gesprek. Anderen vroegen zich af waarom een handvol boosburgers wel werd toegelaten tot het epicentrum van onze regering en serieuze demonstranten niet. Men rekende dit de premier aan.

Ik snap het wel. Dit soort gesprekken zijn voor de premier een verzetje. Serieus georganiseerde demonstranten willen een serieus gesprek. Daarvoor moeten ze bij de vakminister zijn. Die gaat de premier niet passeren door in zijn torentje verwachtingen te wekken. Wat wel kan: gezellig een beetje babbelen met hardnekkige hesjes of begeesterde scholieren. Staat leuk qua stukje contact naar de burger toe. En daarna weer aan het werk. (sg)

Luuk (3) is niet meer welkom bij kinderopvang ‘Het Vrolijke Bammetje’ in Surhuisterveen, omdat hij twee pakjes per dag rookt. Zijn moeder is laaiend en dreigt de crèche voor de rechter te dagen. Ook de ouders van Luuks beste vriendje Sem (3) heeft ze op de korrel.

‘Toen Het Bammetje bekend maakte rokende kinderen te gaan weren, schrok ik enorm’, zegt Katja (34). ‘Ik dacht: dat gaan ze nooit voor elkaar krijgen. Maar het rookverbod is er wel degelijk gekomen. Mijn zoon wordt gediscrimineerd vanwege mijn mening. Ik vind dit niet door de beugel kunnen. Daarom overweeg ik naar de rechter te stappen.’

Vroeger rookte Katja zelf ook niet. Het inzicht kwam tijdens een vakantie in Indonesië, vertelt ze: ‘Daar rookt iedereen en die mensen staan dichter bij de natuur dan wij. Toen ben ik gaan nadenken. De warme rook doodt de bacillen in je longen. Dat is heilzaam. Je kookt natuurwater toch ook voordat je het drinkt? Als je naar de cijfers kijkt, zie je dat de levensverwachting van mensen sterk gestegen is in de twintigste eeuw, terwijl toen ook het roken van sigaretten gemeengoed werd.’

Lees meer Rokende peuter geweerd uit crèche

Er dreigt een populaire presentator te vertrekken bij de publieke omroep. Het commerciële geld lonkt, meer nog dan bij de socialisten die hem nu employeren. Zonder zijn uitzonderlijke talent is de NPO ten dode opgeschreven, ongeveer zoals Ajax nooit meer wat geworden is sinds het vertrek van Klaas Jan Huntelaar naar Real Madrid. Een club is nu eenmaal niks zonder scorende spits.

Ik deel het defaitisme. Ik denk dat de publieke omroep maar het beste de handdoek in de ring kan gooien en zich terugtrekken op één zender met kernkwaliteiten: nieuws voor verschillende niveaus van belangstelling, reportages uit het land en af en toe een toespraak van de vorst. Ik denk dat je met het resterende talent een eind kunt komen om dat te maken. (sg)

De swimsuit editie van Sports Illustrated heeft een traditie hoog te houden. Ranke modellen gekleed in net genoeg stof om het niet obsceen te maken, maar ook weer niet zoveel dat iedereen het betamelijk vindt. Dit jaar is de ophef, sorry “gemengde reacties”, anders. Supermodel Halima Aden, die ook als eerste met een hoofddoek op de cover van Vogue stond, verschijnt in burkini.

Enfin, wij maken heden dus de islamisering van de lustgevoelens mee. Sla je als boreale man de SI open in de verwachting van lekkere welvingen, zijn die welvingen ineens voorzien van een strakke laag lycra. Duisternis daalt neer over het avondland. Maar goed, het blijft natuurlijk een vrouw in lycra, dus aan de overzijde klinkt eveneens boegeroep. Ook voor de eerzaamheid der moslima’s is het een zwarte dag. En Halima maar shinen. (sg)

Ze gingen met z’n tweeën een rechtse partij oprichten volgens het klassieke model: leuke voordeeltjes voor het grote bedrijfsleven ten koste van sociale wetgeving, en als de mensen gaan morren zeggen we dat het de schuld is van links en/of de achterlijke buitenlanders. Dat ging lekker. Tot de handelsreiziger in voordeeltjes erachter kwam dat zijn vriend dat over die buitenlanders werkelijk meende. Dat was niet de bedoeling.

Toen kwam er hommeles. Mensen begonnen als een dolle over elkaar te kakelen. Omstanders vermaakten zich: dit was ander gekakel dan men toch al van het duo en hun entourage gewend was. Men trok onflatteuze vergelijkingen met de partijen van die kale en van de peroxideman. Het leek haast een wetmatigheid. Als je types met een grote bek bij elkaar zet, jagen ze eerst de buitenwacht de stuipen op het lijf met hun bombast, maar uiteindelijk gaan ze ook elkaar voor rotte vis uitmaken. (sg)

In Parijs brandde een iconische kerk af. Daar zal dit jaar geen Pasen gevierd worden. Een enkeling begon likkebaardend aan het betoog dat dit zijn stookpaardje bevestigde over de joods-christelijke teloorgang, die dan wel door de moslims dan wel door de eigen elites bewerkstelligd wordt (daar is men in die kringen nog niet uit, of de islam een zelfstandige vernietingskracht is of slechts een instrument in handen van de westerse bovenklasse).

Enfin, het vuur greep om zich heen, maar de belangrijkste kunstschatten werden gered en de hoofdconstructie bleef fier overeind staan. Ik zag een metafoor voor iets anders. Je kunt stoken wat je wilt, en je kunt bij vlagen succes hebben met je self fulfilling prophecy van de ondergang, maar het bouwwerk zal blijven staan en sneller hersteld worden dan je kunt bevroeden. Dat is waar het Paasverhaal over gaat. (sg)

We vervelen ons, mopperden de bewoners van het land dat net weer een stukje gelukkiger was geworden, straks valt er helemaal niks meer te mopperen en wat moeten we dan? Toen kwamen er verkiezingen. Er was een debat met saaie mannen. Maar er was er eentje, die met de manische blik en het onrustige neusschot, die was niet saai. Alle anderen hadden de schurft aan hem, dat kon je zo zien. Die moesten ze hebben! Die zou wel wat reuring in de tent brengen!

De uilenman had natuurlijk rare standpunten, en ze wilden best in de krant zeggen dat ze die niet kenden of het er matig mee eens waren, maar dat deed er uiteindelijk niet toe. Beteuterde gezichten wilden ze zien bij de anderen. Dat was nog eens lachen! En als het land dan een stukje wiebeliger bestuurd werd, ach, dan zakten ze maar een paar plaatsjes op die ranglijst. Geluk hadden ze zat, vermaak was wat ze ontbeerden. (sg)

Een groeiende groep uitslagsceptici vertrouwt de verkiezingsuitslag van de provinciale staten niet. Zij eisen een hertelling door een onafhankelijke commissie.

‘Je kon de afgelopen weken de televisie niet aanzetten of Thierry Baudet kwam in beeld en nu melden diezelfde media dat hij de verkiezingen gewonnen zou hebben’, zegt Pol van der Pol, die zich via Twitter opwerpt als de woordvoerder van de uitslagsceptici. ‘Denken ze dat we achterlijk zijn of zo? Burgers laten zich niet meer ringeloren door de MSM. Wij willen dat de verkiezingsuitslag wordt vastgesteld door een onafhankelijke commissie, niet door een journalistenkartel.’

Volgens Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant, ontleent zijn krant de cijfers over de uitslag direct aan de Kiesraad, die bij wet verantwoordelijk is voor de verkiezingen. Van der Pol noemt dat een drogredenering.

‘De Kiesraad hoort bij de elite, net als de media. Het is één pot nat. Natuurlijk zegt de Kiesraad dat de verkiezingen gewonnen zijn door de partij die de meeste aandacht heeft gekregen van de media. Daarom eisen wij een onafhankelijke hertelling door een commissie van vijf mensen die nergens bij betrokken zijn. Er zijn genoeg Nederlanders volstrekt niet in politiek geïnteresseerd, dus zo’n commissie valt eenvoudig te benoemen.’

Van der Pol erkent dat een dergelijke handmatige hertelling veel tijd kan kosten. ‘Maar onze democratie is het waard. Laten we eerlijk zijn: een partij zonder standpunten die zomaar ineens de grootste wordt, dat gelooft toch geen hond? Dit moet tot de bodem uitgezocht worden.’ (joop)

Dezelfde types die menen dat criminele asielzoekers teruggestuurd moeten worden, roepen nu om het hardst dat de Koerden hun Hollandse jihadi’s lekker zelf mogen houden. Ongeveer zoals ‘opvang in de regio’ ineens een veel minder aantrekkelijk concept is als massa’s Venezolanen op Curaçao arriveren. Anderen hebben immers een morele plicht tot actie, maar Nederland heeft beste-jongetje-van-de-klas-syndroom, dus hoogstens een halfbakken inspanningsverplichting.

Het stuitende is niet eens de hypocrisie. Dat zou impliceren dat we een dubbelhartige afweging maken. Maar we maken geen afweging, we zien het verband domweg niet. De gedachte komt niet in ons op dat we voor de verandering zelf een opportunistisch thuisland zijn dat weigert zijn misdadigers (tegen de menselijkheid) terug te nemen. Anderen de rotzooi laten opruimen, er is altijd wel een reden te bedenken waarom dat rechtvaardig is. (sg)

Volgens sommigen is Willem Holleeder een harde crimineel, die Freddy Heineken ontvoerde, meerdere mensen liet omleggen en zijn zussen terroriseerde. Anderen zien in Willem een getapte Aamsterdaamse jongen aan wiens lippen we graag hangen. En omdat de journalistiek dezer dagen het oordeel graag aan de lezer overlaat, worden we echt al maandenlang doodgegooid met stukjes over een rechtszaak die vandaag hopelijk ten einde komt.

Ik sla die stukken over, want ik weet al genoeg over Willem Holleeder. Een niet al te snuggere psychopaat, die zich telkens laat betrappen. Het is luie journalistiek, die mij niet zozeer uitlegt hoe de wereld in elkaar zit, desnoods met mitsen en maren, als wel gewoon alle geluiden op een rijtje zet die toevallig het hardst overkomen. Een kort stukje vandaag had volstaan: Holleeder krijgt levenslang. Klaar. (sg)