Resultaten voor de zoekvraag watt

Nee, GroenLinks verstopt geen lastenverzwaring

De stelling

Lijsttrekker Lodewijk Asscher (PvdA) schoof aan bij WNL. Hij verdedigde zijn GroenLinks-collega Jesse Klaver tegen een karakteraanval van de Telegraaf, maar viel wel zijn partijgenoot Jeroen Dijsselbloem bij in diens Twitter-aanval op het GroenLinkse belastingplan. Quote (8:30):

We hebben deze week doorrekeningen gehad. Wat ben je nu eigenlijk van plan. En dan is dat meer dan alleen zeggen: ik ben voor verandering. Als je plannen betekenen dat er belasting komt voor ieder gezin van boven de achthonderd euro en je verstopt dat in je programma, dan mag dat ook gezegd worden.

Dus de vraag is: heeft GroenLinks werkelijk een lastenverzwaring van meer dan 800 euro verstopt in zijn programma?

Lees verder Nee, GroenLinks verstopt geen lastenverzwaring

Zogenaamd WaterFront loopt tegen de lamp

Tot een maand of wat geleden heb ik de website waterfront.nl in de lucht gehouden met de volgende tekst: “Het Rotterdamse poppodium WaterFront was tot 1 januari 2009 gevestigd aan de Boompjeskade. Daarna gingen de activiteiten over naar WATT, dat helaas anderhalf jaar later failliet ging. De Stichting Popverzamelgebouw Rotterdam die WaterFront exploiteerde bestaat nog en ontfermt zich over de archieven van WaterFront en WATT. Ze heeft niks te maken met de huidige exploitant van het pand aan de Boompjeskade, die ten onrechte ook de naam WaterFront gebruikt.”

De Stichting Popverzamelgebouw Rotterdam is al twee jaar geleden opgeheven, maar het leek me belangrijk ons te blijven distantiƫren van de huidige exploitant. Die deugde namelijk niet. Net nu ik de site heb opgeheven, barst de bom: Miljoenenfraude rond pand Boompjeskade (ook bij AD en NOS). Er zullen de komende dagen nog meer gory details vrijkomen, schat ik zo in.

Lees verder Zogenaamd WaterFront loopt tegen de lamp

Adviezen voor cultureel ondernemerschap

Sinds 1999 houd ik me bezig met de zakelijke kant van de cultuur. In alle enthousiasme over wat er wordt gemaakt, wil de bedrijfsvoering wel eens ondergesneeuwd raken. Daar komt bij dat de politiek doorgaans grote belangstelling voor de cultuur heeft, wat ook niet altijd tot aandacht voor economische soliditeit leidt. Naast twintig jaar ervaring met cultureel ondernemerschap breng ik vooral wiskundig inzicht mee: ik haal uit een cijferbrij snel de opvallendste informatie.

Mijn opdrachtgevers zijn merendeels kleine en middelgrote (omzet tot circa vijf miljoen euro) instellingen. Enkele voorbeelden van dingen die ik doe of gedaan heb (uiteraard zelden in mijn eentje):

  • Jaarlijks beoordeelt Rotterdam Festivals alle plannen van culturele festivals voor het jaar erop. Ik begeleid al ruim vijf jaar dat proces als extern adviseur met oog op de bedrijfseconomische onderbouwing.
  • Voor een theater dat een nieuw gebouw zou betrekken rekende ik de benodigde investeringen en de exploitatiebegroting door, zodat de instelling goed met de gemeente kon onderhandelen over de haalbaarheid van het project.
  • De Grote Rotterdamse Kunstkalender was op zoek naar financiering. Ik bedacht een succesvol model van crowdfunding.
  • Een educatieve instelling had financiĆ«le problemen, maar wist niet precies waar die vandaan kwamen. Ik rekende de exploitatie door om te laten zien op welke plek het verband tussen inkomsten en uitgaven zoek was.
  • Een aantal instellingen had samen een nieuw gebouw betrokken, maar kwam erachter dat de vooraf opgestelde exploitatiebegroting niet klopte. Ik pluisde het probleem uit en zette opties op een rij om de schade op een redelijke wijze te verdelen onder de stakeholders.
  • De gemeente Schiedam hernieuwde het evenementenbeleid. Ik schoof aan om aanvragen van organisatoren te beoordelen op het getoonde culturele ondernemerschap en de soliditeit van de bedrijfsvoering.

De harde leerschool hiervoor waren de poppodia WaterFront en Watt. De eerste vroeg mij als voorzitter om een harde sanering te begeleiden. Na een aantal jaar was de organisatie gezond genoeg om de wankelende concurrent Watt over te nemen. Dat was nodig, omdat uit mijn berekeningen bleek dat Rotterdam te klein was voor twee poppodia met meerdere zalen (sowieso vind ik dat teveel cultuurgeld gaat zitten in gebouwen, die vervolgens niet volledige benut worden). Watt ging na anderhalf jaar failliet, nadat de gemeente toegezegde steun introk. De Rotterdamse rekenkamer pleitte de bestuurders van Watt vrij, maar dat was een schrale troost.

Ik ken dus zowel de leuke als de minder leuke kant van het culturele bedrijf. Dat leidt tot nuchtere adviezen met oog voor al het moois dat er gemaakt wordt.

Voorlopig geen groot poppodium in Rotterdam

Vandaag spreekt de rechter het definitieve faillissement uit van stichting CAR, de exploitant van poppodium Watt, dat bijna drie jaar geleden ten onder ging. Daarmee is een streep gezet onder expertise die in ruim veertig jaar was opgebouwd. Het opnieuw opbouwen van een organisatie die in staat is een groot poppodium te runnen gaat ofwel veel tijd ofwel veel geld kosten. Dat laatste is er momenteel niet.

Lees verder Voorlopig geen groot poppodium in Rotterdam

Tinymusic pikt erfenis WaterFront op

1771

Eergisteren kreeg ik een cd’tje in handen gedruk van Tinymusic, een jonge Rotterdamse organisatie die op kleine schaal concerten organiseert. De cd, vol mooie liedjes waarin ik opvallend vaak Leonard Cohen vond doorklinken, wordt gratis uitgedeeld aan bezoekers van de concerten.

Tinymusic is een van de tekenen dat de Rotterdamse popcultuur ondanks tegenwerking vanuit het stadhuis niet stuk te krijgen is. De kleine concerten van onbekende bands passen in de traditie van het Cantina Sidekick programma van WaterFront. Met Heidegger is er ook al een nieuwe zaal voor het alternatievere aanbod.

Kortom, terwijl ik me voorbereid op de rechtszaak rondom Watt (eerste akte vermoedelijk nog dit najaar), draait de jonge stad op volle toeren om de schade te repareren.

Fair Game zonder hoogtepunten

1689

De camera staat bijna nooit stil in Fair Game, de film over de affaire Plame, waarbij de eerste regering Bush een onwelgevallige diplomaat strafte voor een kritisch artikel over de Tweede Golfoorlog door de identiteit van zijn vrouw als CIA-agent te lekken.

De film kiest onomwonden voor het perspectief van Joe Wilson en zijn vrouw Valerie Plame. Zij hebben officieel onderzoek gedaan naar massavernietigingswapens in Irak en zijn tot de conclusie gekomen dat die er niet zijn. Dat is informatie die de regering slecht uitkomt, want de oorlog moet er komen. Dus wordt alles in het werk gesteld om het echtpaar in een kwaad daglicht te stellen. De eenling tegen de macht – het is een bekend succesgegeven in Hollywood-thrillers.

En daar zit ook een beetje het manco van de film: het wil maar geen thriller worden, ondanks de snelle camerawisselingen en opzwepende muziek. Aan het gegeven ligt dat niet. De makers hebben simpelweg teveel in één film willen proppen, zodat er geen ruimte is om naar hoogtepunten toe te werken. Het resultaat is een aardige, maar vrij vlakke film, gedragen door uitstekend acteerwerk van Naomi Watts en Sean Penn, die er wel goed in slaagt verontwaardiging op te roepen over deze kwalijke episode in de Amerikaanse geschiedenis.

Niks mis met Rotterdamse dance

1684

Het was een curieuze samenloop van omstandigheden afgelopen weekend. Terwijl Ted Langenbach groots aankondigde dat hij de Rotterdamse clubscene uit de malaise gaat trekken (met subsidie, hoopt hij), leverde de Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur juist een rapport af met als boodschap dat de sector vitaal is en geen gemeentelijk initiatief behoeft. Ze moet gewoon wat creatiever zijn.

Heel voorzichtig suggereert de RRKC dat de gemeente misschien wel in de popsector zou moeten investeren. Iets vergelijkbaars valt op te maken uit een kadertje dat Rotterdam Festivals schreef bij de vandaag geopenbaarde evenementenkalender voor 2011. De popinfrastructuur is door het wegvallen van Watt beschadigd en de dancesector heeft het niet makkelijk, maar het antwoord zal toch vooral uit de sector zelf moeten komen, door werkelijke samenwerking. Ik help hopen dat gaat werken.

Nu het woord ‘Watt’ dan toch gevallen is: er zou toch een rapport van de rekenkamer komen? Jazeker, daar wordt op het stadhuis dezer dagen nerveus over overlegd. De bedoeling is nu dat het eind november openbaar wordt.

Die wil ik ook

Groene gevel Westblaak door architectenburo Kühne & Co - 1573

In het eerste ontwerp van Watt zat een fraaie groene wand over de hele gevel aan de kant van het Wijkpark Oude Westen. Door geldgebrek wordt het nu waarschijnlijk een kleinere, soberder variant. Als het überhaupt al lukt.

Dus ja, dan lees ik wel met enige jaloezie het bericht dat het Rotterdam Climate Initiative de portemonnee trekt voor een joekel van een groene wand aan de parkeergarage Westblaak, als zal de Deense eigenaar ook een duit in zakje doen. Meer pilots volgen, staat er in het persbericht. Ik steek nog maar eens nadrukkelijk mijn vinger op.