Resultaten voor de categorie Rotterdam

De nieuwe lakmoesproef (2)

155

Tsja, daar kan ik na gisteren niet omheen: ook de Rotterdamse GroenLinks-wethouder Orhan Kaya weigert zich uit te laten over de Armeense genocide. Gelukkig geeft hij op zijn persoonlijke pagina bij de gemeente wel een hint: zijn favoriete boek is Sneeuw van Orhan Pamuk. Eerder dit jaar werd Pamuk door Turkse nationalisten voor de rechter gesleept omdat hij de Armeense genocide luid en duidelijk erkende.

Overigens vind ik je totaal onthouden van commentaar nog net even iets eleganter dan roepen dat het maar eens onafhankelijk onderzocht moet worden, zoals Kaya’s collega Hamit Karakus (PvdA) bepleit. Dat is namelijk al lang gebeurd. Ja, er was sprake van genocide. Niet zo systematisch als door de nazi’s, maar beter georkestreerd dan in Rwanda.

Update een dag later: dit is duidelijker.

Yeah! Yeah! Yeah! Yeah!

151

Vanavond in Waterfront: releaseparty van een gecombineerde 7″ single van The Riplets en The White Suicide.

The Riplets kun je niet zien zonder verliefd op ze te worden. Drie meiden met drum, bas en gitaar. Denk: Joan Jett & the Blackhearts – zo klinken ze ongeveer. Knetterhard, retesnel en charmant tegelijk. Een van de leukste bandjes van Rotterdam van dit moment. Yeah!

Collegeprogramma

148

Ik zou liegen als ik zei dat ik meteen warm werd van de berichten over het collegeprogramma. Na lezing van het volledige programma ben ik wat optimistischer. Om Leefbaar Rotterdam de wind uit de zeilen te nemen wordt er veel poeha gemaakt over de niet zo heel bijzondere veiligheidsparagraaf. Daarachter gaan echter veel waardevolle initiatieven schuil.

De 200 miljoen euro voor sociale participatie uit het coalitieakkoord is gevonden. De helft daarvan komt uit structurele middelen. De milieuambities zijn omhoog geschroefd. Rotterdam wil een topper worden in de ranking van Natuur en Milieu. Al met al zit er voor GroenLinks meer dan genoeg in om deelname aan dit college te rechtvaardigen.

Over cultuur wordt weinig gezegd, behalve dat het heel belangrijk is. Het enige concrete is de reservering van geld voor de bouw van een nieuw urban podium. Toch een beetje raar als de problemen in de popsector nu juist aangeven dat er een zalenoverschot is. Het probleem zit in gebrek aan programmeringsgeld, niet aan beton. Benieuwd hoe dat uitgewerkt gaat worden.

Geluk

144

Interessant debat deze avond, georganiseerd door de RRKC, het eerste in een serie over geluk. Onder leiding van Michael Zeeman, zodat je zeker weet dat het ontzettend gaat uitlopen.

In een eerste ronde verdedigde schrijver Marcel Möring de stelling ‘happiness after pain’, ofwel je moet er stevig aan gewerkt hebben om geluk te bereiken. Hetgeen bevestigd werd door de hoogleraren Arjo Klamer en Ruut Veenhoven. Geluk is duurzamer naar mate je meer het gevoel hebt het verdiend te hebben. Klamer ontraadde dan ook eenieder het meedoen aan loterijen. Als je wint, ben je even heel gelukkig, maar daarna wordt het steeds minder. Uiteindelijk belanden veel loterijwinnaars onder het geluksniveau van voor hun winnende lot.

Scherp was in de tweede ronde de bijdrage van rechtsfilosoof Gijs van Oenen. Hij analyseerde dat in de jaren tachtig en negentig zoveel nadruk heeft gelegen op individueel materieel geluk dat we daar nu de weerslag van ondervinden. We zijn defensief geworden en vragen om veiligheid als belangrijkste maatschappelijke thema. Niet langer willen we iets bereiken, we willen niks verliezen.

Dat was uiteraard koren op de molen van Orhan Kaya, de GroenLinks wethouder van cultuur en participatie, die juist een omslag naar positief denken in de stad wil bewerkstelligen. Hij ook was de enige die erin slaagde aan Zeemans dodelijke ernst te ontkomen en regelmatig een geamuseerde lach op het gezicht te toveren. Ook een manifestatie van geluk, zou je zeggen.

Kom maar op met dat handje

137

Interessante zaak in Rotterdam. Faizel Enait, die zegt vanwege zijn geloof vrouwen geen hand te mogen geven, is om die reden een baan als klantmanager bij de gemeente geweigerd. Hij heeft een klacht ingediend wegen discriminatie op basis van geloof. De gemeente heeft een tegenklacht ingediend wegens discriminatie op basis van geslacht. In reactie waarop Faizel nu ook gestopt is mannen een hand te geven. Vriend en vijand zijn het er overigens over eens dat Faizel een uiterst beleefde en voorkomende man is.

Tsja, wat moet je daar nou mee. Doe nou niet zo ontzettend moeilijk, man, is mijn voornaamste gedachte. De handjesweigeraar functioneert al jaren prima in de cliëntenraad, een omgeving met een beperkt aantal mensen die best willen wennen aan zo’n persoonlijke tic. In andere gesloten omgevingen hoort het ook geen probleem te zijn – ieder mens heeft recht op eigenaardigheden. Maar dan toch naar een representatieve functie solliciteren. Dan krijgt een punker ook te horen dat die hanekam eraf moet.

De commissie gelijke behandeling zal er wel een ingewikkeld juridisch verhaal over rechten en vrijheden van maken, maar eigenlijk gaat het daar niet om. Dit is doelbewust treiteren. En dat dient niet beloond te worden.

Pop in Rotterdam

127

De Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur heeft vandaag een rapport uitgebracht over de staat van de Rotterdamse popsector. Daar staat in wat we al wisten: de poppodia kampen met chronisch geldtekort en blijven bovendien inhoudelijk achter bij clubs als Off_Corso. Nighttown is onderuit, Waterfront balanceert op het randje, Baroeg is kopje onder geweest en weer min of meer boven.

Hopelijk komt er nu politieke actie om de hele sector weer wat overeind te helpen, want potentie is er genoeg, constateert ook de RRKC. Alleen is wel een krachtige herstructurering nodig en dat zal niet gratis zijn. Dat wordt de eerste echt grote uitdaging voor Orhan Kaya, de nieuwe GroenLinkse wethouder van cultuur.

PS: Ik ga de komende weken ertussenuit. Voorlopig geen nieuwe posts.

Roots en routes

124

Roots en routes is een internationaal project om muzikaal getalenteerde jongeren met verschillende culturele achtergronden bijeen te brengen en te begeleiden. Dat leidde in Rotterdam het afgelopen seizoen al tot mooie optredens onder auspiciën van het World Music and Dance Centre. Afgelopen week was er een summer school in Waterfront, vanavond afgesloten met een heerlijk optreden. Het zijn van die momenten waarop je weer precies weet waarom je gelooft in een multicultuur.

Kerken op straat

118

Er zijn in Rotterdam ruim honderd kerkgemeenschappen van migranten. Ongeveer eenderde daarvan kampt met huisvestingsproblemen. Ze zitten te krap, op de schop of zelfs buiten, wat met dit weer niet zo’n heel grote straf is. Robert Calvert, dominee van de Schotse kerk, een van de oudste migrantenkerken van Rotterdam, heeft het op zich genomen al die kerken te verenigen om zo gezamenlijk hun verdiensten en problemen te kunnen aankaarten bij de gemeente. Daar heeft de overheid belang bij, want de kerken zijn vaak de beste manier om deze groepen migranten te bereiken.

Vandaag hebben we voor het eerst om tafel gezeten om te kijken hoe we dit het best kunnen aanpakken. Tenslotte steunt de gemeente Rotterdam al wel de koepel van moslim migranten. Amsterdam heeft op dit terrein reeds een actief beleid, deels voortgekomen uit de Bijlmerramp, toen de overheid besefte hoe ontzettend belangrijk de kerken ter plekke waren bij de opvang van getroffenen. Kortom, er zijn redenen genoeg waarom Rotterdam dit initiatief zou moeten omarmen. De lobby kan beginnen.

Zee times, zee are achangin’

117

Altijd leuk je stad eens van een andere kant te zien, want dan ontdek je altijd wel iets nieuws. Tot vandaag dacht ik bijvoorbeeld dat Rotterdam alleen bij Hoek van Holland een echt strand had, en aan de voet van de Erasmusbrug een nepstrand, dat wil zeggen, een vracht zand die op de kade gestort is, met een paar palmen in potten ernaast. Maar vandaag, vanaf het jacht van een kennis, zag ik ineens dat er tussen het Drinkwaterterrein en de Brienenoordbrug nog twee echte strandjes liggen, met direct toegang tot het niet al te apetijtelijke Maaswater.

Ja, zei mijn gastheer, wiens vader ooit als portier bij een van de werven daar in de buurt werkte, daar had hij vroeger ook nog wel gezwommen. Als elfjarige was hij tijdens een extreem koude winter nog eens door het ijs van de bevroren rivier gezakt. Kijk, daar lag nog de overwoekerde helling van een werf. En vroeger stonden er honderden meters lange fietsfiles bij de inmiddels afgebroken Maasbruggen. Als je moest pissen, deed je dat bij de bogen van wat nu Waterfront is.

Enquêtegolfje

109

Bel mij onder etenstijd met een vragenlijstje en je krijgt nul op het rekest, maar stuur mij een formulier toe en ik ben altijd bereid er bij het ontbijt even naar te kijken. Twee keer zelfs in de afgelopen week. Eerst kwam het RIVM met een vraag over mijn beleving van mijn leefomgeving, waarbij het voor een belangrijk deel geluidsoverlast door verkeer ging. Vandaag heb ik een enquête van DCMR ingevuld over risicobeleving. Daarbij bedoelen ze dan vrachtwagens met gevaarlijke stoffen die op mijn stoep omkantelen, een enorme fik of terroristen die van boem gaan.

Helaas was geen van beide vragenstellers echt geïnteresseerd in mijn beleving van de beroerdste omgevingsfactor, namelijk de luchtkwaliteit. Het meetstation van DCMR in Rotterdam noord meldt voor de afgelopen week veel fijnstof, met een piek naar ‘slecht’. Stikstofoxiden: niet best. Tolueen: ook regelmatig in het oranje. Alleen ozon blijft consequent in het veilige gebied. Het is vandaag een mooie dag, maar ik heb de Erasmusbrug vanuit mijn werkkamer wel eens helderder zien liggen.