Blogs met de tag robotica

De Super aEgis II is een slim kanon dat volautomatisch personen kan detecteren en ze naar een andere wereld helpen. Hij is vooral populair in het Midden-Oosten, waar hij wordt ingezet om militaire bases te bewaken. Alle opdrachtgevers tot nu toe hebben een aanpassing gevraagd van het Zuid-Koreaanse bedrijf dat ze maakt: niet schieten zonder menselijke tussenkomst. Maar de killer robot is dus een feit – al spreekt de branche liever van lethal autonomous weapons. Dat klinkt minder confronterend.

Logisch dat tijdens de controversiële wapenbeurs DSEI van 2017 een conferentie gewijd werd aan de mogelijkheden en risico’s van robots op het slagveld. Zelfs wanneer je om ethische redenen zelf geen robots zou willen inzetten, moet je als leger immers rekening houden met een vijand die dat wel doet.

Lees meer De ethiek van een robotleger (2)

Twee schijnbaar tegengestelde bewegingen zijn zichtbaar in de militaire technologie: enerzijds nemen robots meer taken van militairen over, anderzijds neemt het morele gewicht van door militairen te nemen beslissingen toe.

Volgens de planning beschikken de Verenigde Staten in 2034 over een autonoom opererend robotleger. Dat klinkt als science fiction, maar de ontwikkelingen gaan snel. In Irak worden zo’n 20.000 robots ingezet, de meeste vliegend. Deze worden nog op afstand bestuurd, maar de eerste autonome apparaten worden in 2015 verwacht.

‘Een van de vragen die dit opwerpt is of dit soort wapens – want dat zijn het – voldoen aan de beginselen van het internationaal humanitair oorlogsrecht’, zegt mr.dr.ir. Lambèr Royakkers. Het is immers de vraag of zelfstandig opererende robots niet de verleiding groter maken om onnodige schade en slachtoffers te maken, en of ze betrouwbaar het onderscheid kunnen maken tussen burgers en militairen. ‘Bij onbewapende robots, die bijvoorbeeld een ruimte verkennen voor soldaten binnengaan, zie ik geen probleem. Maar bewapende robots, die zelf beslissingen over leven en dood nemen, zouden verboden moeten zijn. De risico’s die verbonden zijn aan bewapende robots zijn namelijk zo groot dat ze onaanvaardbaar zijn. Niemand kan voorspellen hoe ze zich gedragen in dynamische en complexe omgevingen, en bijvoorbeeld bij een defect.’

Lees meer De ethiek van een robotleger (1)

Mooi boek om aan meegewerkt te hebben: Robotisering en automatisering op de Werkvloer, een handleiding voor bedrijven die voor ingrijpende digitale beslissingen staan. Wat zijn de kosten en baten van een investering? Wat betekent het voor het personeelsbestand? De credits voor het onderzoek gaan uit naar de Tilburgse en Rotterdamse academici wier bijdragen ik als eindredacteur aan elkaar smeedde.

Lees meer Eindredactieklus: Robotisering op de Werkvloer

Automaten nemen steeds meer taken over van mensen. Niet zo gek dus dat apparaten steeds vaker ‘menselijke’ eigenschappen toebedacht krijgen. Maar wat zegt dat over de automaat? En over ons?

Al in de jaren zestig verklaarde een van de pioniers van de kunstmatige intelligentie, Joseph Weizenbaum, dat de vraag of computers konden denken niet een feitelijke vraag was, maar een ethische. Het gaat er niet om wat robots allemaal kunnen, maar of ze er verantwoordelijkheid voor dragen. Anders gezegd: enkele cruciale eigenschappen van de menselijke geest zitten niet in de die geest zelf, maar zijn een product van hoe we ertegenaan kijken.

Die discussie wil David McFarland dan ook niet voeren in ‘Guilty robots, happy dogs’. Het gaat weliswaar bijna helemaal over automaten, maar het eigenlijke onderwerp is het menselijke voorstellingsvermogen. Waarom schrijven we bepaalde eigenschappen van onszelf toe aan dieren en apparaten? McFarland, emeritus hoogleraar zoölogie te Oxford, is niet de eerste die deze vraag stelt, maar hij geeft wel een mooi overzicht van de antwoorden die in de loop der eeuwen de revue passeerden.

Lees meer Lees de gedachten van de hond of de robot