Resultaten voor de categorie Rotterdam

Filmfestival

040

Tijdens het filmfestival stikt het in de Rotterdamse binnenstad van mensen die uitstralen dat ze leuke dingen gaan doen. Allemaal blije mensen – dat zouden we vaker moeten hebben. Een overtuigend bewijs dat cultuur bijdraagt aan de sfeer in de stad.

Zelf heb ik vanwege de verkiezingscampagne niet zoveel tijd om films te kijken. Dus houd ik het bij een paar films uit Zuid-Oost Azië. Vandaag de hilarische Thaise film ‘Citizen Dog’, over een hopeloze liefde waarin het toch nog goed komt, bovenop een enorme berg van lege waterflessen. Met een fraaie bijrol voor een achtjarige die beurtelings aan een zuigfles en een sigaret lurkt. Als voorafje een al even absurde korte Koreaanse film over een man die in de buik van zijn vrouw kruipt. Hopelijk later in heel het land te zien.

Continu festivalverslag bij Zone 5300.

Overheid, kerk en samenleving

039

Tussen de middag was ik voor het eerst bij de werkgroep overheid, kerk en samenleving in het stadskantoor. Het is niet het meest gunstige moment om overheid en kerk dichterbij elkaar te brengen, omdat het huidige stadsbestuur erg op de scheiding van kerk en staat hamert. Dat wordt dan zo uitgelegd dat de overheid wel allerlei eisen mag stellen aan religieuze groeperingen, maar niet duldt dat gelovigen iets van de overheid verlangen.

De kerken voelen zich echter geroepen om toch meer in actie te komen. Voedselbanken zijn maar één voorbeeld van plekken waar gelovigen het werk oppikken dat de overheid afstoot. Met de nieuwe Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) zal de armoede alleen maar erger worden. Daarom gaat de werkgroep een plan maken om een breder christelijk vangnet onder de stad te spannen.

Kabouter Buttplug

038

Cultuurdebat in De Unie, met een publiek waarvan tenminste één persoon liet merken niet tot de incrowd te behoren. Maar verder werd het al gauw een technische discussie. De politiek legt de grote lijnen vast en commissies van deskundigen bepalen vervolgens welke cultuurmakers daar het beste in passen. De vraag is dan: in hoeverre mag de politiek nog afwijken van wat de deskundigen adviseren. Heel erg interessant, maar vooral voor ingewijden. Meestal, althans. Want in de zaak van Kabouter Buttplug had iedereen ineens een mening en week de politiek af van wat de commissie van deskundigen bedacht had.

Het gekke is dat in de praktijk de culturele wereld meer verweven is met de politiek dan iedere andere maatschappelijke sector. Het beleid komt daardoor vooral in informele circuits tot stand, terwijl de discussies in de gemeenteraad gaan over incidenten en afzonderlijke instellingen. Heftige politieke meningsverschillen over cultuur bestaan nauwelijks, zoals ook uit het debat bleek. Eigenlijk wel gek, gegeven de rol die cultuur kan spelen in het imago van een stad.

Kerkenpad (2)

036

Deze ochtend de Schotse kerk aan de Schiedamsevest, een kerk met een sterke Afrikaanse inslag, waar de voertaal Engels is. Hier ben ik eerder geweest en ik ken de predikant, Robert Calvert, die een mooi betoog houdt over ‘roeping’: niemand kan God voor zijn karretje spannen door zich te beroepen op een opdracht van Hem. Calvert brengt het met overtuiging en humor.

Leonard Geluk en CDA-kamerlid Kathleen Ferrier mogen ook nog even hun zegje doen. Enerzijds kriebelt het je als GroenLinkser dat het geloof dan toch door één partij gemonopoliseerd dreigt te worden, maar eerlijk is eerlijk: Leonard heeft deze tour bedacht en ik lift alleen maar mee. Bovendien heeft hij als wethouder een boodschap uit te dragen, al is die momenteel in intentie vaak mooier dan in werkelijk beleid. ‘All are welcome’, zingen we luid ter afsluiting, ‘all are wellcome’.

Concurrentie (3)

037

Campagnestart van de SP in Nighttown, twee weken eerder dan die van ons. Een incrowd feestje, zoals dat hoort, vooral bedoeld om de vrijwilligers te motiveren, want een politieke campagne moet altijd zo goedkoop mogelijk. Politici hebben nu eenmaal geen diep gevulde zakken, zeker die van de SP niet. Lijsttrekker Theo Cornelissen houdt de verplichte speech, er is een band, een quiz. We heffen een glas champagne. Dat het een mooie campagne moge worden.

Concurrentie (2)

035

Na een debat in de bibliotheek, waar betrekkelijk mat gediscussieerd werd over integratie, met als belangrijkste uitkomst dat de VVD na de verkiezingen zal weigeren met de PvdA samen te werken, toog ik naar het Sparta stadion, waar de PvdA politiek café hield rond het thema ‘ouderen’. Met een aantal echte oude socialisten van ver in de tachtig. Heerlijk dat het nog bestaat. Verder alle kenmerken van een politiek caf

Concurrentie (1)

034

Bij het voorbereiden van een verkiezingscampagne hoort natuurlijk ook het analyseren van concurrentie. Dat betekende voor mij vandaag alle verkiezingsprogramma’s lezen, hetgeen niet per se een lolletje is. Het bevestigt echter wel al je vooroordelen over de collega-partijen.

De SP heeft het hardste gewerkt en een lange actielijst van dingen die beter moeten gemaakt. De VVD wil van Rotterdam het liefst een hele grote racebaan maken. CDA en PvdA positioneren zich keurig rechts en links van het midden, met programma’s die enige gemakzucht uitstralen. Leefbaar Rotterdam zit daar nog tussenin, als een soort D66, maar dan met een gloeiende hekel aan moslims (inhakken op Antillianen was nog geen mode een paar maanden geleden, toen het programma geschreven werd, dus daarover geen woord). Het GroenLinkse programma mag dan wel erg vol idealen staan, na een middagje lezen weet ik weer zeker dat ik bij de juiste partij zit.

Kerkenpad (1)

032

De komende weken voeg ik me ’s zondags bij CDA-wethouder Leonard Geluk, die al een poosje op ‘kerkenpad’ is: iedere keer op bezoek bij een andere (migranten)kerk in Rotterdam. Deze ochtend was de Heilige-Drieeenheidkerk in Rotterdam Zuid aan de beurt, een katholieke parochie. Mooi om te zien hoe in de context van het geloof afkomst er werkelijk niet toedoet. Werkelijk alle kleuren waren in de kerk vertegenwoordigd. Daarin lijkt in elk geval deze kerk op die andere publiekstrekker van de zondag, het voetbalelftal.

Waterfrontaaltje

030

Het Rotterdamse poppodium annex oefenruimte annex studio Waterfront zit nu definitief in heel zwaar weer. Waterfront lijdt al jaren onder het feit dat de organisatie te klein is voor het gebouw dat ze ooit door de gemeente opgedrongen heeft gekregen, tegen een te hoge huur bovendien. Gevolg: de bekende schuldencirkel: niet kunnen betalen, daarvoor een lening aangaan, nog meer moeten betalen, dat niet kunnen, weer een lening, etcetera.

Vanmiddag kwam Waterfront bij de gemeenteraad met een reddingsplan: alle schulden afbetalen, maar dan asjeblieft naar een goedkoper pand om op de kosten te kunnen besparen. Cultuurwethouder Stefan Hulman schoot het plan meteen af. Waterfront moet in het bestaande pand blijven en alle schulden betalen. En rap een beetje. Als dat niet kan, dan maar geen plek voor ontkiemend poptalent in Rotterdam.

Bange mannen

025

Lopend over het Weena stuitte ik vanochtend zowaar op vier campagnemedewerkers van Nieuw Rechts. Ze stonden een beetje bangig op een kluitje, de ruggen naar het publiek gekeerd, zodat je duidelijk de partijnaam op hun oranje jasjes kon zien. Misschien hadden ze het koud, de jasjes zagen er dunnetjes uit.

Nieuw Rechts werd in 2003 opgericht door Michiel Smit, nadat die uit Leefbaar Rotterdam gegooid was, omdat hij steeds dingen zei die hij niet mocht zeggen (terechte actie van LR, die aangeeft dat ze daar wel degelijk grenzen kennen als het om ongebreidelde meningsuiting gaat). Sindsdien is Michiel er zowaar in geslaagd enige organisatorische competentie in extreem-rechts Nederland binnen te smokkelen. Al blijven de neo-nazi’s een makkelijke prooi voor anti-fascisten. Een vergaderplek geheim houden lukt ze nog steeds niet.

Enfin, toch maar weer eens die website van ze bezocht. Daar lees ik dat het Rotterdamse publiek ‘overwegend positief’ reageert op het folderen. Kennelijk hebben de bange mannen en vrouwen van Nieuw Rechts uiteindelijk toch hun angst voor de boze buitenwereld overwonnen en wat van hun benepen ideetjes uitgevent.