Microcolumn: Hommeles en rotte vis

Ze gingen met z’n twee├źn een rechtse partij oprichten volgens het klassieke model: leuke voordeeltjes voor het grote bedrijfsleven ten koste van sociale wetgeving, en als de mensen gaan morren zeggen we dat het de schuld is van links en/of de achterlijke buitenlanders. Dat ging lekker. Tot de handelsreiziger in voordeeltjes erachter kwam dat zijn vriend dat over die buitenlanders werkelijk meende. Dat was niet de bedoeling.

Toen kwam er hommeles. Mensen begonnen als een dolle over elkaar te kakelen. Omstanders vermaakten zich: dit was ander gekakel dan men toch al van het duo en hun entourage gewend was. Men trok onflatteuze vergelijkingen met de partijen van die kale en van de peroxideman. Het leek haast een wetmatigheid. Als je types met een grote bek bij elkaar zet, jagen ze eerst de buitenwacht de stuipen op het lijf met hun bombast, maar uiteindelijk gaan ze ook elkaar voor rotte vis uitmaken. (sg)