Kerkenpad (3)

047

Elf uur ’s ochtends, de Evangelische Broedergemeente aan de Annastraat. Hoewel van oorsprong Moravisch is dit de facto een Surinaamse kerk. Dat komt omdat de Nederlandse tak van de Moravische broeders zijn zendingsinspanningen op Suriname geconcentreerd heeft.

Toch een beetje gek om een bomvolle kerk vol Surinamers in een klassieke protestantse liturgie ‘Voor mijne schuld droeg Hij smaadheid en hoon’ te horen zingen. Dat ligt uiteraard aan mij. Het cliché in mijn hoofd wil dat ouderwetse Nederlandse gezangen door uitsluitend blanke gemeentes gezongen dienen te worden, terwijl Surinamers het bij ‘Gran Gado, glori de fu Yu’ dienen te houden. Weer een uiterst leerzame ochtend dus.

Landgenoten! Spreekt Nederlandsch! (3)

046

Na de centrale markt vorige week zaterdag en de Grote Visserijmarkt afgelopen donderdag is de Afrikaandermarkt vandaag aan de beurt voor onze actie ‘Spreekt Nederlandsch’, waarbij we het college een handje helpen door mensen terecht te wijzen als ze in het openbaar een andere taal dan Nederlands spreken. De reacties vertonen inmiddels een lijn: negeren, verbazing, ingehouden woede. Als we het uitleggen, breekt de lach door.

Absoluut een leuke actie om mensen mee aan te spreken, beter dan ‘mag ik u een foldertje aanbieden?’ We krijgen ook wat negatieve reacties (‘jullie discrimineren de autochtonen!’), maar de meeste zijn positief. Er komen ook de nodige mensen spontaan op ons af om sympathie te betuigen.

Overigens is het Rotterdamse sprachverbot inmiddels ook doorgedrongen tot Duitse en Turkse kranten. Als ik niet zo overtuigd was dat het binnenkort afgelopen is met de flauwekul, zou ik me bijna voor mijn stad gaan schamen.

Afghanistan

045

Kleine demonstratie tegen uitzending van Nederlandse troepen naar Uruzgan vanavond tegenover het Rotterdamse stadhuis. Ik ging namens GroenLinks een kijkje nemen, maar het gezelschap hield er een wel heel radikale opvatting op na over de reden van de missie.

Het risico van Amerikaanse imperiumvorming met militaire middelen is echter niet zo heel erg groot, als je ziet hoeveel moeite de yankees hebben om een handjevol opstandelingen in Afghanistan en Irak te grazen te nemen. Sowieso is geen enkele grootmacht ooit gelukkig geworden van pogingen om Afghanistan in zijn imperium op te nemen.

Lees verder Afghanistan

Peiling

043

Ha, een peiling! Altijd leuk! Twee maanden geleden had Leefbaar Rotterdam bijna een absolute meerderheid, deze keer is het de PvdA. Marco Pastors verscheen met een zuur Melkertlachje op tv om te vertellen dat hij dit niet geloofde, dat zijn partij nog maar negen zetels zou overhouden. En eerlijk gezegd deel ik die mening, al is die ene zetel van GroenLinks natuurlijk ook een reden om vraagtekens te willen zetten bij deze peiling. Hoe dan ook, zulke enorme zwaaien in de peilingen geven je wel een beetje het gevoel dat je campagne aan het voeren bent voor een tombola.

SKIN

044

Weinig mensen realiseren zich dat er in Rotterdam evenveel allochtone christenen zijn als allochtone moslims. Die christenen hebben zich verenigd in SKIN Rotterdam (SKIN staat voor Samen Kerk in Nederland). Vanavond kwamen de Rotterdamse migrantenkerken voor het eerst samen in de Schotse kerk, waar ik anderhalve week geleden al even was.

De kerken pikken veel werk op dat de overheid laat liggen, vooral bij het opvangen van kwetsbaren, verslaafden, daklozen, illegalen. En ze willen graag wat erkenning daarvoor, want ze hebben het gevoel dat het bij het geloof alleen nog maar over moslims gaat in deze stad. Onder leiding van Pastor Arie van Messiah TV wordt een voorstelronde gedaan, en veel gebeden. Bless all of you!

De bijeenkomst is mede bedoeld om wat politici aan het woord te laten. Alleen de partijen die toch al vinden dat er niet zo moeilijk gedaan moet worden over de rol van geloof in de samenleving, geven acte de présence: CDA, GroenLinks, ChristenUnie en SP. Helaas is er alleen kort de tijd om de aanwezigen toe te spreken, gelukkig gevolgd door thee met cake en alle gelegenheid om persoonlijk met mensen te spreken. Veel applaus, veel warme woorden.

Landgenoten! Spreekt Nederlandsch! (1)

041

Om het stadsbestuur een handje te helpen gaan we vandaag op de markt ter hoogte van de Hoogstraat mensen benaderen die in het openbaar een andere taal dan Nederlands spreken. Zij zullen erop gewezen worden dat het stadsbestuur hun handelswijze afkeurt.

De zopas geïntroduceerde Rotterdam Code vraagt immers van alle Rotterdammers dat ze op straat Nederlands spreken. Wethouder Leonard Geluk denkt dat dit nodig is, omdat anderen zich bij het horen van een vreemde taal unheimisch zouden kunnen voelen. Ex-wethouder Marco Pastors heeft geklaagd dat metroreizigers het nu niet verstaan als Marokkaanse medereizigers in hun eigen taal bezig zijn een tasjesdiefstal voor te bereiden. Dat moeten we natuurlijk niet hebben. Tasjesdieven dienen hun plannen verstaanbaar te communiceren.

Omdat het vanwege de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting onmogelijk is het Nederlands wettelijk af te dwingen, zullen burgers elkaar hierop moeten aanspreken. Om te kijken wat het effect daarvan is, gaan we het eens uitproberen. Verslag later.

Landgenoten! Spreekt Nederlandsch! (2)

042

Het is even lastig om de juiste te toon te vinden, maar dan gaan we met z’n drieeën lekker aan de slag om mensen aan te spreken als we een vreemde taal horen. De meesten negeren ons begrijpelijkerwijs, als we een opmerking maken. Sommigen schrikken, anderen horen aan de toonzetting meteen dat het een grap is. Een moeder en zoon uit Capelle vertellen dat ze bij Kralingse Zoom nog tegen elkaar gegrapt hebben: vanaf nu alleen maar Nederlands.

Verder veel instemming als we onze bedoelingen vertellen en natuurlijk een foldertje erbij doen. Een Nederlandse mevrouw vindt het Nederlands op straat een goed idee, ‘want anders weet je niet of ze het misschien over je hebben’. Op de vraag of ze dan ook fluisteren wil verbieden, zegt ze dat ze zelf nooit fluistert…

Een nadeel van de Hoogstraat is wel dat het vooral een witte markt is. Maar de reacties zijn leuk genoeg om het nog eens over te doen op de Afrikaandermarkt. Wordt vervolgd dus.

Filmfestival

040

Tijdens het filmfestival stikt het in de Rotterdamse binnenstad van mensen die uitstralen dat ze leuke dingen gaan doen. Allemaal blije mensen – dat zouden we vaker moeten hebben. Een overtuigend bewijs dat cultuur bijdraagt aan de sfeer in de stad.

Zelf heb ik vanwege de verkiezingscampagne niet zoveel tijd om films te kijken. Dus houd ik het bij een paar films uit Zuid-Oost Azië. Vandaag de hilarische Thaise film ‘Citizen Dog’, over een hopeloze liefde waarin het toch nog goed komt, bovenop een enorme berg van lege waterflessen. Met een fraaie bijrol voor een achtjarige die beurtelings aan een zuigfles en een sigaret lurkt. Als voorafje een al even absurde korte Koreaanse film over een man die in de buik van zijn vrouw kruipt. Hopelijk later in heel het land te zien.

Continu festivalverslag bij Zone 5300.

Hoe twee aio’s de Nobelprijs wonnen

039a
‘The fly in the cathedral’ speelt dik zeventig jaar geleden, toen wetenschappers in Cambridge voor het eerst een atoom splitsten. Dat is een interessant stukje wetenschapsgeschiedenis, maar bovenal is het bijna schokkend om je te realiseren dat zo kort geleden nog enorme doorbraken bereikt werden door een handjevol onderzoekers in een klein lab.

Als een roman, zo leest Brian Cathcarts boek ‘The fly in the cathedral’. Het draait allemaal om het Cavendish laboratorium van Ernest Rutherford, de man die het nog altijd vigerende model van een atoom opstelde, als een enorme lege ruimte, waarvan de omvang bepaald wordt door de buitenste ring van elektronen, die cirkelen om een minuscule atoomkern, als een vlieg in een kathedraal. Rutherford realiseerde zich dat als je erin slaagde die kern te splitsen, je een potentieel enorme energiebron aanboorde.

Lees verder Hoe twee aio’s de Nobelprijs wonnen

Overheid, kerk en samenleving

039

Tussen de middag was ik voor het eerst bij de werkgroep overheid, kerk en samenleving in het stadskantoor. Het is niet het meest gunstige moment om overheid en kerk dichterbij elkaar te brengen, omdat het huidige stadsbestuur erg op de scheiding van kerk en staat hamert. Dat wordt dan zo uitgelegd dat de overheid wel allerlei eisen mag stellen aan religieuze groeperingen, maar niet duldt dat gelovigen iets van de overheid verlangen.

De kerken voelen zich echter geroepen om toch meer in actie te komen. Voedselbanken zijn maar één voorbeeld van plekken waar gelovigen het werk oppikken dat de overheid afstoot. Met de nieuwe Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) zal de armoede alleen maar erger worden. Daarom gaat de werkgroep een plan maken om een breder christelijk vangnet onder de stad te spannen.