Als advocaat probeer je soms de wet een beetje op te rekken ten gunste van je cliënt. Dat snap ik best. Maar als senator moet je juist de (grond)wet boven alles stellen en mag je juridische zuiverheid geen onderwerp van discussie zijn.

Door op verzoek van haar cliënt Ayaan Hirsi Ali uit de school te klappen over beveiligingsafspraken heeft GroenLinks senator Britta Böhler zichzelf en de partij op dit laatste punt geen dienst bewezen. Het is misschien niet strafbaar en de stukken zelf stellen weinig voor, maar de vraag is toch of je haar kunt vertrouwen met een staatsstuk waar ‘vertrouwelijk’ boven staat.

Het meest valt Britta echter kwalijk te nemen dat ze partijleider Femke Halsema kwetsbaar heeft gemaakt voor vragen over haar integriteit. De vraag dringt zich immers op of Femke zich in het debat over de beveiliging van Hirsi Ali voor het karretje van Britta’s advocatenpraktijk heeft laten spannen. Ik neem aan dat dit niet het geval is, maar politiek gaat voor een belangrijk deel over schijn vermijden. Nog zo’n incident is uiterst onwenselijk.

Er zullen ongetwijfeld meer haken en ogen aan zitten en puur juridisch is de actie misschien best verdedigbaar, maar in het belang van de beeldvorming voor de partij zal Britta moeten kiezen: óf spraakmakende cliënten vertegenwoordigen, óf senator voor GroenLinks. Voor de combinatie van beide heeft ze zich gediskwalificeerd.

En inderdaad, het is vandaag Ehsan Jami versus Ayaan Hirsi Ali in de Volkskrant. Er is bonje in Ehsans steuncomité en het gaat alleen nog over gedoe eromheen in plaats van godsdienstvrijheid. Des te verstandiger dus dat Femke Halsema indertijd weigerde te tekenen.

Bij Ayaan valt iedereen nu ineens over de kosten van haar beveiliging. Haar medestanders van kort geleden laten haar als een baksteen laten vallen, terwijl nota bene Femke er vragen over stelt. Hoewel ik zo mijn twijfels heb over de noodzaak haar in de VS zwaar te beveiligen, vind ik wel dat de staat ervoor mag opdraaien. Ik ben nu eenmaal niet van de Amerikaanse school, die vindt dat je gewoon een pistool moet kopen als je bedreigd wordt.

Femke kent haar pappenheimers. Dus kon ze gisteren in haar speech rustig refereren aan de sexy cartoon op GeenStijl, waarheen ik hier geen link hoef te leggen, omdat jullie hem stiekem toch allemaal al gezien hebben, ookal ontkennen jullie het. En dus weet ze ook best wat jullie dachten toen jullie vanochtend over de hoed hoorden. Jullie dachten: hoe zou dat eruit zien?

En dan ben ik politiek incorrect genoeg om het even voor jullie in elkaar te fotosoepen. Zo dus:

Inderdaad, geen gezicht. Hoofd en hoed hebben niet dezelfde mate van finesse. Een professionele hoedenmaker hoort zoiets niet te overkomen. Dit is meer iets voor Krista van Velzen.

Het is binnen GroenLinks natuurlijk een beetje een gniffelonderwerp, leiderschap, want ja, dat is nu eenmaal iets dat we eerder gedogen dan voorstaan, maar toch slaagde een volle tent erin om er ongeneerd over te discussiëren – met de nodige VVD-grappen tussendoor, dat wel.

Sommigen pleitten voor meer regie van bovenaf om de effectiviteit van de partij te verhogen, anderen wilden juist de zeggenschap van de basis sterker verankeren. Femke Halsema betoogde hartstochtelijk dat zij het verdiende gewantrouwd te worden. Maar of dat wantrouwen asjeblieft een beetje flexibel kon zijn, zodat haar tegenargumenten niet van een teflonlaag van onverzettelijkheid zouden afglijden.

Tsja, wat moet je daar nou mee als panellid partijtoekomst? Het is onmogelijk hier een consensus uit te destilleren. Het beste wat we kunnen doen is een aantal heldere alternatieven om aan het congres voor te leggen.

Het is 11 september, kortom een uitstekend moment om nog eens de aandacht te vestigen op moorddadige tendensen in islamitische kringen, middels een verklaring over vrijheid van godsdienst, die toch vooral een beschuldigende vinger uitsteekt naar conservatieve moslims die agressief reageren op afvalligen.

Van GroenLinks en Dierenpoes tot de partij van Knetterzegger, uit alle hoeken en gaten komen de ondertekenaars. Dat is ook mogelijk, want het is een vrij holle verklaring, die nog eens de aandacht vestigt op rechten die al wettelijk zijn vastgelegd, maar waarvan de handhaving weerbarstig is.

Harstikke sympathiek, niks tegenin te brengen zelfs, en toch. I smell a rat, zoals de Amerikanen zeggen. De timing is dubieus, de uitlatingen van initiatiefnemer Ehsan Jami zwabberen en dan ga ik me toch afvragen waar die lijst van ondersteuners nog meer voor gebruikt gaat worden. Onder deze tekst sec had Femke Halsema best haar naam kunnen zetten, maar ik vind het verstandig dat ze het niet gedaan heeft.

Goedemiddag, daar is uw paranoïde racist weer even met een mening over het uitgebreide epistel (.pdf) van de Zuid-Hollandse statenfractie. Helaas staat daar weer weinig meer in dan dat ze ontevreden zijn over de kandidaatstellingsprocedure van de Eerste Kamer en dat het toch helemaal niet gek is om voorkeursstemmen uit te brengen. Kortom, ze gaan nog steeds niet in op de reden waarom ik (en velen met mij) pissig zijn. Nog maar een keer:

(1) Dat die procedure niet lekker zit, is zo onderhand algemeen aanvaard. Wanneer je zelf ook denkt dat Femke Halsema het met je eens is, wat is dan nog de ratio van een ‘waarschuwing aan de partijtop’?

(2) Waarom zijn voorkeursstemmen bij de senaatsverkiezingen het juiste middel om te partijtop te waarschuwen? Zijn voorkeursstemmen niet bedoeld als middel om een volgens jou meer geschikte kandidaat in de senaat te krijgen?

(3) Als je van plan bent een congresbesluit te negeren, ookal heb je daar het wettelijke recht toe, zou je daarbij dan niet wat openlijker te werk gaan? Wanneer je in staat bent achteraf via internet te communiceren, kan dat vooraf ook. Heel leuk dat er in beperkte kring wat gesmoesd is, fijn ook dat het met Jan Laurier is kortgesloten, maar het beoogde slachtoffer, Herman Meijer, wist van niks.

Aanstaande woensdag vergaderen de leden van de afdeling Rotterdam. Ik heb zo’n vermoeden dat die nog wel wat te verhapstukken hebben met de provinciale fractie en bestuur. Antwoord op bovenstaande vragen zou in elk geval een mooi begin zijn om mijn vertrouwen terug te winnen.

Yo! De media hebben het manifest ontdekt, opgebakken en van een knapperig randje voorzien. GroenLinks-watcher Yvonne Doorduyn van de Volkskrant weet precies het cruciale citaat eruit te pikken: “De partijcultuur is ver-Den Haag-d, eendimensionaal, topdown en gesloten. Critici worden weggezet als zeurkousen die in het verleden leven. Het congres is verworden tot een applausmachine voor de partijleider.”

Nou, beste GroenLinks leden, daar kunt u het mee doen. U bent niet in staat tot zelfstandig nadenken en loopt willoos achter de eendimensionale partijtop aan. Toen u het verkiezingsprogramma goedkeurde en Femke Halsema tot lijsttrekker koos, was u een applausmachine, allicht zonder het zelf te weten, maar toch. Kijk, aan dit soort emotionele chantage heb ik dus een bloedhekel.

Lees verder GroenLinksers zijn volgzame uilskuikens

Dat was balen. Net toen Femke Halsema klaar was met complimentjes uitdelen en de kritische noten over de regeringsverklaring in het bakje wilde strooien, werd ze weggedraaid voor de reguliere programmering. Maar ze had haar quote van de dag toen al gescoord in debat met Geert Wilders (die met zijn groep tegenwoordig overigens in de oude GroenLinks kamers zetelt).

Ok, vrije weergave: “Geert, dat is leuk hoor, dat je vindt dat Nebahat en Ahmed de schijn tegen hebben met hun dubbele nationaliteit, maar toen je maatje Dion de schijn tegen had dat hij vrouwen in elkaar mepte, zei je nog dat schijn niet telde. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Meet je niet een beetje met twee maten?”

Ik hoop dat dit het moment was waarop de fotograaf deze foto maakte.

Het emancipatiebeleid ademt een islamitische hoofddoekjeslucht, zei Femke Halsema vanochtend in de Volkskrant. Pardon, dat zei ze niet. Ze zei dat het medisch-ethische beleid van het nieuwe kabinet een christelijke spruitjeslucht ademt.

Ik weet dat ik op alle slakken zout leg, maar ik heb gewoon een hekel aan het gebruik van het woord ‘christelijk’ als synoniem voor ‘bekrompen’, ‘achterlijk’ of iets anders dat weinig waardering uitdrukt. Dan kun je iedere keer wel weer zeggen dat je het zo niet bedoeld hebt, maar het verraadt toch een visie op religie die, laten we zeggen, enigszins beperkt is.