U gebruikt een verouderde browser. Om die reden werkt deze site wellicht niet naar behoren.Direct naar hoofdinhoud

Resultaten voor de categorie Overig

Nog geen half jaar geleden is het dat publicist Hans van Willigenburg en dichter Daniël Dee de Rotterdamse uitgeverij Douane nieuw leven inbliezen met de belofte het traditionele lezerspubliek van vrouwen tussen de 35 en 65 te gaan schofferen. En nu al ligt er een mooie najaarsfolder met daarin onder andere aangekondigd de (eindelijk!) debuutroman van Michelle van Dijk, die net de schofferingsleeftijd bereikt heeft.

Ons voornaamste motief om literair uitgever te willen zijn, is uitgerekend de belofte zelf verrast te worden: iets lezen (het liefst als eerste, natuurlijk) dat ons volkomen van de kaart veegt.

Aldus het voorwoord van de folder. Lijkt me een goed voornemen. Voor de stad Rotterdam valt het te hopen dat Douane slaagt in zijn opzet om een stevige voet aan de grond te krijgen als middelgrote uitgeverij. Met Rotown Magic doen we ons best om een literaire infrastructuur van Rotterdam te versterken met een festival en (internationale) talkshows. Een uitgeverij met landelijke impact mag eigenlijk niet ontbreken.

Zoals ieder jaar is er een dodenherdenking op de Hooidrift, ter hoogte van nummer 138 (voormalig woonadres van de verzetsstrijder Jan Kwak). Gewoon privé-initiatief. De bewoner hangt de vlag op. Iemand heeft een site gebouwd. Ik verspreid wat flyers in de buurt. Er is een koor dat zingt. Vorig jaar waren er ineens kinderen van de nabije basisschool met een krans.

Ik wil maar zeggen: het hoeft niet allemaal door comités tot stand te komen. Er zijn genoeg burgers in dit land die de lessen van de oorlog levend willen houden. Herdenken, maar ook beseffen welke opdracht het in deze tijd neerlegt.

Het programma:

  • 19.40 Optreden koor “Onderste Boven”
  • 19.55 Keimpe De Jong speelt
  • 20.00 Twee minuten stilte
  • 20.02 Muziek
  • 20.03 Gelegenheid tot het leggen van bloemen. (Dat mag iedereen doen zonder zich aan te melden. We beginnen met de kransen van de scholen)

Uiteraard is iedereen welkom.

Vandaag is het zoals ieder jaar Wereldtapirdag, bedoeld om aandacht te vragen voor de vijf soorten tapirs die het niet makkelijk hebben in het wild. Van alle grote zoogdieren zijn de tapirs het minst bekend. Zo weinig bekend zelfs dat de vijfde soort pas vier jaar geleden ontdekt werd, diep in het regenwoud van de Amazone. Hij mocht zich meteen op de lijst van bedreigde diersoorten melden.

Dus mocht u vandaag een bezoek aan de dierentuin gepland hebben, sla dan de tapirs niet over. Ze hebben wat extra aandacht verdiend.

De Rotterdamse rekenkamer heeft, naar aanleiding van een eerder datalek, onderzoek gedaan naar de beveiliging van computersystemen bij de gemeente. B&W willen dat rapport tegenhouden omdat hackers de zwaktes van de systemen erin zouden kunnen lezen.

Kennelijk denkt de gemeente dat ze een informatievoorsprong op de hackers heeft en dat hackers Nederlandstalige rapporten van de rekenkamer lezen. Dus dat er voor experts iets nieuws te lezen valt in het rapport. Ik vraag me dat ernstig af. Waarschijnlijk is het meeste namelijk al bekend, gewoon op basis van sniffersoftware die routinematig internetverkeer afgraast op zoek naar interessante zaken.

Laat ik een voorbeeldje geven. Ik krijg wel eens mail van de gemeente. In de header van die mails kan ik zien welke namen de mailservers van de gemeente hebben. Dan vind ik op internet een kaartje met hoe die servers aan elkaar geknoopt zijn. Eén klik verder en ik zie dat Rotterdam nog geen gebruik maakt van DNSSEC. Ik heb dus helemaal geen rekenkamer nodig om te constateren dat mailverkeer van en naar de gemeente kwetsbaar is voor onderschepping. Van de minister moet dit uiterlijk eind dit jaar op orde zijn.

Lees meerRotterdam slaat plank mis met ICT-beveiliging

Verzoeken om linkjes leg ik meestal terzijde als spam, maar nu ga ik een uitzondering maken. Het is namelijk verrekte fraai wat de mannen en vrouwen van Omero.nl gebouwd hebben: een meta-zoekmachine waarmee je in nieuwe en tweedehands online boekenwinkels kunt zoeken naar titels en auteurs. Dik veertien miljoen boeken zitten er in de database van de site.

Ok, en ik ben natuurlijk gevleid dat ik bij de eerste pak ‘m beet duizend Nederlandse auteurs hoor die een eigen profiel gekregen heeft van Omero. Zo kwam ik erachter dat zelfs mijn ISBN-loze boekje ‘De geprogrammeerde graal’, ooit door mijn uitgever verspreid als teaser voor ‘De programmeur en de kangoeroedans’, tweedehands verkrijgbaar is. Toch leuk om te weten.

De tweede keer (*) dat ik redacteur mag zijn Boek & Meester(**) en weer is het een van mijn favoriete schrijvers: Michael Chabon, winnaar van de Pulitzer Prize 2001 (dat is na de Nobelprijs toch wel de belangrijkste literaire onderscheiding ter wereld). Al zijn boeken zijn een explosie van fantastische verhalen en gedenkwaardige karakters, een beetje zoals bij Gabriel Garcia Marquez, maar dan met de Joodse diaspora als inspiratiebron.

In De Jiddische Politiebond onderzocht een hard boiled detective de moord op de messias (dat wil zeggen op de hoop) in de streek in Alaska waar de Joodse gemeenschap na de Tweede Wereldoorlog naartoe gebracht was. De wonderlijke avonturen van Kavalier en Clay (waarvoor Chabon de Pulitzer kreeg) ging over twee neven die vlak voor de oorlog een comic-boek business opzetten in New York, maar eigenlijk ook over de behoefte aan superhelden onder de vervolgde Joden van Europa.

Maangloed, Chabons nieuwste boek, is intiemer dan zijn eerdere werk (zeg ik halverwege het lezen). Een kleinzoon tekent de verhalen van zijn grootvader op. Het lijkt een familiekroniek, totdat grootvader begint te vertellen over zijn race door Europa in de laatste dagen van de oorlog, op jacht naar raketgeleerde Wernher von Braun. Dan gaat het toch weer over pijnlijke herinneringen en de noodzaak toch nog iets van de toekomst te maken.

Lees meerMichael Chabon komt naar Rotterdam

Eén miljoen euro kostte het gemeentelijke onderzoek naar de WaterFront-fraude inmiddels. Toch was het een wakkere NRC-journaliste, Lucette Mascini, die een cruciaal rapport boven water haalde, waaruit blijkt dat de gemeente al voor ze een huurcontract afsloot wist dat de nieuwe huurder niet deugde. Citaat:

Aan de hand van onderstaande gegevens achten wij het aangaan van een zakelijke relatie niet verantwoord. Dit gezien de getraceerde bemerkingen ten aanzien van de heer Kan en aangevraagde onderneming.

Waarna een reeks dubieuze zakelijke praktijken wordt opgesomd. Interessant is ook de datum van het rapport: 3 maart 2010. Dat was zo’n drie maanden voor het huurcontract daadwerkelijk getekend werd door ondernemer Kan en de gemeente in haar gedaante van het ontwikkelbedrijf OBR. Er was dus alle tijd om het eens goed te bestuderen en met verantwoordelijken door te spreken. Die verantwoordelijken hadden het dossier ook met meer dan gewone belangstelling moeten volgen, zou je zeggen, want Boompjeskade was op dat moment al tien jaar lang een politiek gevoelig pand. Ik citeer voor het gemak even uit een brief die het WaterFront bestuur (onder mijn voorganger daar) in augustus 2004 aan toenmalig wethouder Marco Pastors stuurde:

Lees meerWaterFront dossier wordt steeds mistiger

Zo’n vijfentwintig jaar geleden ontdekte ik Paul Auster, indertijd een onbekende Amerikaanse auteur die een paar intrigerende romans geschreven had. Zijn boeken gaan eigenlijk altijd over een zoektocht, meestal in een wereld die wel aan de realiteit raakt maar daar niet echt aan verknocht is. Ik heb er regelmatig over geschreven op dit blog. Ik ben net bezig in zijn nieuwe boek, 4 3 2 1, dat opnieuw intrigerend en prachtig geschreven is.

Paul Auster komt naar Rotterdam op 20 maart. In het programma Boek & Meester van Rotown Magic. Ernest van der Kwast interviewt hem en ik bereid het mede voor. Vandaag overlegden we over de lijn die we door het gesprek gaan trekken. KOOP NU KAARTJES, want het gaat vast bommetje vol worden in Arminius.

PS: Reserveer ook alvast 12 april in je agenda. Dan halen we een andere Amerikaanse grootheid van de niet-zo-doorsnee-roman naar Rotterdam.

Verkiezingstijd is bij uitstek het moment om alert te zijn of politici hun feiten wel op orde hebben. Een loze belofte is zo gedaan, een kwalijke aantijging kan zomaar blijven hangen. Maar wie gaat de feiten checken? Ja, een paar kranten, maar dat is niet genoeg.

Sargasso en Republiek Allochtonië pakken de handschoen op. Vanuit Sargasso ga ik als hoofdredacteur aan de slag. De site is nog in bèta, maar we geven graag een preview van … tromgeroffel …

De stellingchecker!

We gaan zoveel mogelijk opmerkelijke uitspraken van politici verzamelen en aan een kritische blik onderwerpen. Als redactie. Maar hopelijk ook met hulp van onze bezoekers. Iedereen kan (zodra als de site af is) stellingen inzenden en helpen met checken.

Lees meerIk ga aan de slag op stellingchecker.nl

Yungas Road, beter bekend als Death Road, begint op 4650 meter hoogte op de Altiplano boven La Paz, de hoofdstad van Bolivia. Daarvandaan gaat het 60 kilometer omlaag naar Coroico, een stadje op 1200 meter hoogte aan de rand van het Amazone bassin. Dat is heel hard naar beneden, kan ik u verzekeren.

Indertijd, in 2001, was het de enige weg. Er vielen honderden doden per jaar, zo zei men – complete minibusjes stortten de afgrond in. Het was pas één fietser overkomen, dus ons kon niks gebeuren, terwijl we ons tussen het verkeer door naar beneden stortten, strak koersend langs de rand van het ravijn om zicht te houden op tegenliggers.

Het avontuur heb ik eerder beschreven. Vanmiddag bedacht ik dat er tegenwoordig, met GoPro camera’s, een manier moet zijn om de tocht te herbeleven. Tegenwoordig gaat het normale verkeer over een nieuwe asfaltweg en is het fietstoerisme zowel minder gevaarlijk als massaler geworden. Maar spectaculair blijft het. Kijk maar:



×